το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι, όχι οι ρουφιάνοι και οι προσκυνημένοι

Τις τελευταίες βδομάδες η κυβέρνηση της ΝΔ έχει ξεκινήσει μια επίθεση καταστολής προς τον αναρχικό χώρο και γενικώς προς όποιον/όποια αντιστέκεται. Φυσικά, κάθε σάπιο τμήμα της κοινωνίας δηλώνει ενθουσιασμένο με τις βιαιότητες των μπάτσων και ονειρεύεται ακόμη περισσότερες συλλήψεις, φυλακίσεις και ξυλοδαρμούς. Εννοείται ότι ο κρυφός τους πόθος, τον οποίο ορισμένοι εκφράζουν και δημόσια, είναι μια κοινωνία απόλυτης επιτήρησης, με κάμερες σε κάθε γωνία, όπου όλοι θα δουλεύουμε ήσυχα-ήσυχα για τα κέρδη των αφεντικών και όσοι αρνούνται αυτό το πρότυπο, θα αποκλείονται, θα βασανίζονται, θα φυλακίζονται.

Να διευκρινύσουμε σε αυτό το σημείο ότι δεν έχουμε χούντα, αλλά αστική δημοκρατία. Δηλαδή κυριαρχία των καπιταλιστών πάνω στις ζωές των απλών ανθρώπων. Και, κατά καιρούς, η κυριαρχία αυτή επιλέγει να εκφραστεί κάπως πιο "άκομψα", πάντοτε όμως παραμένει αναμφισβήτητη και συνεχίζει την εργασιακή εκμετάλλευση, την κρατική βία, τους πολέμους, την καταστροφή της φύσης και των ζωών μας.

Ανάμεσα στον κόσμο που αντιστέκεται σε όλο αυτό και αρνείται να αποδεχθεί ως τρόπο ζωής το καπιταλιστικό "αμέρικαν ντριμ", το πιο προωθημένο και μαχητικό τμήμα του πιθανότατα είναι ο αναρχικός χώρος και οι καταλήψεις. Στις καταλήψεις θα βρείτε ανθρώπους οι οποίοι όχι μόνο ονειρεύονται έναν κόσμο που οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων θα στηρίζονται στην ελευθερία, την ευθύνη, το σεβασμό και τη συντροφικότητα, μα από τώρα οικοδομούν τις κοινότητές τους με βάση τις αρχές αυτές. Θα βρείτε ανθρώπους που έχουν πάρει μια μεγάλη απόφαση: να μην παραδωθούν στην μιζέρια και την κατάθλιψη, αλλά να εξεγερθούν απέναντι στην καπιταλιστική κυριαρχία, να αγωνιστούν εναντίον της και παράλληλα να χτίσουν εγχειρήματα και δομές με βάση τα αναρχικά προτάγματα.

Σίγουρα οι αναρχικοί κατά καιρούς κάνουν λάθη και αστοχίες, ορισμένες φορές ιδιαίτερα κατακριτέα. Όποιος όμως αγανακτεί με τα σπασμένα περίπτερα ή με τα σπρέι σε κάποιο μνημείο, ας μας πει κάτι και για τους καθημερινούς ξυλοδαρμούς της αστυνομίας, για τους θανάτους εξαθλιωμένων στα ΑΤ και τις φυλακές, για τους εργάτες που χάνουν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας λόγω έλλειψης μέτρων ασφαλείας, για τα πνιγμένα μωρά στο Αιγαίο, για τους μεγαλύτερους ναρκέμπορους της χώρας που δεν είναι άλλοι από την Αστυνομία, για τους παιδόφιλους που γίνανε υπουργοί και μητροπολίτες.

Όλα αυτά όμως είναι η κανονικότητα, οπότε "δεν πειράζει". Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί έχουν όλοι ψυχολογικά... Σε μια τέτοια κανονικότητα, δεν γίνεται παρά να είσαι εναντίον της. Και πράγματι, στις καταλήψεις κανείς δεν πουλάει ναρκωτικά ούτε βιάζει 10χρονα, στις καταλήψεις η γνώμη σου θα ακουστεί ακόμη κι αν δεν είσαι "παλιός", στις καταλήψεις τα αγόρια δεν βλέπουν τα κορίτσια σαν εργαλεία σεξ, στις καταλήψεις θα βρεις κόσμο που θα σε στηρίξει στο πρόβλημα σου, ούτε θα σε κοροιδέψει, ούτε θα σε εκμεταλλευτεί.

Γι' αυτό και όποιος κάνει παρέα με αναρχικούς, δεν μπορεί παρά να πει ότι ακόμη κι αν είναι λίγο περίεργοι, είναι τα καλύτερα παιδιά και σίγουρα δεν προσκυνάνε ποτέ!

-C. Lupus

αποσύνθεση

Α ναι συγγνώμη, ξέχασα τους τρόπους μου. Αγνόησα την κοινωνικότητά μου. Παίρνω μια μπύρα και έρχομαι. Άμστελ ή Φιξ; Φιξ;! Μαλάκας είσαι ρέ; Ντάξει δε σου μιλάω μαλάκα, άμστελ ρεεεε, μόνο σου λέω. Όχι ρε μαλάααααακες, τι λέτε ρεεε Βεργίνα ρε. (Ναι, θέλω άλλο ένα τέταρτο να κάνουμε πως διαφωνούμε για το ποιο ζεστό κάτουρο είναι το πιο νόστιμο. Θέλω να κάνουμε κουβέντα. Να κάνουμε πως διαφωνούμε. Ναι δεν ζω καπιταλιστικά. Είμαι ό,τι πιο αναρχικό ξέρω. Πηγαίνω σε λάιβ και πάρτι, φοράω μαύρα, αράζω Εξάρχεια).  Κάτσε να πάρω ένα εικοσάρικο από την τράπεζα. Φωτιά στις τράπεζες. Αλλά ντάξει κάτσε να το βγάλω. Να πάρω κι άλλη μια μπύρα, κανένα ποτό, κάτι. Μαλάκα μπάτσος! Κάτσε να το παίξω ξεχού. Μαλάκα είμαι κλασμένος. ΕΙΜΑΙ ΚΛΑΣΜΕΝΟΟΟΟΣ! ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΡΕ!!!! Πήρα το εικοσάρικο. Νταξει δέκα απ' αυτά θα πάνε στην ξήγα. Μαλάκα είμαι αλλού. Αλλού σου λέω.  Νομίζω πως νιώθω, νιώθω σε μια εποχή που κανείς δεν νιώθει. Γίνομαι αστείος για να γίνω αρεστός. Πίνω για να γίνω αστείος, να με κάνετε παρέα, είμαι αστείος. Κάνω πως γελάω με τα αστεία σας. Η επανάσταση μου είναι ο αντιεξουσιαστικός μου καφές, η μπύρα που παίρνω, τα ντέλια που ακούω, τα πάρτι οικονομικής ενίσχυσης σε συντρόφους και σε δομές που κάνω ότι ξέρω, οι ρακές που πίνω, το γλυκό δηλητήριο που αποσκοπεί στην κοινωνικότητά μου. Καπνίζω, γιατί δεν ξέρω τι να κάνω τα χέρια μου. Σήμερα δεν έχω τσέπες, τα κουνάω πέρα δώθε, αισθάνομαι γελοίος, τα χέρια μου χορεύουν και δεν ξέρω τι να τα κάνω. Ανάβω ένα τσιγάρο να απασχολώ το ένα μου χέρι. Χρόνος για την κατάληψη δεν υπάρχει. Χθες ξενύχτησα. Οι φασίστες με κυνηγούν, με θεωρούν επικίνδυνο. Και όταν πάω να νιώσω φόβο και απέχθεια για τον εαυτό μου, για το κενό που νιώθω, φροντίζω να το θάψω όσο πιο βαθιά γίνεται με μια ρουφηξιά αμμωνιοζόλ και ποδαρίλας, με μια γουλιά κόκκινου κρασιού, με λίγο ξυδάκι. Μέχρις ότου να γίνω αστείος, να γίνω αρεστός, να κάνουμε παρέα, να με παίρνετε τηλέφωνο. Έκαψα ένα κάδο. Ξεκαύλωσα, δεν καταλαβαίνω το το αίσθημα ικανοποίησης που με κατακλύζει. Επιτέθηκα στον καπιταλισμό. Φώναξα συνθήματα στη συναυλία. Η αλληλεγγύη μου περισσεύει.

Μια τραυματισμένη γάτα με πλησιάζει. Είναι μαύρη. Με πλησιάζει επιθετικά. Μα περνάω καλά. Έχω γκόμενες, έχω την κοινωνική επιβεβαίωση, έχω χτίσει την εικόνα μου. Ο έρωτας που νιώθω είναι οι γκόμενες που φασώνω και πηδάω στα πάρτι. Η γάτα προχωράει και τελικά κάθεται δίπλα μου και μου ψιθυρίζει στο αυτί κάτι που δεν μπορώ να το καταλάβω. Καταλαβαίνω από τον τόνο της φωνής της ότι δεν μου λέει κάτι αστείο. Ξύπνησα. Η γάτα νιαούριζε όλο το βράδυ μέσα στο αυτί μου. Κοιμήθηκα σκατά και ξύπνησα με πονοκέφαλο. Άργησα και έχω δουλεία. Ο πονοκέφαλος ακόμη να μου περάσει. Έχω πονοκέφαλο τρία χρόνια.  Πλέον ο πονοκέφαλος μου έχει επεκταθεί σε όλο μου το σώμα. Τα άκρα μου πονάνε και το μυαλό μου καταριέται τη στιγμή που γνώρισε την μαύρη γάτα. Με ακολουθεί παντού και όταν πάω να μιλήσω μου φωνάζει επιθετικά και κλέβει ένα κομμάτι από κάποιο όργανο μου. Λατρεύει την καρδιά. Τώρα, έχει περισσέψει μόνο ένα μικρό κομμάτι από αυτήν. Το κομμάτι αυτό με κάνει να αισθάνομαι ζήλια και απογοήτευση. Και όταν την βλέπω να κατασπαράζει λαίμαργα την καρδιά μου, το συκώτι και τους πνεύμονες μου, να καθαρίζεται  από το αίμα μου, πάω να της ορμίσω, αλλά ξεχνάω πως δεν έχω πλέον φωνή και το σώμα μου είναι βαρύ. Οι φωνητικές μου χορδές είναι το πρώτο πράγμα που φρόντισε να εξαφανίσει από μέσα μου. Την ικανότητα μου να μιλάω. Χθες το βράδυ την έπιασα να κοιμάται. Είχε στο στόμα της κάποιο μισοφαγωμένο όργανό μου. Πλησίασα σιωπηλά, την έπιασα σφιχτά από το λαιμό και την έπνιξα στον ύπνο της. Έφτυσε ένα κομμάτι της καρδιάς μου, και μετά ξέρασα ό,τι είχε απομείνει από μέσα μου πάνω της και έκλαψα.

                                                                                                                                  -Αγγέλας

#prayforCaféàAthènes

Ο εγκέφαλος της οργάνωσης, Αγλαΐα Παπαγιωργάκη.

Σε  μια από τις αριστοκρατικότερες περιοχές της πόλεως των Αθηνών, στο ξακουστό για τη διασκέδαση που προσφέρει στην νεολαία αλλά και τη διαχρονική του φινέτσα, Κολωνάκι στεγάζεται το διάσημο καφέ-μπιστρό-lounge bar Café à Athènes.

Μεγάλες προσωπικότητες από τους κύκλους της ποίησης, της λογοτεχνίας, της πολιτικής και εν γένει της διανόησης και του πνεύματος, αναγνωρισμένες για το κύρος τους και το απαράμιλλο στίγμα τους στην πολύπλευρη ανάπτυξη της Ελλάδος, συναντιόνται στο πολυσύχναστο στέκι, καθιστώντας το μείζονα χώρο κοινωνικοπολιτικών και πολιτιστικών ζυμώσεων. Διανοούμενοι, όπως ο Γεράσιμος Γιακουμάτος, η Μιμή Ντενίση, η Ρούλα Κορομηλά, ο Απόστολος Γκλέτσος, η Αλέκα Παπαρήγα και η Όλγα Τρεμη προτιμούν το Café à Athènes ως σημείο συναντήσεως και απολαύσεως εκλεκτού καφέ, ποτού και εξαίσιου brunch & finger food, υπό τους χαλαρωτικούς ήχους της jazz.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Γέροντα Παϊσίου για την μοναδικότητα του Café à Athènes: "Εκπληκτικό, ιδιαίτερο και σε κομβικό σημείο το  Café à Athènes αποτελεί ένα δώρο στην πόλη των Αθηνών. Ξεχωριστή εντύπωση δημιουργεί το γεγονός ότι διαφορετικές προσωπικότητες συζητούν ,ενταγμένοι πλήρως στο κλίμα του Café à Athènes, αγνοώντας πλήρως τις όποιες ιδεολογικές κυρίως διαφορές που ενδεχομένως να τους απομακρύνουν. Αξέχαστη θα μείνει σε όλους μας η πολιτική κουβέντα της κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου με τον κύριο Μάκη Βορίδη. Αμφότεροι έντονα πολιτικοποιημένοι, ο ένας από τον χώρο της παραδοσιακής και στιβαρής δεξιάς και η άλλη με έντονες αριστερές επιρροές και με ευδιάκριτη την φλόγα της έμφυτης επαναστατικότητας της, επεδίωξαν την αναζήτηση τομής στο θέμα του πολιτικού διχασμού της ελληνικής κοινωνίας. Σε πλήρη ηρεμία, με τόνους ιδιαίτερα χαμηλούς και με την διακριτικότητα που διακρίνει και τους δύο αναζήτησαν ,συνάμα, τις αιτίες της παγκόσμιας ύφεσης, ενώ δεν παρέλειψαν να αναφερθούν στο προσφυγικό, με τον κύριο Βορίδη να ξεσπάει σε λυγμούς φέρνοντας την εικόνα του μικρού αδικοχαμένου Αϊλάν. Εκείνη τη στιγμή παρενέβη η Κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη τονίζοντας πως δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσει άλλες ψυχούλες να πεθάνουν, εγκαθιστώντας ένα περίπτερο του Mega στα παράλια της Μυτιλήνης, όπου θα εξασφαλίζει στους τηλεθεατές 24ωρη κάλυψη του θέματος του προσφυγικού με ταυτόχρονη ζωντανή μουσική υπόκρουση, καθώς και μοναδικές αγιογραφίες Της Αγίου φιλοτεχνημένες από τον Ιερό Ναό 'Μαριάννα Βαρδιονογιάννη' της Μυκόνου σε ειδικές τιμές για τους πρόσφυγες. Οι πρωτοβουλίες Της μας εξέπληξαν όλους, χαρίζοντας Της ένα ένθερμο χειροκρότημα."

Ωστόσο, το ήρεμο κλίμα του καφέ-μπιστρό-lounge bar φαίνεται ότι δεν πείθει όλους τους συμπολίτες μας. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, ομάδα πορτοκαλοφορεμένων ελεφάντων υπό την ηγεσία του σέξυ Κρητικού αγρότη του Συντάγματος, της Φαίης Σκορδά και της μυστηριώδους Αγλαΐας Παπαγιωργάκη (όπου σύμφωνα με μάρτυρες φαίνεται να κατέχει ηγετικό ρόλο στην οργάνωσηεισέβαλαν βίαια στο Café à Athènes προκαλώντας πλήθος ζημιών στο ίδιο το μαγαζί και στον περιβάλλοντα χώρο. Οι ίδιοι φαίνεται να τοποθέτησαν εκρηκτικούς μηχανισμούς γύρω από το καφέ, με αποτέλεσμα το Café à Athènes να μην θυμίζει σε τίποτα την παλιά του εικόνα. Ταυτόχρονα, η Φαίη Σκορδά είναι ύποπτη για την απαγωγή της Ντορέττας από το Big Brother, που σύχναζε στο μαγαζί και καλλιτεχνικά πηγαδάκια υποστηρίζουν πως το τελευταίο καιρό είχε έρθει ιδιαίτερα κοντά, δημιουργώντας μια τρυφερή φιλία, με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, νεανικό έρωτα της Φαίης Σκορδά. 

"Eimai toso sokarismenh. thlivero, apla." 
δήλωσε στο twitter η Ντορέττα.

Την ιδια στιγμή, η Αγλαΐα Παπαγιωργάκη, ντυμένη στα μαύρα και κόκκινα, κατάφερε να απωθήσει, τραυματίζοντας σοβαρά, μια ολόκληρη διμοιρία αστυνομικών φωνάζοντας δυνατά "ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΣΥΝΘΗΜΑ, ΠΟΥ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ: ΜΠΑΤΣΟΙ, ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ, ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ", ενώ στο μέτωπο της διακρινόταν αχνά ένα αλφάδι, καθώς και το σύμβολο του χάους. Εντύπωση στους συντρόφους του προκάλεσε ο σέξυ Κρητικός αγρότης του Συντάγματος, ο οποίος με το που άρχισαν οι συγκρούσεις Αγλαΐας Παπαγιωργάκη – αστυνομικών, ξεκίνησε να χορεύει παραδοσιακούς κρητικούς χορούς διεγείροντας την ερωτική επιθυμία των θηλυκών θαμώνων του μαγαζιού και προκαλώντας πλήθος εγκεφαλικών επεισοδίων στις μεγαλύτερες κυρίες και στον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο.

Η ΕΛ.ΑΣ. με ανακοίνωσή της, δηλώνει έντρομη από τις κινήσεις της οργάνωσης και από την εξαγγελία τους για "πόλεμο εναντίον του σάπιου συστήματος". Μάλιστα, σε άλλη δήλωση της, αναφέρει πως είναι διατιθεμένη να τοποθετήσει χιλιάδες αστυνομικούς στο κέντρο για όλο τον χρόνο, φοβούμενη τις ανυποψίαστες κινήσεις του επαναστατικού κινήματος, ενώ το θλιβερό γεγονός του Café à Athènes χαρακτηρίζει ως ένα "Τέλος εποχής για την ήρεμη πόλη των Αθηνών.".

                                                                                                                                       -Αγγέλας

ναι στο όχι, όχι στο ναι, ναι στο ναι και όχι στο όχι

Χάος. Διαλυμμένες οικογένειες. Άδειοι δρόμοι και ράφια στα σούπερ-μάρκετ. Ηλικιωμένοι που αργοπεθαίνουν στις ουρές των ΑΤΜ, αγκωμαχώντας να εξασφαλίσουν ένα αξιοπρεπές υπόλοιπο της ημέρας. Αδίστακτοι ληστές που παραμονεύουν γύρω από κάθε ΑΤΜ, για να κλέψουν από ανυπεράσπιστα θύματα και τα ελάχιστα χαρτονομίσματα που έχουν στο πορτοφόλι τους. Παιδιά πρόωρα στερημένα της αθωότητας της ηλικίας τους, να ψάχνουν απεγνωσμένα για λίγα ψίχουλα στα σκουπίδια.

Εικόνες που μοιάζουν απευθείας βγαλμένες από κάποιο ζοφερό δυστοπικό μυθιστόρημα. Κι όμως, αποτελούν τη σκληρή πραγματικότητα μιας χώρας στο κρεβάτι της εντατικής, που βλέπει τον βίαιο θάνατο να την καρτερεί στη γωνία. Σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή, το εθνικό καράβι έχει αφεθεί στα χέρια ενός καπετάνιου που το οδηγεί κατευθείαν στον καταρράκτη: Επικαλούμενος το δημοκρατικότερο όλων μέσο, το δημοψήφισμα, ο ΣΥΡΙΖΑ αφήνει το λαό να βγάλει το φίδι από την τρύπα, αποποιούμενος τις -δημοκρατικές- ευθύνες του. Απώτερος στόχος του; ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ.

Και αν ακόμη αμφιταλαντεύεστε μέσα σε αυτό το ψευδοδίλλημα, αρκεί να αναλογιστείτε ποιοι είναι οι τασσόμενοι υπέρ του ΟΧΙ. Μαφία, κομμούνια, δοσίλογοι, αναρχοάπλυτοι και φασίστες (αν ποτέ κατάλαβε κανείς τη διαφορά αυτών των δύο), ναρκομανείς, πόρνες, μετανάστες. Και πάνω απ’ όλους, οι βολεμένοι με τα λεφτά στις Ελβετίες, που δεν τους ενοχλεί καθόλου να διαλυθεί μια ολόκληρη χώρα, αφού μετά θα μπορούν να αγοράζουν ακίνητα σε τιμές μιας Κόκα Κόλας -αν όχι φτηνότερα.

Ακόμη δεν πειστήκατε; Το ΟΧΙ σημαίνει ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. Να πού οδεύουμε με μαθηματική ακρίβεια: Έξοδος από το Ευρώ. Εξευτελισμός στους Ευρωπαίους εταίρους. Άνθρωποι που πεθαίνουν από την πείνα σε κάθε πεζοδρόμιο. Βάναυσοι ξυλοδαρμοί ηλικιωμένων σε κάθε γωνιά. Μια Ελλάδα δίχως ρεύμα και νερό. Σε κάθε διασταύρωση, μια στοίβα διαλυμένων αυτοκινήτων, λόγω της έλλειψης φαναριών. Ένας ουρανός σκοτεινιασμένος από το σμήνος των ιπτάμενων αναρχικών που θα κρύβουν τον ήλιο. Θα σπέρνουν τον τρόμο σκορπίζοντας παντού φέιγ βολάν και μολότοφ. Καμία εφαρμογή δεν θα μπορεί να κατέβει στα iPhone μας με ελληνική πιστωτική κάρτα. Οι γυναίκες κι οι κόρες μας θα αναγκαστούν να καταφύγουν στην πορνεία για τα λεφτά. Τα παιδιά μας εθισμένα στην πρέζα. Κλείσιμο της επιχείρησης του Άδωνι Γεωργιάδη. Επιθέσεις δεινοσαύρων. Συνθήματα με σπρέι στις τράπεζες. Στην ατμόσφαιρα ασφυκτική σκόνη από τα πλήρως ισοπεδωμένα κτήρια μιας ολόκληρης χώρας. Καθοδηγούμενα από Αρειανούς ιπτάμενα κομμάτια μουσακά θα πυροβολούν με λέιζερ τους πολίτες, λίγο πριν ένα πελώριο τσουνάμι καταπιεί για πάντα την πολύπαθη Ελλαδίτσα μας.

Την Κυριακή, λοιπόν, κάνουμε τη σωστή επιλογή για το μέλλον των παιδιών μας. Γιατί όπως είπε και ένας από τους σπουδαιότερους πολιτιστικούς εκπροσώπους της χώρας μας, ΕΜΕΙΣ ΝΑΙ, ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΕΥΡΩΠΗ.

-Ψηλέας Ψογκ, Αγγέλας

Υ.Γ.: Το σλίτζι τα είχε πει. Όλα αυτά θα είχαν αποφευχθεί αν ο Γιώργος Παπανδρέου είχε κερδίσει τις εκλογές του Ιανουαρίου. 

παραλογισμοί

*Η «πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην ιστορία της Ε.Ε.»

εκκενώνει την κατειλημμένη Πρυτανεία

παραβιάζοντας το Πανεπιστημιακό άσυλο

λίγο καιρό πριν Η ΙΔΙΑ το επαναφέρει με νόμο.

*Ο πρύτανης, βγάζει ανακοίνωση πως «θα χαθούν ζωές» από ναρκωτικά μες την Πρυτανεία 

και στην ουσία καλεί ξανά την αστυνομία να την εκκενώσει

ενώ 

(α) μέσα δεν υπήρχαν καθόλου ναρκωτικά και το ξέρανε καλά (ο φύλακας του κτηρίου ήταν εκεί σε όλη τη διάρκεια της κατάληψης)

(β) για χρόνια γίνεται χρήση και εμπόριο πρέζας ΑΚΡΙΒΩΣ δίπλα από την Πρυτανεία

(γ) οι αναρχικοί έχουν δώσει τεράστιο αγώνα ενάντια στην πρέζα, διώχνοντας πρεζέμπορους από τα 
Εξάρχεια, ακόμη και με όπλα 

(δ) 2 μέρες πριν την ανακοίνωση, συλλαμβάνεται παλιός αστυνομικός με 300 κιλά ηρωίνης.

*«Ανεξέλεγκτες καταστάσεις και βία από τους καταληψίες» λένε τα ΜΜΕ

ενώ τη βραδιά της πρώτης περικύκλωσης

όσοι ήταν στην κατάληψη, παίζανε όλοι μαζί Trivial στο αμφιθέατρο.

*Όχι μόνο έχουμε δημοκρατία, αλλά και αριστερή – προοδευτική κυβέρνηση

όμως αν έχεις αναρχικές – αντιεξουσιαστικές αντιλήψεις

πρακτικά απαγορεύεται να τις εκφράζεις δημόσια ή να έχεις πολιτική δράση

γιατί «49 άτομα συνέλαβαν γύρω από την Πρυτανεία»

και τις 4 τελευταίες μέρες αν ήθελες να μπεις/βγεις

είχες κυριολεκτικά περισσότερες πιθανότητες να σε πιάσουν από το να τα καταφέρεις.

*Ολοκληρωτισμός και καπιταλισμός έχουν κυριεύσει απόλυτα τις κοινωνίες

οι λίγοι που το καταλαβαίνουν και αντιστέκονται 

βρίσκουν απέναντί τους όχι μόνο κράτος - ΜΜΕ - φασίστες

αλλά και τους ίδιους τους πολίτες που δε θέλουν κανέναν να χαλά την «ηρεμία»  ΤΟΥΣ --πράγμα που ακριβώς αποδεικνύει την απόλυτη κυριαρχία ολοκληρωτισμού – καπιταλισμού.

*Να τα βλέπεις όλα αυτά

να τρέμεις από οργή και νεύρα

να πιέζεις τον εαυτό σου να μη χάσει το μυαλό του.

Γιατί αφού τα ξέρεις όλα αυτά και τα καταλαβαίνεις

υπάρχουν δύο επιλογές:

ή τα πολεμάς μέχρι τέλους, παίζοντας τον κώλο σου

ή απλά φεύγεις μακριά, τουλάχιστον να μην είσαι κομμάτι τους και πας να φτιάξεις κάτι καλύτερο.

Οτιδήποτε άλλο, μου κάνει για υποκρισία..

-ca.lu

Υ.Γ.: Και μην ξεχνάτε:

μπάτσοι κλάστε μας τ' αρχίδια!

Για τις εισβολές της "αντιτρομοκρατικής" σε σπίτια αναρχικών μετά από και-καλά "ανώνυμες καταγγελίες" για κατοχή όπλων και εκρηκτικών (δεν βρήκαν τίποτα τελικά) και την κοινωνία που θεωρεί κάτι τέτοιο απόλυτα φυσιολογικό, αφού "είναι αναρχικοί".

Όμως, το ξέρετε και 'σεις, η ιστορία γράφεται και προχωρά, όχι από εκείνους που μένουν σε αυτό που ξέρουν και φοβούνται οτιδήποτε διαφορετικό, αλλά από εκείνους που κάνουν ένα βήμα μπροστά, φτύνοντας τους φόβους τους.

"Να θυμάσαι πάντα: Οι τρελοί, οι επαναστάτες και οι ερωτευμένοι είναι ιεροί γιατί ονειρεύονται με τα μάτια ανοικτά."

Οπότε
Μάγκες πιάστε τα γιοφύρια
Μπάτσοι ΚΛΑΣΤΕ ΜΑΣ Τ' ΑΡΧΙΔΙΑ!

-C.Lupus

αποκάλυψη ΣΟΚ!!!

Πριν από λίγες μέρες, στα γραφεία του "σλίτζι" δεχθήκαμε ανώνυμο τηλεφώνημα, το οποίο καταδίκαζε βανδαλισμό σε κεντρική εκκλησία του Ηρακλείου της Κρήτης. 

Αμέσως, ενημερώθηκαν οι εκεί ανταποκριτές μας, οι οποίοι ενεργοποιήθηκαν τάχιστα και ύστερα από ενδελεχή έρευνα και αναλυτικό ρεπορτάζ, καταφέρνουμε σήμερα να αποκαλύψουμε σε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ένα θέμα που θα συζητηθεί.

Μπάινουμε στο ΨΗΤΟ:

Αυτό το αναρχικό "Α" που βλέπετε στη πρώτη φωτογραφία, δεν είναι ένας συνηθισμένος βανδαλισμός των γωνστών-αγνώστων, από αυτούς που δυστυχώς έχουμε συνηθίσει. Είναι κάτι, που αυτή τη φορά ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ. Όπως φαίνεται και στην αποκλειστική μας φωτογραφία, το αναρχικό αυτό "Α", βρίσκεται ΠΑΝΩ ΣΕ ΠΡΟΣΟΨΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. Και μάλιστα, όχι στην πρόσοψη οποιασδήποτε εκκλησίας, αλλά της κεντρικότερης εκκλησίας της 4ης μεγαλύτερης πόλης της πατρίδας μας, τον Άγιο Μηνά στο Ηράκλειο της λεβεντογέννας Κρήτης.

Περί αυτού επρόκειτο λοιπόν το τηλεφώνημα του αναγνώστη μας. Όπως καταλαβαίνετε μιλάμε για ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ!!! ΑΝΑΡΧΙΑ(=χάος=διάβολος) ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!! Ομολογούμε πως και εμείς όταν το ανακαλύψαμε πάθαμε ΣΟΚ. Το πράγμα όμως δε σταματάει εδώ...

Πάμε στο ΚΑΛΥΤΕΡΟ:

Οι νεαροί αντιεξουσιαστές, δεν αρκέστηκαν στο να ζωγραφίσουν, όπως μας έχουν συνηθίσει, με μαύρο σπρέυ το -γνωστό πλέον- "κυκλωμένο Α", αλλά αυτή τη φορά θέλησαν να το καρφώσουν στην πρόσοψη του ιερού ναού, τρισδιάστατο και επιχρυσωμένο!

Μάλιστα, δεν έμειναν μονάχα εκεί, αλλά κατασκεύασαν και ένα αντίστοιχο "Ω" στην απέναντι πλευρά της πρόσοψης, προσπαθώντας έτσι να ξεγελάσουν τους πιστούς. Μάταια όμως. Το "σλίτζι" τους "τσάκωσε" και έκανε την ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ.

Μετά τη σημερινή μας αποκάλυψη προκύπτουν και ορισμένα σημαντικά ερωτήματα:

• Θα πράξει τα δέοντα η εκκλησία προκειμένου να απομακρυνθούν τα σύμβολα του διαβόλου από τους ιερούς ναούς;
• Για πόσο καιρό ακόμη, ως πολίτες και ως Χριστιανοί θα ανεχόμαστε τέτοια σύμβολα να "κοσμούν" το μέρος που επικοινωνούμε με το Θεό;
• Ο Αλέξης Τσίπρας (ο οποίος να μην ξεχνάμε έδωσε ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΡΚΟ), ποιανού το μέρος θα πάρει; Της εκκλησίας ή των αναρχικών; Του Θεού ή του Διαβόλου;
• Που βρήκαν τα χρήματα οι αναρχικοί ώστε να ΕΠΙΧΡΥΣΩΣΟΥΝ το σύμβολό τους;
• Μήπως από τις μυστικές υπηρεσίες της Αμερικής;
• Μήπως από τον Τζωρτζ Σόρος;
• Πώς ανέβηκαν τόσο ψηλά και κρέμασαν το σήμα τους; 
• Μήπως έχουν αναπτύξει υπερφυσικές ικανότητες;
• ΜΗΠΩΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ;;;

Τα ερωτήματα φίλοι αναγνώστες, πολλά. Οι απαντήσεις, αναμένονται αποκαλυπτικές! Για οτιδήποτε νεότερο, δεσμευόμαστε πως θα σας ενημερώσουμε ΠΡΩΤΟΙ.

-Canis Lupus

δυο χρόνια μετά

--το κείμενο το είχα γράψει πριν 1.5 χρόνο περίπου και τώρα απλά έκανα μερικές μικρο-αλλαγές.

("Ιστορικό" info: Τέτοια ώρα, πριν 2 χρόνια ακριβώς, εκείνοι που σκόπευαν να ανακαταλάβουν τη Villa Amalias έκαναν τις τελευταίες τους "προετοιμασίες". Η Villa Amalias ήταν κατηλειμμένη από το 1990 μέχρι και τα μέσα-τέλη Δεκεμβρίου του 2012, όπου και έγινε εισβολή της αστυνομιας. Οι καταληψίες είχαν μπει στο άδειο και σχεδόν εγκαταλελειμμένο μέχρι τότε κτήριο, οργανώνοντας διάφορες ομάδες και εκδηλώσεις, ανακαινίζοντάς το, ενώ αρκετοί είχαν εγκατασταθεί εκεί μόνιμα. Τα ξημερώματα της Τετάρτης 9.1.2013, 20 μέρες περίπου μετά την εισβολή της αστυνομίας, 93 άτομα ανακατέλαβαν το κτήριο "ξεγλιστρώντας" από τους αστυνομικούς που το φυλούσαν, γνωρίζοντας πως προφανώς και θα συλληφθούν. Το Σάββατο 12.1 στην πορεία που είχε κανονιστεί ως αλληλεγγύη στους συλληφθέντες και τις καταλήψεις γενικότερα, συμμετείχαν πάνω από 10.000 άνθρωποι, οι οποίοι κατέληξαν έξω από τα δικαστήρια, την ώρα που αφήνονταν ελεύθεροι οι συλληφθέντες της Τετάρτης. Η φωτογραφία είναι μέσα από την κλούβα, λίγο μετά την σύλληψη, και είναι η καλύτερη φωτογραφία εδώ και καιρό.)

Το είχαμε αποφασίσει από το προηγούμενο απόγευμα.

Το βράδυ δεν κοιμήθηκα καθόλου.

Από τη μία ανυπομονούσα να έρθει το πρωί.

Από την άλλη σκεφτόμουν όλα όσα είχα ζήσει στη Villa.

Δεν μπορούσα να κοιμηθώ με τίποτα.

Κατά τις πέντε έφυγα και πήγα σπίτι της.

Θα πηγαίναμε μαζί το πρωί.

Άνοιξα με τα κλειδιά μου να μην την ξυπνήσω.

Ξάπλωσα δίπλα της.

την αγκάλιασα, τη φίλησα απαλά μην την ξυπνήσω αλλά και πάλι δεν μπορούσα να κοιμηθώ.

Θυμόμουν όσα είχαμε ζήσει στη Villa.

Εκεί τη γνώρισα.

Και το πρωί θα πηγαίναμε να την πάρουμε πίσω.

20 μέρες στα χέρια τους, δε γινόταν άλλο.

Το ήξερα ότι θα με έπιαναν.

Δε με πείραζε.

Ήταν 20 μέρες στα χέρια τους.

Δε γινόταν άλλο.

Δε σκεφτόμουν τη σύλληψη, την κράτηση, την ποινή.

Το μόνο που σκεφτόμουν, είναι αυτό που σκέφτηκα όταν με πιάσανε την πρώτη φορά.

Ότι κάποια στιγμή θα ξαναμπώ.

Αγνοώντας κάθε κόστος.

Κάποια στιγμή θα ξαναέμπαινα.

Και ξαναμπήκα.

Και ήταν και η A. μαζί μου.

Και άλλοι 91.

Θα υποτιμίσω τα συναισθήματά μου αν προσπαθήσω να τα γράψω στο χαρτί.

Τα συναισθήματά μου όταν πρωτοανοίξαμε την πόρτα.

Όταν ανεβήκαμε στην ταράτσα και ανοίξαμε το πανό.

Όταν έκανα την πρώτη μου βόλτα μετά από 20 μέρες στη Villa.

Και μετά μπήκαν αυτοί.

Το ξέραμε.

Το περιμέναμε.

Μας συνέλαβαν όλους.

Ποσώς μας ενδιέφερε.

Βγήκαμε έξω φωνάζοντας δυνατά και υψώνοντας τις γροθιές μας.

Το ένα μου χέρι κρατούσε το δικό της και το άλλο ήταν υψωμένο.

Νομίζω πως αυτή είναι η καλύτερη δυνατή χρήση των χεριών.

Στις κλούβες συνεχίζαμε να φωνάζουμε.

Και σιγά σιγά μαζεύτηκε κόσμος απ’ έξω.

Άρχισαν να φωνάζουν και αυτοί.

Φτάσαμε στη ΓΑΔΑ.

Μας χώρισαν άντρες από γυναίκες.

Μας χώρισαν.

Την ξαναείδα μετά από 3 μέρες στον ανακριτή.

Αυτή ήταν απέξω.

Την είχαν αφήσει ελεύθερη.

Εγώ τότε έμπαινα.

Πήγα να την αγκαλιάσω, αλλά με κράτησαν.

Μου χαμογέλασε.

Απ’ τα καλύτερα χαμόγελα που έχω δει.

Μπαίνω στον ανακριτή.

Μετά από λίγη ώρα, είμαι και εγώ ελεύθερος.

Ανοίγω την πόρτα των δικαστηρίων.

Αντικρίζω πολλές χιλιάδες κόσμου να τραντάζουν την περιοχή με τις φωνές τους.

Δακρύζω.

Την βλέπω λίγο πιο πέρα.

Ορμάω πάνω της.

Οι γλώσσες μας μπλέκονται.

Ξανακοιτάω στον κόσμο.

Είναι μέχρι όσο φτάνει το μάτι μου.

Δεν έχω ξανανιώσει έτσι.

Αρχίζω και εγώ να φωνάζω μαζί τους.

Την ξαναφιλάω.

Μένουμε εκεί για πολλές ώρες.

Μέχρι να απελευθερωθούν όλοι.

Αργά το βράδυ, γυρνάω σπίτι μου.

Προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τα όσα είχα ζήσει.

Δεν μπορώ.

Πλημμυρίζω από συναισθήματα.

Χιλιάδες συναισθήματα.

Πάνω απ’ όλα όμως, ένα τεράστιο Σ’ ΑΓΑΠΩ.

Σ’ ΑΓΑΠΩ ελευθερία.

Σ’ ΑΓΑΠΩ A.

Σ’ ΑΓΑΠΩ σύντροφε.

Σ’ ΑΓΑΠΩ.

Είμαι πολύ κουρασμένος.

Ξαπλώνω και προσπαθώ να κοιμηθώ.

Μάταια.

Ξανασηκώνομαι.

Ανοίγω την τσάντα, παίρνω το μαύρο σπρέι, βγαίνω έξω και γεμίζω τους τοίχους:

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ’ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ.

-Canis Lupus 

Για τέλος, τέσσερις φωτογραφίες από το '91, μέσα από την κατάληψη:

"με 170 παλμούς καρδιάς το λεπτό είσαι τρεις φορές άνθρωπος"

Ο Ν. Ρωμανός ήταν φίλος του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Για την ακρίβεια, ήταν ο φίλος πάνω στου οποίου τα χέρια πέθανε ο Αλέξης Γρηγορόπουλος. Όταν πυροβολείται και πεθαίνει ο φίλος σου, μπροστά σου, δίπλα σου, τότε προφανώς και μία λέξη σου έρχεται στο μυαλό: εκδίκηση. Πόσο μάλλον όταν είσαι 16 χρονών.

Δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει ειδικά το Ν. Ρωμανό για το γεγονός ότι μετά το περιστατικό αυτό, σταδιακά πέρασε στην παρανομία και στην ένοπλη επίθεση στο κράτος και στο σύστημα. Συνελήφθη στις αρχές του 2013 στο Βελβεντό της Κοζάνης όπου μαζί με άλλα άτομα έκλεψαν δύο τράπεζες, αλλά το σχέδιό τους απέτυχε και αναγκάστηκαν να κλέψουν ένα διερχόμενο αυτοκίνητο για να ξεφύγουν. Αναγκάστηκαν όμως (έμμεσα) να παραδοθούν, διότι δεν ήθελαν -πυροβολώντας προς τους αστυνομικούς- να βάλουν σε κίνδυνο τη ζωή του κατόχου του αυτοκινήτου, ο οποίος ακόμη βρισκόταν μέσα σε αυτό. Πιστεύω πως αξίζει να διαβάσετε την δική τους περιγραφή σχετικά με τη φάση:

"Αποφασίσαμε, λοιπόν, να σταματήσουμε το πρώτο διερχόμενο όχημα, καθώς θα εξασφάλιζε μία πιο ασφαλή διαφυγή για εμάς και τους συντρόφους μας. Το μείζον ζήτημα σε αυτή τη συνθήκη ήταν να μη γίνει γνωστό στους μπάτσους το νέο όχημα διαφυγής των συντρόφων μας, οπότε αποφασίσαμε να κρατήσουμε τον οδηγό στο βαν μαζί μας, μέχρι να βρούμε έναν τρόπο διαφυγής και για εμάς. Κάπου εκεί υπήρξε και η συνάντησή μας με ένα περιπολικό που εξελίσσεται σταδιακά σε άγρια καταδίωξη ως την πόλη της Βέροιας με τις περισσότερες δυνάμεις αστυνομίας, που υπήρχαν στη περιοχή, πίσω μας. Προφανώς δε διανοηθήκαμε στιγμή να χρησιμοποιήσουμε τον συγκεκριμένο όμηρο ως ανθρώπινη ασπίδα(δεν θα είχαμε π.χ. πρόβλημα αν είχαμε τον διευθυντή μίας τράπεζας), άλλωστε η αστυνομία δε γνώριζε την ύπαρξή του. Εν τέλει, λειτούργησε ως ανθρώπινη ασπίδα για τους μπάτσους εν αγνοία τους, καθώς αποτέλεσε την αιτία που δε χρησιμοποιήσαμε τα όπλα μας για να απεμπλακούμε. Γιατί η συνείδησή μας και ο αξιακός μας κώδικας δε μας επιτρέπουν να ρισκάρουμε τη ζωή ενός τυχαίου ανθρώπου που βρέθηκε μαζί μας παρά τη θέλησή του. Στο σημείο αυτό θέλουμε να καταστήσουμε σαφές, ότι τα όπλα δεν τα είχαμε για εκφοβισμό, αλλά ως εργαλείο σε περίπτωση συμπλοκής μας με μπάτσους."

Εν τέλει, βασανίστηκαν πάρα πολύ από την αστυνομία και κατέληξαν στη φυλακή, μαζί τους και ο Νίκος Ρωμανός. Εκείνος, έδωσε φέτος πανελλήνιες και πέρασε στο ΤΕΙ Αθήνας. Μάλιστα, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας τον κάλεσε για να τον βραβέυσει, ενώ του έδιναν και "έπαθλο" 500 ευρώ, όμως εκείνος τα αρνήθηκε και τα 2. Το θέμα όμως είναι, πως τώρα που έχει έρθει η ώρα να ξεκινήσει να πηγάινει στο Πανεπιστήμιο, δεν του δίνουν τις άδειες που δικαιούται για να παρακολουθεί, και τις οποίες παίρνουν κανονικά όλοι οι υπολοιποι "συμ-φυλακισμένοι" του που έδωσαν μαζί του εξετάσεις.

Αυτός είναι και ο λόγος που κάνει απεργία πείνας απο τις 10/11, προσπαθώντας να πάρει τις άδειες που ο νόμος ορίζει πως πρέπει να πάρει.

Ποιος είναι όμως ο λόγος να εκφράσει κανείς την συμπαράσταση και την αλληλεγγύη του στο Ν. Ρωμανό;

Δε θα σας πω εγώ.
Υπάρχουν αρκετοί.*
Άμα τους βρείτε πάντως, κάντε το!

Υ.Γ.: Ο τίτλος του κειμένου είναι από "το πορτατίφ".
Υ.Γ.2: Το κείμενο με το οποίο ο Ν. Ρωμανός δήλωνε πως ξεκινάει την απεργεία πείνας, έκλεινε έτσι:
<<Προς όλους τους "αγωνιστές" των σαλονιών, τους επαγγελματίες ανθρωπιστές, τις "ευαίσθητες" προσωπικότητες της διανόησης και του πνεύματος: προκαταβολικά στα τσακίδια.>>
Υ.Γ.3: Υπάρχουν δύο "Νίκοι Ρωμανοί". Αυτός που λέμε τόση ώρα, και αυτός. Διαλέξτε.

*Ίσως, επειδή μπορεί να νιώθετε "κάπως" όταν περνάτε έξω από μαγαζιά που πουλάνε σπουργίτια και παπαγάλους.

-Canis Lupus