ο επαγγελματίας κάμπερ

- Ο επαγγελματίας κάμπερ ξεκινάει τις διακοπές του στις 20 Ιουνίου και πηγαίνει για ελεύθερο κάμπινγκ στο ίδιο νησί και στην ίδια παραλία που πάει εδώ και δεκαπέντε χρόνια.

- Κάθε χρόνο φτιάχνει στο ίδιο σημείο της παραλίας, μια καβάτζα με καλάμια και λιόπανο ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ και για τους τρεις-τέσσερις φίλους του που αποτελούν και τους πιο μαχητικούς συντρόφους του στο "ήρθαν τα Εξάρχεια και μας γαμήσαν τις διακοπές".

- Όσο περνάει το καλοκαίρι, το λιόπανο γίνεται μουνόπανο κι έτσι καταλήγει να το μπαλώνει με πετσέτες, σλίπινγκ μπαγκ, σακούλες και, με το αγαπημένο αντικείμενο του επαγγελματια κάμπερ, με *παρεό*.

- Περνάει όλη την ημέρα του γυμνός, είτε πηγαίνωντας βόλτες πάνω-κάτω στην παραλία, είτε στην καβάτζα παρέα με τους συντρόφους του να μισοκοιτάει όποιον φοράει μαγιό και να κάνει παρατηρήσεις για καφέδες, ρακέτες, φωνές, παιχνίδι στη θάλασσα, τάβλι ή ακόμη και για το ότι του κόβεις τη θέα.

- Γύρω στο μεσημέρι, φοράει το παρεό του (αυστηρά μόνο το παρεό) και πηγαίνει στο μαγαζί πίσω από την παραλία όπου παίρνει λουξ δυτικό καφέ, παραδοσιακή στραπατσάδα, δύο μεγάλες μπύρες, πιάτο ημέρας και για φινάλε ένα ραβανί, πληρώνοντας εν τέλει 35€ και αφήνοντας και άλλα 5€ στους σερβιτόρους "που τους ξέρει τόσα χρόνια και τους έχει σαν παιδιά του".

- Η αγαπημένη του στιγμή της ημέρας, είναι όταν πας να κατσεις στην καβάτζα του (που δεν ξέρεις πως είναι δικιά του και που θεωρείς περίεργο κάποιος να βάζει ένα λιόπανο στην παραλία και να ιδιοποιείται το χώρο) και αυτός με ύφος κουταβιού που από μέσα κρύβει μια ύαινα σου λέει "πόσο πολύ λυπάται και πόσο δεν του αρέσει αυτό που κάνει" αλλά πρέπει να σε διώξει από εκεί γιατί αυτός την έφτιαξε και δεν θα καταδεχτεί καν να κάτσετε μαζί.

- Στην οικογένειά του θεωρείται ο "τρελός που πάει δυο μήνες διακοπές" και που "έχει μια ξεχωριστή σχέση με τη θάλασσα" αλλά όλοι ξέρουνε πόσο μεγάλο αρχίδι είναι και κανείς δεν τον αγκαλιάζει γιατί θα κολλήσει γλίτσα.

- Ακόμη καλύτερα το έχουν καταλάβει όσοι έτυχε να είναι υφιστάμενοί του το χειμώνα στη δουλειά όπου "κι αυτός κάθε καλοκαίρι την αράζει στην παραλία, αλλά τώρα πρέπει να τσακιστείς να στρώσεις τον κώλο σου".

- Ο επαγγελματίας κάμπερ δεν θα σε πάρει στο αμάξι μέχρι τη χώρα γιατί παραπάνω άτομα = παραπάνω βενζίνη και στην τελική νέα παιδιά είστε, ας το πάρετε με τα πόδια να δείτε και την διαδρομή που αυτός την ξέρει κέδρο τον κέδρο και που σε κάθε γωνιά της έχει περάσει τα καλύτερά του χρόνια, με τρελές καταστάσεις που εμείς οι σημερινοί ούτε που μπορούμε να φανταστούμε.

- Έχει πάρει για όλο το καλοκαίρι μόνο ένα βιβλίο αλλά "καταπληκτικό", με έντονα χρώματα και τράιμπαλ σχέδια στο εξώφυλλο, που εξηγεί πώς μέσω της θετικής ενέργειας και της ηλιόλουστης στάσης ζωής θα καταφέρεις να αγγίξεις την ατομική σου ευτυχία.

- Τα βράδια πηγαίνει σε ένα συγκεκριμένο μπαράκι (όπως το λέει) στη χώρα που "το έχει αγαπήσει και είναι πολύ δεμένος μαζί του", κάθεται στην μπάρα, παίρνει τρία διαφορετικά κοκτέιλ που απολαμβάνει με ύφος εναλλακτικού Μπραντ Πιτ με ψάθινο καπέλο και "ροκάρει" στο ρυθμό της μουσικής απολαμβάνοντας την ολοκληρωμένη καλοκαιρινή εμπειρία.

- Τέλος, αν έχεις έστω ένα πράγμα να θυμάσαι από τον επαγγελματία κάμπερ, είναι αυτό που λάτρευε περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο, αυτό που φρόντιζε να αερίζει και να λιάζει όλη μέρα, αυτό που αποτελεί το σήμα κατατεθέν του και που το έχεις δει από κάθε δυνατή και αδύνατη οπτική γωνία, είναι δηλαδή... το πουλί του!

-C. Lupus

great traditional greek bargains

- 100% original traditional "poopies" of Greek goat are for SALE. "Poopies" have gathered one by one from the most famous mountains of Greece, like Olybos. A special glove that does not change their form was used. 100% authentic. 50€/poopie (diameter ~1cm)

- FOR SALE jar which contain SUN from Santorini 300mL for 220€ money. Do not open because the sun will be get one with the sun of your city, so it will lose its worth and greek energy.

- Our greatest bargain is a glass of wine (not the high one, the other, the oldschool) that had been used for years from TRADITIONAL greek grandfathers. The glass were for 25 years in a small "cafe" in Monemvasia and it is telling that the Andreas Papandreou had drink wine from there. price: 2.000€

 - Final offer for the most ecomonical-comfort tourists, is a small aquarium with variety of greek fishes (like barbounia, tsipoures, gavrous, lithrinia k.o.k.). But this is not a usual small aquarium, because instead of sea water it contains CRETAN raki, mixed with krokos Kozanis and small pieces of hippophaes. 11.000€

Support the greek economy and you will not lose. Greek energy and greek spirit will get into your house and will change your everyday life into an endless journey to sun and sea.

TOURISTS FROM ALL AROUND THE WORLD: "Is avrion ta spoudaia"

-C. Lupus

ντράγκα ντρούγκα η καρδιά

Όταν σε βλέπω κούκλα μου σαλτάρω μένω μούγκα
ανθοβολά το είναι μου, κάνει η καρδιά μου ντράγκα ντρούγκα.
Μία ξενάγηση ποθώ στα φιλντισένια στήθια σου
ψιθύρισέ μου στο αυτί όλα τα παραμύθια σου.

Στο άπειρο με πας κι ακόμα παραπέρα
με τριγυρίζει η σκέψη να σου περάσω βέρα.
Πιο όμορφη μου φαίνεσαι κι από τη Μόνικα Μπελουτσι
για πάρτη σου θα βάλω και μυτερό παππούτσι.

Να σε πηγαίνω βόλτες αγόρασα Ferrari
που να χωρέσει στο Toyota ολόκληρο μανάρι;
Τα πόδια σου ατέλειωτα κρυστάλλινη γοργόνα
μ' αρέσεις πιο πολύ κι από το γκολ του Μαραντόνα.

Έφερες στη ζωή μου απροσδόκητη ακμή
να δεις που θα μας ζήλευαν Αντρέας και Μιμή.
Όλη τη μέρα βασανίζομαι, στη σκέψη σου παιδεύουμαι
ακόμα κι όταν κλάνω, ακόμα κι όταν ρεύομαι.

-C. Lupus

#prayforCaféàAthènes

Ο εγκέφαλος της οργάνωσης, Αγλαΐα Παπαγιωργάκη.

Σε  μια από τις αριστοκρατικότερες περιοχές της πόλεως των Αθηνών, στο ξακουστό για τη διασκέδαση που προσφέρει στην νεολαία αλλά και τη διαχρονική του φινέτσα, Κολωνάκι στεγάζεται το διάσημο καφέ-μπιστρό-lounge bar Café à Athènes.

Μεγάλες προσωπικότητες από τους κύκλους της ποίησης, της λογοτεχνίας, της πολιτικής και εν γένει της διανόησης και του πνεύματος, αναγνωρισμένες για το κύρος τους και το απαράμιλλο στίγμα τους στην πολύπλευρη ανάπτυξη της Ελλάδος, συναντιόνται στο πολυσύχναστο στέκι, καθιστώντας το μείζονα χώρο κοινωνικοπολιτικών και πολιτιστικών ζυμώσεων. Διανοούμενοι, όπως ο Γεράσιμος Γιακουμάτος, η Μιμή Ντενίση, η Ρούλα Κορομηλά, ο Απόστολος Γκλέτσος, η Αλέκα Παπαρήγα και η Όλγα Τρεμη προτιμούν το Café à Athènes ως σημείο συναντήσεως και απολαύσεως εκλεκτού καφέ, ποτού και εξαίσιου brunch & finger food, υπό τους χαλαρωτικούς ήχους της jazz.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Γέροντα Παϊσίου για την μοναδικότητα του Café à Athènes: "Εκπληκτικό, ιδιαίτερο και σε κομβικό σημείο το  Café à Athènes αποτελεί ένα δώρο στην πόλη των Αθηνών. Ξεχωριστή εντύπωση δημιουργεί το γεγονός ότι διαφορετικές προσωπικότητες συζητούν ,ενταγμένοι πλήρως στο κλίμα του Café à Athènes, αγνοώντας πλήρως τις όποιες ιδεολογικές κυρίως διαφορές που ενδεχομένως να τους απομακρύνουν. Αξέχαστη θα μείνει σε όλους μας η πολιτική κουβέντα της κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου με τον κύριο Μάκη Βορίδη. Αμφότεροι έντονα πολιτικοποιημένοι, ο ένας από τον χώρο της παραδοσιακής και στιβαρής δεξιάς και η άλλη με έντονες αριστερές επιρροές και με ευδιάκριτη την φλόγα της έμφυτης επαναστατικότητας της, επεδίωξαν την αναζήτηση τομής στο θέμα του πολιτικού διχασμού της ελληνικής κοινωνίας. Σε πλήρη ηρεμία, με τόνους ιδιαίτερα χαμηλούς και με την διακριτικότητα που διακρίνει και τους δύο αναζήτησαν ,συνάμα, τις αιτίες της παγκόσμιας ύφεσης, ενώ δεν παρέλειψαν να αναφερθούν στο προσφυγικό, με τον κύριο Βορίδη να ξεσπάει σε λυγμούς φέρνοντας την εικόνα του μικρού αδικοχαμένου Αϊλάν. Εκείνη τη στιγμή παρενέβη η Κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη τονίζοντας πως δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσει άλλες ψυχούλες να πεθάνουν, εγκαθιστώντας ένα περίπτερο του Mega στα παράλια της Μυτιλήνης, όπου θα εξασφαλίζει στους τηλεθεατές 24ωρη κάλυψη του θέματος του προσφυγικού με ταυτόχρονη ζωντανή μουσική υπόκρουση, καθώς και μοναδικές αγιογραφίες Της Αγίου φιλοτεχνημένες από τον Ιερό Ναό 'Μαριάννα Βαρδιονογιάννη' της Μυκόνου σε ειδικές τιμές για τους πρόσφυγες. Οι πρωτοβουλίες Της μας εξέπληξαν όλους, χαρίζοντας Της ένα ένθερμο χειροκρότημα."

Ωστόσο, το ήρεμο κλίμα του καφέ-μπιστρό-lounge bar φαίνεται ότι δεν πείθει όλους τους συμπολίτες μας. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, ομάδα πορτοκαλοφορεμένων ελεφάντων υπό την ηγεσία του σέξυ Κρητικού αγρότη του Συντάγματος, της Φαίης Σκορδά και της μυστηριώδους Αγλαΐας Παπαγιωργάκη (όπου σύμφωνα με μάρτυρες φαίνεται να κατέχει ηγετικό ρόλο στην οργάνωσηεισέβαλαν βίαια στο Café à Athènes προκαλώντας πλήθος ζημιών στο ίδιο το μαγαζί και στον περιβάλλοντα χώρο. Οι ίδιοι φαίνεται να τοποθέτησαν εκρηκτικούς μηχανισμούς γύρω από το καφέ, με αποτέλεσμα το Café à Athènes να μην θυμίζει σε τίποτα την παλιά του εικόνα. Ταυτόχρονα, η Φαίη Σκορδά είναι ύποπτη για την απαγωγή της Ντορέττας από το Big Brother, που σύχναζε στο μαγαζί και καλλιτεχνικά πηγαδάκια υποστηρίζουν πως το τελευταίο καιρό είχε έρθει ιδιαίτερα κοντά, δημιουργώντας μια τρυφερή φιλία, με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, νεανικό έρωτα της Φαίης Σκορδά. 

"Eimai toso sokarismenh. thlivero, apla." 
δήλωσε στο twitter η Ντορέττα.

Την ιδια στιγμή, η Αγλαΐα Παπαγιωργάκη, ντυμένη στα μαύρα και κόκκινα, κατάφερε να απωθήσει, τραυματίζοντας σοβαρά, μια ολόκληρη διμοιρία αστυνομικών φωνάζοντας δυνατά "ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΣΥΝΘΗΜΑ, ΠΟΥ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ: ΜΠΑΤΣΟΙ, ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ, ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ", ενώ στο μέτωπο της διακρινόταν αχνά ένα αλφάδι, καθώς και το σύμβολο του χάους. Εντύπωση στους συντρόφους του προκάλεσε ο σέξυ Κρητικός αγρότης του Συντάγματος, ο οποίος με το που άρχισαν οι συγκρούσεις Αγλαΐας Παπαγιωργάκη – αστυνομικών, ξεκίνησε να χορεύει παραδοσιακούς κρητικούς χορούς διεγείροντας την ερωτική επιθυμία των θηλυκών θαμώνων του μαγαζιού και προκαλώντας πλήθος εγκεφαλικών επεισοδίων στις μεγαλύτερες κυρίες και στον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο.

Η ΕΛ.ΑΣ. με ανακοίνωσή της, δηλώνει έντρομη από τις κινήσεις της οργάνωσης και από την εξαγγελία τους για "πόλεμο εναντίον του σάπιου συστήματος". Μάλιστα, σε άλλη δήλωση της, αναφέρει πως είναι διατιθεμένη να τοποθετήσει χιλιάδες αστυνομικούς στο κέντρο για όλο τον χρόνο, φοβούμενη τις ανυποψίαστες κινήσεις του επαναστατικού κινήματος, ενώ το θλιβερό γεγονός του Café à Athènes χαρακτηρίζει ως ένα "Τέλος εποχής για την ήρεμη πόλη των Αθηνών.".

                                                                                                                                       -Αγγέλας

ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ

Στη σύγχρονη πραγματικότητα, όπου καπιταλισμός και ολοκληρωτισμός εισβάλλουν ολοένα και περισσότερο στην καθημερινότητά μας, όπου πλέον τα πάντα στη ζωή κοστολογούνται, όπου "πρέπει να ματώσεις για το οτιδήποτε", εμείς αποφασίσαμε να λάβουμε δράση.

Ενάντια στη λογική του ότι όλα έχουν χρηματική αξία, ενάντια στη λογική του ότι η ευτυχία καθορίζεται από το ύψος του μισθού, ενάντια στη λογική του ότι δεν υπάρχουν χρήματα για πολλές διακοπές και πρέπει να κάτσουμε σπίτι, ενάντια στη λογική του "αγώνα για επιβίωση".

Την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2015 λοιπόν, απαλλοτριώσαμε σοκολάτες και αλκοολούχα ποτά από Super Market και κεντρικά-τουριστικά περίπτερα σε διάφορες πόλεις και νησιά της Ελλάδας. Καταφέραμε με αυτό τον τρόπο, να περάσουμε σχετικά αναίμακτα τις καλοκαιρινές μας διακοπές, να αλλάξουμε πολλούς τόπους αλλά και να πλήξουμε έστω και λίγο το καπιταλιστικό θηρίο. Αφιερώνουμε την πράξη μας αυτή σε κάθε αδελφό και σύντροφο που δε διστάζει και στέκεται όρθιος απέναντι στο φάντασμα της οργουελικής επέλασης.

ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ

ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΑΛΑΝΙΚΑ - ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΚΟΝΤΟΜΑΝΙΚΑ

-Κιτρινοκόκκινες Μεραρχίες

αφιέρωμα: Οι Έλληνες γλεντζέδες

Καλοκαίρι. Μια εποχή γεμάτη γάμους, βαφτίσια, πανηγύρια και γλέντια. Μια εποχή συνώνυμη της ελληνικής παράδοσης, όπου τα πασοκοσαυροείδη πλάσματα και οι θείες έχουν την τιμητική τους. Μετά από πολύ έρευνα παρουσιάζουμε τις κατηγορίες Ελλήνων γλεντζέδων, όπως εμφανίζονται στα αθάνατα Ελληνικά πανηγύρια, θεσμός που ελπίζουμε να μην εξαφανιστεί ποτέ, όσες κρίσεις και αν ταλαιπωρήσουν το δύστυχο "Ελλαδιστάν" (όπως χαρακτηριστικά αποκαλεί την χώρα μας η λατρεμένη Σοφία Βούλτεψη και η Φωτεινή Πιπιλή).

1) Ο "ένα ακόμη ουζάκι"

Η συγκεκριμένη κατηγορία συναντάται κυρίως στους αρρένες πανηγυρόφιλους (οι κυρίες ως γνωστόν έχουν πιο λεπτούς τρόπους) και υπάρχει σε κάθε ελληνική οικογένεια (συνήθως ενσαρκώνεται από κάποιον μακρινό θείο). Ο "ένα ακόμη ουζάκι" λατρεύει την "πετσούλα" από οποιοδήποτε κρέας. Όσο περισσότερο λιπαρή, γλιτσιασμένη και καμμένη, τόσο περισσότερο νόστιμη γι' αυτόν. Καθ' όλη τη διάρκεια του πανηγυριού τσιμπάει και λίγη απ'αυτήν, εννοείται με τα χέρια, σκουπίζοντας τα μετά στο άσπρο φανελάκι του (για μικρότερες ηλικίες) ή στο πουκάμισο του (για 60+ ηλικίες). Η πανηγυρική του ικανότητα μετράται με βάσει τις λίγδες στο φανελάκι ή στην μπλούζα του. Στα διαλείμματα ανάμεσα στους χορούς πετάγεται στο τραπέζι για να χαιρετήσει τους πάντες, να τους σηκώσει να χορέψουν, να τους ταΐσει πέτσα (Επιμένει. Αν δεν φας προσβάλλεται και την τρώει ο ίδιος.) και να πιει λίγο ουζάκι ή κρασάκι. Συνήθως έχει κάποιο πρόβλημα υγείας στην καρδιά ή υψηλή χοληστερίνη. Πίνει και τρώει "κρυφά" από την γυναίκα, η οποία τον μαλώνει κάθε φορά που το παρακάνει με τα γαρδουμπάκια, τα κοκορέτσια και τα τα κρασόουζα. Οι επιπλήξεις της εννοείται πως δεν τον επηρεάζουν, "υπερβάλει η γυναίκα" λέει σιωπηλά στους διπλανούς του. Είναι γνωστός στην οικογένεια και στους φίλους ως μεγάλος χορευταράς. Φυσικά, πάντα και για πάντα θα ψηφίζει ΠΑΣΟΚ, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο - η ύπαρξη του Αντρέα γι' αυτόν είναι αρκετή.

2) Η γυναίκα του "ένα ακόμη ουζάκι"

Η καταπονημένη αυτή γυναίκα βρίσκει στα πανηγύρια την ευκαιρία να ξεχαστεί από τις κακουχίες και τις συμφορές που την χτυπάνε αλύπητα. Με τον έναν γιο στην ξενιτιά, τον άλλον παντρεμένο με ακατάλληλη και ανεπρόκοπη γυναίκα, την κόρη ακόμη ανύπαντρη (παρά τα μαθήματα άξιας νοικοκυροσύνης και μικροαστίλας που της παρέδωσε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της) και τον άντρα με σοβαρά προβλήματα υγείας θεωρεί πως η ζωή της έδειξε το σκληρότερο της πρόσωπο. Φοράει συνήθως μαύρα, αγαπημένο της τηλεοπτικό πρόσωπο είναι η Τατιάνα (την αποκαλεί χαϊδευτικά Τάτι) Στεφανίδου, φτιάχνει καταπληκτικά ,κατά την γνώμη της, γεμιστά και highlight της σεζόν 2014-2015 γι' αυτήν ξεκάθαρα αποτελούν τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας. Κάθε καλοκαίρι προσπαθεί (φέρνει και την κόρη της μαζί) να πηγαίνει στην Τήνο για το προσκύνημα στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας της Τήνου.  Μάλιστα, προκειμένου να δείξει την αφοσίωση και την βαθιά της πίστη, μαζί με άλλους πιστούς μπουσουλάει μέχρι τον ναό από την στιγμή που κατεβαίνει από το πλοίο.

3) Η "Χαρά Βέρρα" στυλ

Η ωραία του χωριού, η τοπική καλλονή, το καμάρι του μπαμπά, η πρωταγωνίστρια στις καρδιές των αντρών του πανηγυριού και η πηγή της ζήλιας αλλά και του σεβασμού των υπόλοιπων γυναικών. Η Χαρά Βέρρα οπωσδήποτε έχει μακριά ίσια ξανθά κατά προτίμηση μαλλιά και παραπάνω κιλά, φοράει κοντά και ασφυχτικά στενά φορέματα, τακούνια χρυσά ή μαύρα, και είναι βαμμένη σαν ινδιάνα. Της αρέσει να περιποιείται τον εαυτό της και επιλέγει να τονίζει τα δυνατά της χαρακτηριστικά λικνίζοντας το κορμί της σε ρυθμούς τσιφτεντελιού ανεξάρτητα του τραγουδιού. Ποιο είναι το καινούριο της αγαπημένο fashion trend; Τα βαμμένα και διακοσμημένα με πέτρες, φιογκάκια, ζωάκια και οτιδήποτε άλλο νύχια. Θεωρείται απρόσιτη γυναίκα, δύσκολα μπορείς να κερδίσεις την καρδιά της.

4) Ο καταπιεσμένος μεσήλικας

Ο καταπιεσμένος μεσήλικας είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας με λαϊκή καταγωγή, την οποία η επαγγελματική του εξέλιξη και η γενικότερη πορεία του στη ζωή σιγά σιγά την έσβησαν από την μνήμη του. Στην πραγματικότητα δεν είναι και πολύ ευτυχισμένος από τη ζωή του και συχνά μελαγχολεί και νοσταλγεί τα παλιά. Υπάρχουν στιγμές όμως, που  του δίνεται η ευκαιρία να θυμηθεί και να τιμήσει την καταγωγή του. Τέτοιες στιγμές είναι τα πανηγύρια. Φοράει το πόλο μπλουζάκι του, οπωσδήποτε σε κάποια ξεχωριστή απόχρωση. Αγαπημένα του χρώματα είναι το φωσφοριζέ κίτρινο, το γαλάζιο, το πορτοκαλί και το έντονο κόκκινο. Στα πανηγύρια ξεχνάει τα άγχη του, γίνεται άλλος άνθρωπος, χορεύει και φωνάζει. Την επόμενη μέρα είναι στο κρεβάτι με έναν αφόρητο πόνο στην μέση και έντονο πονοκέφαλο, συνδυασμό της επήρειας του αλκοόλ και των φωνών της γυναίκας του.

5) Οι διοργανωτές

Τα πρόσωπα αυτά καλύπτονται από ένα βαρύ πέπλο μυστηρίου. Γνωρίζουμε πως ακούνε φανατικά Μάριο Blackman,  καθώς και ότι το ταλέντο τους και η δημιουργικότητα τους ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας. Τα χαρίσματα τους αυτά αποδεικνύονται από τις εξαιρετικές επιλογές περιοχών για τα πανηγύρια και από τις υψηλής αισθητικής αφίσες. Ιδανικοί προορισμοί; Γαργαλιάνοι, Βρυσσούλες, Βαρθολομιό, αλλά και πιο mainstream και λιγότερο σκληροπυρηνικές επιλογές όπως τα Τρίκαλα.

                                                                                                                                       -Αγγέλας

ναι στο όχι, όχι στο ναι, ναι στο ναι και όχι στο όχι

Χάος. Διαλυμμένες οικογένειες. Άδειοι δρόμοι και ράφια στα σούπερ-μάρκετ. Ηλικιωμένοι που αργοπεθαίνουν στις ουρές των ΑΤΜ, αγκωμαχώντας να εξασφαλίσουν ένα αξιοπρεπές υπόλοιπο της ημέρας. Αδίστακτοι ληστές που παραμονεύουν γύρω από κάθε ΑΤΜ, για να κλέψουν από ανυπεράσπιστα θύματα και τα ελάχιστα χαρτονομίσματα που έχουν στο πορτοφόλι τους. Παιδιά πρόωρα στερημένα της αθωότητας της ηλικίας τους, να ψάχνουν απεγνωσμένα για λίγα ψίχουλα στα σκουπίδια.

Εικόνες που μοιάζουν απευθείας βγαλμένες από κάποιο ζοφερό δυστοπικό μυθιστόρημα. Κι όμως, αποτελούν τη σκληρή πραγματικότητα μιας χώρας στο κρεβάτι της εντατικής, που βλέπει τον βίαιο θάνατο να την καρτερεί στη γωνία. Σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή, το εθνικό καράβι έχει αφεθεί στα χέρια ενός καπετάνιου που το οδηγεί κατευθείαν στον καταρράκτη: Επικαλούμενος το δημοκρατικότερο όλων μέσο, το δημοψήφισμα, ο ΣΥΡΙΖΑ αφήνει το λαό να βγάλει το φίδι από την τρύπα, αποποιούμενος τις -δημοκρατικές- ευθύνες του. Απώτερος στόχος του; ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ.

Και αν ακόμη αμφιταλαντεύεστε μέσα σε αυτό το ψευδοδίλλημα, αρκεί να αναλογιστείτε ποιοι είναι οι τασσόμενοι υπέρ του ΟΧΙ. Μαφία, κομμούνια, δοσίλογοι, αναρχοάπλυτοι και φασίστες (αν ποτέ κατάλαβε κανείς τη διαφορά αυτών των δύο), ναρκομανείς, πόρνες, μετανάστες. Και πάνω απ’ όλους, οι βολεμένοι με τα λεφτά στις Ελβετίες, που δεν τους ενοχλεί καθόλου να διαλυθεί μια ολόκληρη χώρα, αφού μετά θα μπορούν να αγοράζουν ακίνητα σε τιμές μιας Κόκα Κόλας -αν όχι φτηνότερα.

Ακόμη δεν πειστήκατε; Το ΟΧΙ σημαίνει ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. Να πού οδεύουμε με μαθηματική ακρίβεια: Έξοδος από το Ευρώ. Εξευτελισμός στους Ευρωπαίους εταίρους. Άνθρωποι που πεθαίνουν από την πείνα σε κάθε πεζοδρόμιο. Βάναυσοι ξυλοδαρμοί ηλικιωμένων σε κάθε γωνιά. Μια Ελλάδα δίχως ρεύμα και νερό. Σε κάθε διασταύρωση, μια στοίβα διαλυμένων αυτοκινήτων, λόγω της έλλειψης φαναριών. Ένας ουρανός σκοτεινιασμένος από το σμήνος των ιπτάμενων αναρχικών που θα κρύβουν τον ήλιο. Θα σπέρνουν τον τρόμο σκορπίζοντας παντού φέιγ βολάν και μολότοφ. Καμία εφαρμογή δεν θα μπορεί να κατέβει στα iPhone μας με ελληνική πιστωτική κάρτα. Οι γυναίκες κι οι κόρες μας θα αναγκαστούν να καταφύγουν στην πορνεία για τα λεφτά. Τα παιδιά μας εθισμένα στην πρέζα. Κλείσιμο της επιχείρησης του Άδωνι Γεωργιάδη. Επιθέσεις δεινοσαύρων. Συνθήματα με σπρέι στις τράπεζες. Στην ατμόσφαιρα ασφυκτική σκόνη από τα πλήρως ισοπεδωμένα κτήρια μιας ολόκληρης χώρας. Καθοδηγούμενα από Αρειανούς ιπτάμενα κομμάτια μουσακά θα πυροβολούν με λέιζερ τους πολίτες, λίγο πριν ένα πελώριο τσουνάμι καταπιεί για πάντα την πολύπαθη Ελλαδίτσα μας.

Την Κυριακή, λοιπόν, κάνουμε τη σωστή επιλογή για το μέλλον των παιδιών μας. Γιατί όπως είπε και ένας από τους σπουδαιότερους πολιτιστικούς εκπροσώπους της χώρας μας, ΕΜΕΙΣ ΝΑΙ, ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΕΥΡΩΠΗ.

-Ψηλέας Ψογκ, Αγγέλας

Υ.Γ.: Το σλίτζι τα είχε πει. Όλα αυτά θα είχαν αποφευχθεί αν ο Γιώργος Παπανδρέου είχε κερδίσει τις εκλογές του Ιανουαρίου. 

το καλύτερο παιχνίδι του κόσμου (απαντήσεις εκπομπής 11.05)

Τη Δευτέρα 11.05, την ώρα της εκπομπής, παίξαμε το καλύτερο παιχνίδι του κόσμου, καλώντας όσους "Μάγκες & Κούκλες" ακούγανε, να μας πουν με τι "μοιάζουν" και τι τους θυμίζουν ορισμένοι γνωστοί και "επιφανείς" Έλληνες.
Σήμερα λοιπόν, δημοσιεύουμε ορισμένες (τις περισσότερες) από τις απαντήσεις, οι οποίες είναι ωραίο να υπάρχουν και γραπτά.

(Οι "επιφανείς Έλληνες", είναι οι: Θέμος Αναστασιάδης, Θόδωρας Φορτσάκης,  Ζωή Κωνσταντοπούλου, Άδωνις Γεωργιάδης, Παντελής Παντελίδης και Γιάννης Πρετεντέρης)

Ψηλέας Ψογκ

• Ο Άδωνις κουδουνίστρα μωρού. Κάπως έτσι μου φαίνεται ότι κάνει και στην πραγματικότητα.

• Η Ζωή ύαινα (ή και σμέρνα, θα μπορούσε).

• Ο Θέμος μπιχλιασμένο βρακί (σλιπάκι, όχι μποξεράκι), σε αποχρώσεις κιτρινοπράσινες.

• Ο Παντελίδης μου θυμίζει ξανά σλιπάκι, απλώς όχι απαραίτητα βρώμικο, άσπρο.

• Ο Πετεντέρης μου θυμίζει κάτι σαν αυτές τις χρωματιστές φατσούλες που πουλάνε στο κέντρο, που τις πλάθεις με τα χέρια σου όπως θες και έχουν απλώς μάτια και μια τούφα μαλλιά.

Αγγέλας

• Ακούγεται ΤΕΛΕΙΩΣ άκυρο, το ξέρω,αλλά ασυνείδητα όταν σκέφτομαι τον Αδωνι μου 'ρχεται στο μυαλό η μπλε-κίτρινη σακούλα του ΙΚΕΑ.

• Ο Φορτσάκης εμένα μου θυμίζει περιστέρι που χέζει στα πιο σατανικά μέρη, πάνω σε μπουφάν, σε παπούτσι ή οπουδήποτε ξέρει πως θα σου καταστρέψει την ημέρα αν χέσει.

• Ο Παντελίδης είναι προχειροφτιαγμένη αφίσα για καλοκαιρινό πάρτι - greek night της ΔΑΠ σε κάποιο κλαμπ στον Αλιμο ή στη Γλυφάδα, που το διοργανώνει κάποιος Τάκης/ Ντίνος/ Μπέττυ.

• Ο Θέμος είναι σακούλα ανθρωπόμορφων Κόκο Ποπς τα οποία έχουν κάνει επίτηδες τρυπούλα στο πλάι της σακούλας έτσι ώστε μόλις ανοίγεις το κουτί χύνονται κάτω ΟΛΑ.

Μαρία Β.

• Ο Θεμος Αναστασιάδης μου θυμίζει μαυρη δερματινη πολυθρόνα που εχει καπως ξεφλουδισει και εχει γινει αηδια από την πολύ χρήση!!

Λυγερή

• Εμενα ο Θεμος Αναστασιαδης μου θυμιζει μια βρεγμενη τουφα με τριχες στην γωνια του μπανιου.

χαμούρα

• Ο Άδωνις ειναι ενα μικρο αλλα χοντρο,πλαστικο κιτρινο παπι μπανιερας που το 'χει φαει λιγο ο σκυλος.

• Ο Θέμος ειναι απο εκεινα τα κομιξ που δινουν δωρο με τις εφημεριδες και υπαρχουν παντα στην τουαλετα για ωρα αναγκης.

• Η Ζωή ειναι ενας ρινοκερος που τρεχει θυμωμενος σε μια απεραντη κοιλαδα χωρις προορισμο.

• Ο Παντελιδης αν ηταν μυρωδια θα ηταν οπως οταν ανοιγεις την ντουλαπα με τα παλτα των παππουδων σου.

• Ο Πρετεντερης ειναι αυτο το παρατημενο παπουτσι που βλεπουμε που και που σε καποια ακρη του δρομου, μονο του, χωρις το ζευγαρι του.

"Δυο Τελείες"

• Αν ο Άδωνις ηταν πραγμα μου φαινεται οτι θα ηταν η ακιδα του ξυλου που μπαινει ξαφνικα και πρεπει να σκαλισεις το δαχτυλο για να βγει.. τοσο εκνευριστικο.

Νίκος

• Ο Άδωνις Γεωργιάδης μου θυμίζει σκατά. Επίσης, καρκίνο και από μπρος και από πίσω, που θα συναντηθούν στη μέση.

• Ο Θέμος θα ήταν η μύγα πάνω στα σκατά του Άδωνι.

• Η Ζωή είναι υπεράνω σχολιασμών και κρίσεων, είμαστε πολύ "λίγοι" για να την πιάνουμε στο στόμα μας.

• Ο Πρετεντέρης, κακό καθηγητή σε σχολείο ο οποίος έχει άπειρα κόμπλεξ και η θέση του σίγουρα δεν είναι κοντά σε παιδιά, αλλά είναι εκεί για να μας θυμίζει ότι δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να είναι καλοί, υπάρχουν και ελλατωματικοί χαρακτήρες.

malakas.takis

• Ο Παντελιδης θυμιζει το απολυτο κλαμενο μουνι. ενα μουνι που σταζει δακρυα χωρις σταματημο και χτυπαει παλαμακια ως ενδειξη δυστυχιας και εγκαταλειψης.

• Bonus: Αν ο Βαρουφάκης ηταν τραγουδι σιγουρα θα ηταν το "πειραζει που ειμαι μεγαλη φιρμα".

cA.lu

• Η Ζωή μου θυμίζει άγριο και δυνατό άλογο, που είναι πολύ καλό στους αγώνες και χλιμιντρίζει όλη την ώρα.

• Ο Θέμος μου θυμίζει κερί αυτιού.

• Ο Φορτσάκης μου θυμίζει λίγο αυγό και λίγο δεινόσαυρο, αλλά περισσότερο τεράστιο αυγό δεινοσαύρου, στάνταρ πράσινου.

• Ο Άδωνις μωρό με τεράστια άσπρη πάνα και άσπρο "πράγμα" στο κεφάλι, που όλη μέρα θα είναι ξαπλωμένο ανάσκελα και θα κλαίει κουνώντας τα χέρια και τα πόδια του.

• Ο Πρετεντέρης μου θυμίζει γκρι κατσαρά μαλιά γιαγιάς, με πολλά ρόλει, που κάθεται όλη μέρα στο μουσταρδί της καναπέ (με λεπτό ύφασμα) και βλέπει τηλεόραση.

• Ο Παντελίδης θυμίζει κάπως κόκκινο δερμάτινο πολυτελή καναπέ.

thakrya

• Η Ζωή είναι στρογγυλή εκκλησία, σίγουρα με τρούλο.

• Ο Θέμος Αναστασιάδης είναι το κουνούπι που έρχεται ΑΚΡΙΒΩΣ λίγο πριν κοιμηθείς, στη φάση μισοξύπνιος - μισοκοιμισμένος, και ζουζουνίζει μες το αυτί σου.

• Ο Φορτσάκης θα ήτανε αυτό το τάπερ του παγωτού που είναι στη κατάψυξη και το ανοίγεις καμιά φορά όταν είσαι σε απελπισία, αλλά βλέπεις πως έχει κατεψυγμένα φασόλια.

• Ο Παντελίδης θυμίζει πολύ το κόκκινο fiat punto του 2002. Επίσης, αν ήταν ανέκδοτο, θα ήταν αυτό με τον "πέστο και τον ξαναπέστο" που για κάποιον ανεξήγητο λόγο, όταν ήμασταν Δημοτικό όλοι το λάτρευαν και το έλεγαν συνέχεια σα να μην ξέρουν άλλο ανέκδοτο.

Υ.Γ.: Όποιος θέλει να ακούσει ολόκληρη την εκπομπή, μπορεί να το κάνει από εδώ.

μυστήρια των σχολικών χρόνων

Τα καλύτερα χρόνια της ζωής  του κάθε ανθρώπου ταυτίζονται για πολλούς με τα σχολικά, ενώ οι ίδιοι τα αναπολούν με αβάσταχτη μελαγχολία και θα γυρνούσαν σίγουρα τον χρόνο πίσω μόνο και μόνο για να τα ξαναζήσουν. Με μία προσεχτικότερη ματιά παρατηρούμε, ωστόσο, πως τα χρόνια αυτά είναι γεμάτα μυστηριώδεις καταστάσεις και ερωτηματικά, ανεξήγητα γεγονότα, που όλοι λίγο πολύ έχουμε βιώσει αν και δεν τους δίνουμε τη δέουσα σημασία. Γι' αυτό είμαστε και εμείς εδώ να σας τα παρουσιάσουμε και να σας βοηθήσουμε να αντιληφθείτε πως κάτι δεν πάει καλά στον εκπαιδευτικό τομέα.

Αρχικά, τα σχολικά χρόνια είναι τα χρόνια εκείνα που πολλά παιδιά αποφασίζουν για κάποιο περίεργο λόγο μαζικά, πως πρέπει να γίνουν "μάγκες". Φυσικά η μαγκιά περνάει από διάφορα στάδια, παραδείγματος χάρη στο γυμνάσιο το κάπνισμα είναι αρκετό, ενώ στο Λύκειο που το να καπνίζεις γίνεται και λίγο mainstream κάθε μάγκας που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να καπνίζει μπάφο και να έχει ύφος "πόσο underground και αλήτης είμαι ρε φίλε;". Στους νεαρούς μαθητές οι οποίοι ονειρεύονται να ακολουθήσουν μία καριέρα "μάγκα", να επισημάνουμε πως απαραίτητο στοιχείο καθόλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους είναι και το  ύφος "έχω ζήσει πολλά και ξέρω, πρόσεχε φίλε μην πάθεις τα ίδια (αλλά αν θες να είσαι τόσο γαμάτος όσο εγώ, πρέπει να τα πάθεις)"

Προσωπικό μυστήριο είναι τι ακριβώς κάνει το μπλε κομμάτι της γόμας. Υποτίθεται πως σβήνει το μελάνι. Το μεγαλύτερο ψέμα στην ανθρωπότητα! Σβήνει το μελάνι επειδή είτε σκίζεται το χαρτί είτε επειδή τη θέση του παίρνει μια μπλε μεγαλύτερη μουτζούρα. Αν θέλουμε να είμαστε και λεπτολόγοι ούτε το κόκκινο δεν πολυκάνει τη δουλεία του, αφού κι αυτό που και που αφήνει μια κόκκινη μπούρδα όταν επιχειρήσετε  να σβήσετε κάτι. Και μάλιστα, οι συγκεκριμένες γόμες κάποτε θεωρούνταν οι καλύτερες της "αγοράς"...

Επίσης,  αυτοί οι καθηγητές δεν καταλαβαίνουν πως όταν σκύβουν να δουν την άσκηση κάποιου παιδιού δεν είναι ό, τι πιο ευχάριστο να έχεις τον κώλο τους στη μούρη σου; Όντας άτομο με πολυετή εμπειρία στο παραπάνω δυσάρεστο φαινόμενο δηλώνω την έντονη απόγνωση μου καθώς οι κώλοι καθηγητών μάλλον θα με ακολουθούν όσο είμαι μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας είτε αυτή λαμβάνει χώρα στο σχολείο είτε στο πανεπιστήμιο.

Τέλος, δε θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε και τη σχέση των εκπαιδευτικών με τους προτζέκτορες! Οι καθηγητές λοιπόν, κάθε φορά που προσπαθούν να παρουσιάσουν κάτι στην τάξη χρησιμοποιώντας προτζέκτορα και θέλοντας να προωθήσουν τις "νέες τεχνολιγίες στην εκπαίδευση", ξαφνικά μετατρέπονται σε παππούδες από το χωριό, των οποίων η σχέση με την τεχνολογία είναι παρόμοια με τη σχέση του Αγγέλα με τον αθλητισμό. Το αποτέλεσμα είναι να χάνουν 20-25 λεπτά από το μάθημα και, τελικά, να λένε αυτά που έχουν να πουν με τον κλασσικό, πατροπαράδοτο τρόπο.

Υπάρχει όμως και ένας παράγοντας τον οποίο δε λάβαμε υπόψη. Κάθε τάξη έχει έναν (και μόνο έναν) μαθητή, ο οποίος με τα χρόνια έχει αποκτήσει (σχεδόν επίσημα) το ρόλο του "τεχνικού της τάξης". Ό,τι πρόβλημα και να υπάρξει, ο τεχνικός θα το ψάξει, μπορεί να του πάρει 10-20 λεπτά, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρει. Είτε αυτό πρόκειται για προτζέκτορα, είτε για σύνδεση στο internet, είτε για χακινγκ στη google, ο τεχνικός θα το καταφέρει, παρ' όλο που συνήθως στα άλλα μαθήματα είναι σχετικά άχρηστος. Και στην πληροφορική άχρηστος είναι, αλλά συγκεκριμένα στο να λύνει προβλήματα με προτζέκτορες, είναι επαγγελματίας!

-Αγγέλας, Canis Lupus

αποκάλυψη ΣΟΚ!!!

Πριν από λίγες μέρες, στα γραφεία του "σλίτζι" δεχθήκαμε ανώνυμο τηλεφώνημα, το οποίο καταδίκαζε βανδαλισμό σε κεντρική εκκλησία του Ηρακλείου της Κρήτης. 

Αμέσως, ενημερώθηκαν οι εκεί ανταποκριτές μας, οι οποίοι ενεργοποιήθηκαν τάχιστα και ύστερα από ενδελεχή έρευνα και αναλυτικό ρεπορτάζ, καταφέρνουμε σήμερα να αποκαλύψουμε σε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ένα θέμα που θα συζητηθεί.

Μπάινουμε στο ΨΗΤΟ:

Αυτό το αναρχικό "Α" που βλέπετε στη πρώτη φωτογραφία, δεν είναι ένας συνηθισμένος βανδαλισμός των γωνστών-αγνώστων, από αυτούς που δυστυχώς έχουμε συνηθίσει. Είναι κάτι, που αυτή τη φορά ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ. Όπως φαίνεται και στην αποκλειστική μας φωτογραφία, το αναρχικό αυτό "Α", βρίσκεται ΠΑΝΩ ΣΕ ΠΡΟΣΟΨΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. Και μάλιστα, όχι στην πρόσοψη οποιασδήποτε εκκλησίας, αλλά της κεντρικότερης εκκλησίας της 4ης μεγαλύτερης πόλης της πατρίδας μας, τον Άγιο Μηνά στο Ηράκλειο της λεβεντογέννας Κρήτης.

Περί αυτού επρόκειτο λοιπόν το τηλεφώνημα του αναγνώστη μας. Όπως καταλαβαίνετε μιλάμε για ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ!!! ΑΝΑΡΧΙΑ(=χάος=διάβολος) ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!! Ομολογούμε πως και εμείς όταν το ανακαλύψαμε πάθαμε ΣΟΚ. Το πράγμα όμως δε σταματάει εδώ...

Πάμε στο ΚΑΛΥΤΕΡΟ:

Οι νεαροί αντιεξουσιαστές, δεν αρκέστηκαν στο να ζωγραφίσουν, όπως μας έχουν συνηθίσει, με μαύρο σπρέυ το -γνωστό πλέον- "κυκλωμένο Α", αλλά αυτή τη φορά θέλησαν να το καρφώσουν στην πρόσοψη του ιερού ναού, τρισδιάστατο και επιχρυσωμένο!

Μάλιστα, δεν έμειναν μονάχα εκεί, αλλά κατασκεύασαν και ένα αντίστοιχο "Ω" στην απέναντι πλευρά της πρόσοψης, προσπαθώντας έτσι να ξεγελάσουν τους πιστούς. Μάταια όμως. Το "σλίτζι" τους "τσάκωσε" και έκανε την ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ.

Μετά τη σημερινή μας αποκάλυψη προκύπτουν και ορισμένα σημαντικά ερωτήματα:

• Θα πράξει τα δέοντα η εκκλησία προκειμένου να απομακρυνθούν τα σύμβολα του διαβόλου από τους ιερούς ναούς;
• Για πόσο καιρό ακόμη, ως πολίτες και ως Χριστιανοί θα ανεχόμαστε τέτοια σύμβολα να "κοσμούν" το μέρος που επικοινωνούμε με το Θεό;
• Ο Αλέξης Τσίπρας (ο οποίος να μην ξεχνάμε έδωσε ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΡΚΟ), ποιανού το μέρος θα πάρει; Της εκκλησίας ή των αναρχικών; Του Θεού ή του Διαβόλου;
• Που βρήκαν τα χρήματα οι αναρχικοί ώστε να ΕΠΙΧΡΥΣΩΣΟΥΝ το σύμβολό τους;
• Μήπως από τις μυστικές υπηρεσίες της Αμερικής;
• Μήπως από τον Τζωρτζ Σόρος;
• Πώς ανέβηκαν τόσο ψηλά και κρέμασαν το σήμα τους; 
• Μήπως έχουν αναπτύξει υπερφυσικές ικανότητες;
• ΜΗΠΩΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ;;;

Τα ερωτήματα φίλοι αναγνώστες, πολλά. Οι απαντήσεις, αναμένονται αποκαλυπτικές! Για οτιδήποτε νεότερο, δεσμευόμαστε πως θα σας ενημερώσουμε ΠΡΩΤΟΙ.

-Canis Lupus

έτσι διαπραγματεύονται οι κούκλοι!

Ήδη έχουν ξεκινήσει οι διαπραγματεύσεις των Ελλήνων πολιτικών με τους αντίστουχους "βάρβαρους", ενώ μέσα στις επόμενες 1-2 εβδομάδες αναμένεται να κορυφωθούν. Για την Τετάρτη έχει προγραμματιστεί έκτακτο Eurogroup με βασικό θέμα την Ελλάδα, μία συνάντηση για την οποία προετοιμάζονται πυρετωδώς τα στελέχη της κυβέρνησης, καθώς και οι εθνικοί μας στυλίστες, μακιγιέρ και σχεδιαστές ρούχων.

Ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος θεωρείται ο πιο όμορφος πρωθυπουργός του κόσμου, έχει ήδη κάνει τις μισές Γερμανίδες (τις πιο όμορφες --που αισθάνονται πως έχουν κάποια ελπίδα να τον κατακτήσουν) να παρατήσουν τους άντρες τους για χάρη του και τις άλλες μισές (τις άσχημες) να παρατήσουν και αυτές τους άντρες τους προκειμένου να τα φτιάξουν με τους άντρες των πρώτων μισών, που είναι και πιο ωραίοι. Έτσι, οι μισοί άντρες της Γερμανίας, έχουν μείνει μόνοι τους και παρακαλάνε την Άνγκελα Μέρκελ να είναι καλή με τους Έλληνες, ώστε να πάψουν να είναι επαναστατικοί και κομμουνιστές και στις επόμενες εκλογές να ψηφίσουν πάλι Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, που οι πολιτικοί τους δεν είναι greek lovers και δε θα τους κλέβουν τις γυναίκες. 

Πολλές κατακτήσεις παράλληλα έχει και ο υπουργός Οικονομικών της χώρας μας, Γιάνννης Βαρουφάκης, ο οποίος επανέφερε το δεύτερο "ν" στο όνομά του, προσθέτοντας μάλιστα και ένα τρίτο, θέλοντας έτσι να τονίσει την τριπλή φύση του Θεού (Πατήρ - Υιός - Άγιο Πνεύμα) καθώς και να περάσει ένα μήνυμα αγάπης και στήριξης προς την Τρόικα. Μάλιστα, ακούγεται πολύ έντονα τις τελευταίες ημέρες, πως ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, στο αυτί του Γιάνννη Βαρουφάκη μετά το τέλος της κοινής τους συνέντευξης δεν είπε "Μόλις σκότωσες την Τρόικα" όπως είχε αρχικά κυκλοφορήσει, αλλά "Μόλις σκότωσες το 'είναι' μου. Σε περιμένω το βράδυ να το αναστήσεις", κλείνοντάς του ναζιάρικα το μάτι. 

Εντύπωση έχει προκαλέσει επίσης, το γεγονός πως ο υπουργός Οικονομικών μας είναι ιδιαίτερα γυμνασμένος και πως συνεχίζει ακόμη και αυτές τις κρίσιμες μέρες το εντατικό πρόγραμμα γυμναστικής που ακολουθεί. Σύμφωνα με πληροφορίες,  ο πραγματικός λόγος που πήρε τη θέση του υπουργού, είναι το "τούμπανο" σώμα του, που θα τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει τους Χρυσαυγήτες βουλευτές, τους οποίους ο κόσμος ψήφισε "για να ρίξουν 2-3 φάπες στους πολιτικούς". Βέβαια, όσο είναι πρόεδρος της Βουλής η Ζωή Κωνσταντοπούλου, οι Χρυσαυγήτες δεν πρόκειται ούτε ματιά να ρίξουν, γιατί ξέρουν πως η Ζωή θα ορμήξει από το έδρανό της και θα τους κάνει μια χαψιά και τους 17 μαζί.

Με αντίστοιχο δυναμισμό και αποφασιστικότητα αναμένεται να πάνε να διαπραγματευτούν οι Έλληνες πολιτικοί στο Εurogroup της Τετάρτης, όπου εκμεταλλευόμενοι και την αρχαιοελληνικού τύπου απολλώνια ομορφιά τους, θα πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Να τους ευχηθούμε λοιπόν καλή επιτυχία, αν και την έχουν σίγουρη!

-Canis Lupus

νέος έρωτας στην πόλη

"Σε αγαπώ" μου ψιθύρισε και πριν προλάβω να απαντήσω η γλώσσα του μπλέχτηκε με τη δικιά μου σε ένα ατελείωτο ερωτικό κυνηγητό, δίχως νικητές ή ηττημένους. Μόνος ίσως νικητής το πάθος και ο έρωτας μεταξύ μας. Σταμάτησε να με φιλάει για να εξερευνήσει κάθε εκατοστό του κορμιού μου. Ένιωσα άβολα. Αισθάνθηκα σαν δεκαεπτάχρονη. Σαν να πήγα στο σπίτι ενός αγοριού και να βρέθηκα ξαφνικά χωρίς ρούχα. Ποτέ κάποιος δεν με έχει ξανακάνει να νιώσω έτσι. "Σταμάτα. Δεν είναι σωστό." ψέλλισα αμήχανα αν και μέσα μου ποθούσα να με κάνει δικό του. Δεν πτοήθηκε. Μου είπε πως λατρεύει τις καμπύλες μου. Κοκκίνισα. Με φίλησε ξανά.

 Κρατώντας με σφιχτά, μου φίλησε όλο μου το πρόσωπο από ψηλά στο αυτί μέχρι τον λαιμό μου. Η ανάσα μου βάραινε, ο λαιμός μου έτρεμε.

 Τα κορμιά μας πάλλονταν σε ρυθμούς εξωφρενικούς. Άρχισε να με χαϊδεύει. Λύγισα και ενέδωσα και εγώ στο παιχνίδι του έρωτα. Εξάλλου ο έρωτας δεν έχει όρια, λένε.

 Τράβηξε μια νοητή γραμμή στο κορμί μου με την άκρη του δακτύλου του και σχημάτισε πάνω της ένα"Σε θέλω..".

 Με φίλησε σε διάφορα σημεία του σώματος μου, έχοντας ως οδηγό την γραμμή αυτή. 

 Το παιχνίδι μας ξέφυγε από τα λογικά όρια. Οι ανάσες, τα κορμιά μας έγιναν ένα. Δημιουργήσαμε μία μάζα ανθρώπινης σάρκας με κινητήρια δύναμη τον έρωτα. 

Σε θέλω. Είμαι ερωτευμένος. Γιάννη σ' αγαπώ, δίχως "πρέπει", "μη" και περιορισμούς.

 Tα παραπάνω χειρόγραφα μας τα έδωσε σοκαρισμένη η Νίκη (ψευδώνυμο που η ίδια ζήτησε να χρησιμοποιήσει για την προστασία της), συνεργάτης του κυρίου Νίκου Βούτση και αφορούν το φλερτ του υπουργού με τον Γιάννη Μιχελογιαννάκη βουλευτή του Σύριζα και μάχιμο αγωνιστή στον αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων των Σύριων μεταναστών. Η Νίκη κατάφερε να κλέψει το ημερολόγιο του. Αναφέρει χαρακτηριστικά στη συνέντευξή της: 

"Ο κύριος Βούτσης είχε βάλει δυνατά στο γραφείο του μουσική. Δεν μπορούσα να δουλέψω. Μπήκα έτσι μέσα στο γραφείο του. Τα έχασα.Τον βρήκα με ένα ποτήρι σαμπάνια, που κρατάμε για εξαιρετικές περιπτώσεις, να χορεύει υπό τη μουσική συνοδεία των The Weather Girls. Δεν είχα δει ποτέ αυτήν την εικόνα του υπουργού. Μου είχε μιλήσει κάποτε για τις ερωτικές του απογοητεύσεις και πόσο τον έχουν διαλύσει συναισθηματικά. Πρώτη φορά τον έβλεπα τόσο ευτυχισμένο. Σκέφτηκα ότι ο έρωτας του χτύπησε την πόρτα. Ωστόσο, με έτρωγε η περιέργεια μου. Ήθελα να μάθω ποια είναι η τυχερή. Εκμεταλλεύτηκα το ότι δεν με είχε προσέξει και με εξαιρετική επιδεξιότητα  κατάφερα να αρπάξω το ημερολόγιο του."

Το ζευγάρι σε στιγμές απόλυτης ευτυχίας.

 Σ' αυτό το σημείο η Νίκη διέκοψε τη συνέντευξη. Ξέσπασε σε λυγμούς. Ένα μείγμα ενοχής που πήρε το ημερολόγιο αλλά και χαράς ,όπως η ίδια μας αποκάλυψε όταν συνήλθε, γιατί πάντα πίστευε πως αυτοί οι δύο είναι πλασμένοι ο ένας για τον άλλο.

 Πηγή αναφέρει επίσης "Εγώ είχα καταλάβει τις προθέσεις του κυρίου Μιχελογιαννάκη. Τον γνωρίζω από παλιά και έχω καταλάβει πως δεν μπορεί να κρύψει τα αισθήματα του. Ήξερα πως ήταν θέμα χρόνου ο έρωτας να ξεσπάσει, η βόμβα να εκραγεί. Μάλιστα δε θεωρώ αδύνατο να αποκλείουν την περίπτωση ολοκλήρωσης της ευτυχίας τους με τον ερχομό του πελαργού.". Η ίδια πηγή δε δίστασε να μας αποκαλύψει πως "είναι τόσο παθιασμένοι μεταξύ τους που η εργασία στο υπουργείο είναι πλέον αδύνατη λόγω της φασαρίας που επικρατεί, καθώς και οι δύο δεν μπορούν να συγκρατηθούν."

"Λατρεύω να φιλώ την φαλάκρα του!", εξομολογήθηκε σε κοντινό πρόσωπό του ο βουλευτής.

Το σλίτζι εύχεται τα καλύτερα και στους δύο.

                                                                                                                                        -Αγγέλας

η μέρα ενός hipster

08:00 π.μ.

Ακούγεται από το ξυπνητήρι Μποφίλιου σε ντουέτο με Ζουγανέλη . Ξυπνάει.

08:05 π.μ.

Βουρτσίζει τα δόντια του με την βιολογική οδοντόκρεμα με πράσινο τσάι, ιβίσκο, κρόκο Κοζάνης και νότες μέντας. "Αχ, έκρηξη δροσιάς!" σκέφτεται.

08:10 π.μ.

Ξεκινάει η ιεροτελεστία του πρωινού. Πρώτα όμως προέχει η ενημέρωση. Σερφάρει σε Lifo και Athens Voice υπό τη μουσική συνοδεία του Pepper φυσικά. Φρυγανίζει ψωμί ολικής άλεσης (σε διορθώνει: ΟΧΙ ολικής αλέσεως, ολικής άλεσης λέγεται και εσύ συμφωνείς αν και είναι το ίδιο για να αποφύγεις την ανάλυση που ακολουθεί), απλώνει μαργαρίνη με 27,89% περιεκτικότητα σε βούτυρο και βέβαια απολαμβάνει το πλούσιο, αρωματικό χαρμάνι superior arabica που μόλις αγόρασε "από ένα ψαγμένο και τόσο vintage, τόσο 'εγώ' καφεκοπτείο στο Μοναστηράκι". Αν δεν είναι σε ωμοφαγική δίαιτα χαμηλή σε υδατάνθρακες ενδέχεται να τσιμπήσει και λίγο κέικ (λίγο).

08:45 π.μ.

Ντύνεται. Φαίνεται απλό, αλλά δεν είναι. Το 'χεις εύκολο να συνδυάσεις λαδί παντελόνι με μπορντό κοντομάνικο, τζιν πουκάμισο, άσπρη μάλλινη ζακέτα με δερμάτινα κουμπιά, σκουφί, κασκόλ και καφέ μποτάκια φτιαγμένα με οικολογικά υλικά; Δεν ξεχνάει την καρφίτσα "Je suis Charlie" που αγόρασε μια ώρα μετά το τραγικό συμβάν.

09:00 π.μ.

Φτιάχνει τα μαλλιά του.

09:30 π.μ.

Φτιάχνει τα μαλλιά του.

 09:45 π.μ.

Ξεκινάει για δουλειά (τσεκάρει λίγο το μαλλί στον καθρέφτη του ασανσέγ). "Ουφ!! Πόσα καφάσια υπάρχουν σε αυτό τον δήμο;; Atenistas βοήθεια!!" ανεβάζει στο instagram, pinterest και twitter, αλλά όχι facebook γιατί είναι κατά του φακελώματος. Παίρνει το μετρό, δυσανασχετεί γιατί έρχεται σε 6 λεπτά και φθάνει στη δουλειά του.

10:30 π.μ.

Δουλεύει μέχρι το απόγευμα ως executive creative director σε διαφημιστική εταιρεία. Κατά τη διάρκεια της εργασίας του κάνει διάλειμμα για ένα καφεδάκι στα Starbucks (δυσανασχετεί που η υπάλληλος δεν καταλαβαίνει ότι ζητάει έναν macchiato latte chocolatto με παγάκια και αφρόγαλο) και ένα γρήγορο burgerάκι στα T.G.I. Friday's. Κανονίζει με τα "παιδιά από τη δουλειά" για ποτάκι το βράδυ. "Η Μαίρη έχει βρει ένα τέλειο μπαράκι που σερβίρει βιολογικά κοκτέιλ με 9 ευρώ!!! Και παίζει και Νατασάρα συχνά!!".

19:00 μ.μ.

Γυρνάει σπίτι ναι μεν κουρασμένος, αλλά σίγουρα πιο δημιουργικός. Ώρα για χαλάρωση. Βάζει στο youtube να παίζει playlist με τίτλο "Μελαγχολικά τραγούδια που δεν τα ξέρει κανείς για τις ώρες που απλά θες να πεθάνεις". Δακρύζει. Θέλει όμως να του φτιάξει η διάθεση. Βλέπει την προεκλογική ομιλία του Σταύρου Θεοδωράκη και καταλήγει πως τελικά υπάρχουν άνθρωποι με όραμα στην χώρα αυτή. Βλέπει άλλη μια. Συγκινείται από το πόσο απλός είναι για άνθρωπος με τόση δημοσιότητα.

20:15 μ.μ.

Ψιλοβαριέται να βγει. Σκέφτεται να κάτσει μέσα, να παραγγείλει ταϊλανδέζικο και να δει ξανά την εκπομπή του Θεοδωράκη για τα ναρκωτικά μήπως του έχει ξεφύγει τίποτα. Δυσκολεύεται να αποφασίσει. Βάζει λίγη Lana del Ray που βοηθάει και στη συγκέντρωση και αποφασίζει να βγει, για να δει και το μπαράκι που πρότεινε η Μαίρη.

20:50 μ.μ.

Έτοιμος και στολισμένος για την έξοδο. Ανατροπή σχεδίων όμως!! Τηλεφωνεί η Άννα, η Atenistas, και τον καλεί σε πορεία με ποδήλατα για την μόλυνση της πόλης. Παράλληλα, αποφασίζουν να κρεμάσουν χρωματιστές κορδέλες στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την διαφθορά. Πηγαίνει κι αυτός.

11:00 μ.μ.

Στάση στο μαγαζί που πρότεινε η Μαίρη. Το παραδέχονται, δεν άντεξαν να μην πάνε.

12:30 π.μ.

Ύπνος!! Φοράει τις πιτζάμες του με στάμπα το σήμα του Ποταμιού και κοιμάται ήσυχος, γνωρίζοντας πως μπορούμε να τα αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα και πως το καλό θα νικήσει.

02:30 π.μ.

Ξυπνάει ιδρωμένος από έναν απαίσιο εφιάλτη στον οποίο ανθρωπόμορφα καφάσια καίνε τα γραφεία του αγαπημένου του κόμματος. "Ευτυχώς, ήταν όνειρο..." σκέφτεται και βυθίζεται στον ύπνο του.

                                                                                                                                             -Αγγέλας

κείμενο στήριξης στο "Κίνημα Δημοκρατών-Σοσιαλιστών" και στον Γιώργο Παπανδρέου

Το «σλίτζι» ανακοινώνει την επίσημη στήριξή του στην υποψηφιότητα του Γιώργου Παπανδρέου και στο Κινήμα Δημοκρατών-Σοσιαλιστών και καλεί όλους τους αναγνώστες του να στηρίξουν, τόσο με την ψήφο τους, όσο και με τον καθημερινό τους αγώνα την προσπάθεια αυτή. Ο Γιώργος ο Παπανδρέου, ο γιος του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, είναι ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί με σίγουρα και σταθερά βήματα να βγάλει την Ελλάδα από το οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει τα τελευταία χρόνια.

Τα πράγματα είναι αρκετά ξεκάθαρα, και όποιος έχει ανεπτυγμένη πολιτική σκέψη και κατανόηση των καταστάσεων και των αναγκών που προκύπτουν από αυτές, είμαστε σίγουροι πως θα σταθεί, μαζί μας, στο πλευρό του πρώην πρωθυπουργού.

Δε θα θέλαμε να επεκταθούμε περισσότερο, μόνο να επαναλάβουμε τη στήριξή μας στο Κίνημα Δημοκρατών-Σοσιαλιστών και να καλέσουμε ανοιχτά κάθε ελεύθερο άνθρωπο, κάθε δημοκρατικό πολίτη, να συμπορευτεί μαζί μας στον αγώνα μας για μια "άλλη" Ελλάδα, μία Ελλάδα Αξιών, Δικαιοσύνης, Δημιουργίας.

Ζήτω η Δημοκρατία!
Ζήτω ο Σοσιαλισμός!
Ζήτω ο Γιώργος Παπανδρέου!

Ας ξημερώσει η 26η Ιανουαρίου με την ελπίδα χαραγμένη στις ματιές μας... 

*Το κείμενο δεν είναι γραμμένο στα σοβαρά.

ένας αφηρημένος άνθρωπος

                                                       

 "παρατηρείται κάτι το παράδοξο στη συμπεριφορά του

 λόγω της συχνής αφηρημάδας του"

                                                                                                                          -Ψηλέας Ψογκ                  

 Εξαιρετικά επιτυχημένη η παραπάνω τοποθέτηση . Δυστυχώς είναι αλήθεια. Είμαι αφηρημένος. Πολύ, συνέχεια και παντού. Λέω δυστυχώς, διότι αυτή η απόσπαση προσοχής αποτελεί πλέον "πρόβλημα".

Για παράδειγμα τις προάλλες στο μετρό στο Σύνταγμα, παίρνω εισιτήριο από το μηχάνημα (καλός πολίτης, θα έκανα τον Αντώνη υπερήφανο). Με το που το παίρνω ξεχνάω ότι το πήρα. Κατεβαίνοντας τις σκάλες πάω να πάρω άλλο. Φτάνω στα εκδοτήρια, κρατώντας το εισιτήριο στο χέρι. Θυμάμαι ότι πήρα. ‘’Τι βλάκας!’’ σκέφτομαι.. Δε σταματάω εδώ  όμως.. Ξεχνάω ότι το μηχάνημα μπροστά μου εκδίδει εισιτήρια, θεωρώ λοιπόν ότι λογικά θα τα επικυρώνει. Πατάω τα κουμπί των 60 λεπτών και αναρωτιέμαι έχοντας το εισιτήριο στο χέρι ‘’Μα γιατί δεν το επικυρώνει;». «Είσαι καλά;» με ρώτησε μια γιαγιά .

Πρώτη μέρα στη σχολή. Είχε βγει ανακοίνωση ότι θα πρέπει να είμαστε Τετάρτη από 08:45 εκεί, για να γραφτούμε στα εργαστήρια. Δεν την είδα, αλλά μπορεί και να την είδα και να το ξέχασα.  Έχω την εντύπωση πως αρχίζουμε Δευτέρα. Πάω κανονικά την Τετάρτη ευτυχώς, 11:30 όμως, νομίζοντας ότι είναι Δευτέρα. Χάνω τις εγγραφές (γράφτηκα την επομένη), πάω καθυστερημένος στο πρώτο μάθημα, όπου δεν καταλαβαίνω τίποτα και εξακολουθώ να θεωρώ πως μια κότα καταλαβαίνει τα ίδια με εμένα.

 Ακόμη και στα απλά καθημερινά πράγματα, όπως το βούρτσισμα των δοντιών, η αφηρημάδα μου δείχνει το πιο σκληρό της πρόσωπο. Σχεδόν πάντα τραγουδάω όταν πλένω τα δόντια μου, ξεχνώντας τον στόχο της παραπάνω διαδικασίας και κατακτώντας το παγκόσμιο ρεκόρ του δεκάλεπτου βουρτσίσματος ,με τη συνοδεία φυσικά πρωινής γκρίνιας για την καθυστέρηση στο μπάνιο. Να αναφέρω επίσης ότι μια φορά βούρτσισα κατά λάθος τη μύτη μου και επίσης αντί για οδοντόκρεμα έβαλα σαπούνι.

 Ένα από τα χειρότερα πράγματα που μου έχει συμβεί όμως είναι να μου πέσουν στο πάτωμα τα Κόκο Ποπς. Ξεχάστηκα και έριξα μια τεράστια ποσότητα (ήταν και οικογενειακή συσκευασία) κάτω αντί για το μπολ. Ειδικά τα συγκεκριμένα δημητριακά έχω την εντύπωση πως τη στιγμή που πέφτουν κάτω απλώνονται σε κάθε γωνιά του σπιτιού, καθιστώντας το συμμάζεμα μια επίπονη διαδικασία, έναν αληθινό εφιάλτη καθώς ειλικρινά δεν τελειώνουν ποτέ. Προσοχή λοιπόν και εσείς με τα Κόκο Ποπς μην σας πέσουν κάτω αν δεν θέλετε να τα βρείτε ακόμη και στο κρεβάτι σας .

Ήμουν όμως πάντα έτσι;

Σύμφωνα με μαρτυρίες στενών μου προσώπων ναι. Η «αδυναμία συγκέντρωσης προσοχής» ενδεχομένως να κληρονομήθηκε  από τους γονείς μου. Από μία αφηρημένη μητέρα και έναν (πολύ) αφηρημένο πατέρα είναι μαθηματικά εξακριβωμένο αν πάρουμε τη συνάρτηση f(αφ) πως το παιδί ή τα παιδιά θα βγουν αφηρημένα. Βέβαια δεν αποτέλεσα την εξαίρεση στα ίδια τα μαθηματικά, επιβεβαιώνοντας τις πιθανότητες και τους φόβους των συγγενών.

Φυσικά αναφορά πρέπει να γίνει και στο γεγονός ότι στη σχολή μου που παίζουν (δυστυχώς) σε κάθε διάλειμμα και γενικά καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας  τίτσου δεν έχω μάθει σχεδόν τίποτα για το συγκεκριμένο παιχνίδι. Παρόλο που είμαι παρών σε πάρα πολλές τιτσουκικές αναμετρήσεις δεν καταφέρνω να συγκεντρωθώ . Δεδομένης και της απειρίας μου με τα χαρτιά (η μόνη σχετική εμπειρία μου είναι να παίζω με την κυρία που με πρόσεχε στην τρίτη δημοτικού) εξακολουθώ να μπερδεύω ποιο από τα  J, Q, K είναι πιο δυνατό και να αποκαλώ τον άσσο άλφα. Ωστόσο, πρέπει να αναφέρω πως ούτε ιδιαίτερη διάθεση να μάθω έχω, αφού έχω πλέον κουραστεί από τον μαραθώνιο τίτσου που λαμβάνει χώρα κάθε μέρα, λες και κάποια εξωγήινη δύναμη τους απειλεί με αφαίρεση ζωής αν σταματήσουν να παίζουν για μία ημέρα.

Τέλος, σας παρακαλώ μην με παρεξηγήσετε, έχω να σας εκμυστηρευτώ κάτι ακόμη. Ήμουν θυμάμαι στην τρίτη τάξη δημοτικού όταν ξαφνικά ένα πρωινό ξύπνησα και πίστευα ότι είμαι Πόκεμον (και συγκεκριμένα ο Πίκατσου). Βέβαια να εξηγήσω πως την προηγούμενη μέρα είχα πολύ υψηλό πυρετό και για αυτό τον λόγο δεν πήγα σχολείο και έμεινα όλη την ημέρα σπίτι παίζοντας Πόκεμον. Έτσι, την επομένη με τον πυρετό να με ταλαιπωρεί ακόμη και το μυαλό κατεστραμμένο από το τόσο πολύ Πόκεμον μπέρδεψα την ταυτότητα μου.

Και κάπου εδώ τελειώνει μια σύντομη καταγραφή της αφηρημένης μου συμπεριφοράς. Ελπίζω να έκανα την αρχή, για να μου αναφέρετε και εσείς ανάλογα περιστατικά. Έχω την ανάγκη να νομίζω πως δεν είμαι μόνος.

 Υ.Γ.1: Οι λέξεις «δημητριακά» (βλ. Κόκο Ποπς) και «αμάξι» δε μου αρέσουν καθόλου. Οι μόνες φορές που τις χρησιμοποιώ είναι για να πω πόσο χάλια είναι.

Υ.Γ.2: Αυτό μου το πρόβλημα ίσως και να οφείλεται για τις χαμηλές μου επιδόσεις στα αθλήματα. Τα όποια αθλητικά μου όνειρα έχουν εδώ και καιρό καταρριφθεί και ο ίδιος ο αθλητισμός δεν κατάφερε ακόμη και μετά από πολύ κόπο να με αγκαλιάσει, να με κάνει μέλος αυτής της μεγάλης οικογένειας.

                                                                                                                             -Αγγέλας

καφές στα γιάννενα

Η σημερινή μου μέρα ήτανε πνιγμένη στο τρέξιμο και στο άγχος.

Ξύπνησα-καιρός μουντός. Καθόλου ευχάριστο να χρειάζεσαι φώτα για να δείς ενώ είναι 9.15 το πρωί. Έφαγα το γνωστό πρωινό μου, διάβασα λίγο βιντεοτέχνη, κατάλαβα το 30% και αφού ντύθηκα στα μαύρα, χύθηκα στους δρόμους. Χωρίς καφέ.

Ψώνια, τράπεζα, ξανά ψώνια γιατι ξέχασα κάποια πράγματα, ξανά τράπεζα γιατί έγινε μια μπαρούφα με την κατάθεση μου. Ο υπάλληλος που με εξυπηρέτησε ήτανε ένας άρρωστος ανθρωπάκος που δεν μπορούσε να μιλήσει απο το κρύωμα και όλο έλεγε ''συγνωμη, δεν μπορώ να μιλήσω ξαναπείτε μου τον αριθμό λογαριασμού σας, συγνώμη δεν μπορώ να μιλήσω ξαναπειτε μου τον αριθμό λογαριασμού σας''. Βαβούρα, πανικός, τρέξιμο, και ένα αυχενικό... έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.

Πήγα στην cup-cake καφετέρια της γειτονιάς μου και πήρα ενα γαλλικό. Πικρό. Σε μαγαζί με κεικ... ένα ''γιατί'' είναι η ζωή μου.

Οι καρέκλες δεν με βόλευαν αλλα ντρεπόμουνα να αλλάξω θέση, μέσα στην τσαπατσουλιά μου έριξα κάτω την ομπρέλα μου (που στο κάτω κάτω ποτέ δεν την χρειάστηκα εκείνη την ημέρα), συνειδητοποίησα οτι το φόρεμα μου κολλάει στην κοιλιά που έχω κάνει τις τελευταίες μερες -αποφασίζω να μη φάω το γλυκό που συνοδεύει την πικρή καφείνη μου-αυτή η καρέκλα με πονάει στην πλάτη, έχει βάλει τον Arash για μουσική και εγώ είμαι έτοιμη να πετάξω την χριστουγεννιάτικη κούπα μου στο κεφάλι των κοριτσιών πιο δίπλα που γελάνε και φωνάζουν χειρότερα απο γάτες σε περίοδο αναπαραγωγής.

Και στην απόγνωση μου να χαλαρώσω σε αυτήν την απαίσια καρέκλα, συνειδητοποιώ οτι έχει πάει 1 το μεσημέρι, οι γίγαντες ακόμα μουλιάζουν και εγω έχω αρχίσει να πεινάω. Μέσα στην πείνα μου καταβροχθίζω το γλυκό-συνοδευτικό, με ορκίζω σε δίαιτα, ρουφάω την κοιλιά μου, δεν δίνω μπουρμπουάρ, αναθεματίζω την ομπρέλα που μου έπεσε πάλι και πάω να παραγγείλω σουβλάκια γιατι οι γίγαντες δεν θα έχουν μουλιάσει καλά.

Και κάπως έτσι μετατράπηκα σε ενα βαρετό άνθρωπο.

-eva k.

εφιάλτης στο λεωφορείο

Γιαγιάδες και μέσα μαζικής μεταφοράς. Ένας συνδυασμός εκρηκτικός. Οι διάλογοι που έχω ακούσει πάμπολλοι, ο πιο πρόσφατος ακολουθεί παρακάτω.

Στο συγκεκριμένο διάλογο που λαμβάνει χώρα σε ένα λεωφορείο (και είναι 100% αληθινός!) πρωταγωνιστές είναι μια κοκέτα γιαγιά, που μάλλον είχε μόλις γυρίσει από μαραθώνιο shopping καθώς ήταν υπερφορτωμένη με σακούλες από ρούχα, μια τύπισσα με καγκουρίζουσα εμφάνιση και φουλ αθλητικό ντύσιμο φωσφοριζέ χρωμάτων και η αδελφή της τύπισσας που έπαιζε ΣΥΝΕΧΕΙΑ, για 20 λεπτά με το αυτί της και κατά πάσα πιθανότητα δεν είχε φωνή.

 Οι παραπάνω κυρίες και εγώ είχαμε καθίσει στο λεωφορείο. Εγώ με τη γιαγιά δίπλα και αυτές απέναντι. Ξαφνικά παρατήρησα μια περίεργη συμπεριφορά από τη γιαγιά, μια έντονη νευρικότητα. Ανησύχησα, καθώς πλέον ήταν εμφανής ο τρόμος και η απόγνωση στο πρόσωπο της, με τις κινήσεις της να γίνονται πολύ πιο έντονες και νευρικές και να ψαχουλεύει την τσάντα της. Την ρώτησα αν συμβαίνει κάτι και μου απάντησε έντρομη πως έχει χάσει το εισιτήριο. «Εντάξει μην ανησυχείτε, δε θα σας πιάσει και κανείς.»  της είπα. «Χε» μου απάντησε και συνέχισε να ψάχνει το εισιτήριο. Μετά από λίγα λεπτά και κάμποσα «Μα δεν καταλαβαίνω που πήγε!», «Πού στο διάολο είναι;»,  «Ουφ δεν αντέχω!» σταμάτησε την αναζήτηση του εισιτήριου και κοίταξε γεμάτη απόγνωση τους γύρω της.

Μια διπλανή γιαγιά που φαινόταν ότι συμπάσχει μαζί της λες και της είχε συμβεί μια από τις μεγαλύτερες κακουχίες που υπάρχουν στη γη, της είπε με συμπόνια «Θα βρούμε την λύση, μην ανησυχείτε» κοιτώντας εμένα που κρατούσα ως καλός πολίτης του κράτους μας το εισιτήριο μου. «Μήπως έχεις εισιτήριο;» αποκρίθηκε δειλά- δειλά η κοκέτα γιαγιά. «Χε, χε δεν είμαι ελεγκτής, χαλάρωσε. Έχεις; Το δικό μου εξαφανίστηκε, το πήραν οι εξωγήινοι.» μου είπε. Εγώ γέλασα,  «Για γέλια είμαστε!» μου απάντησε και τέλος πάντων για να μην τα πολυλογώ όταν έφυγε η διπλανή γιαγιά της έδωσε το εισιτήριο της  (αλληλεγγύη σύντροφοι ). Οι δύο αδελφές στο όλο σκηνικό γελούσαν. Ανακούφιση και ηρεμία επικρατούσε στο λεωφορείο….

…μέχρι τα πρώτα φρεναρίσματα του οδηγού. Το φρένο φταίει; Όχι, όχι. Μήπως ο οδηγός; Ευτυχώς που υπήρχαν οι αδελφούλες και η γιαγιά για να το αναλύσουμε σε όλη τη διάρκεια της (σχετικά) μεγάλης διαδρομής.

 Αθλήτρια αδελφή:  Δεν παίζεται η κατάσταση με τα φρένα.

Γιαγιά: Εμένα θα μου πεις. Κοντεύω να αρρωστήσω, κορίτσι μου. Το κράτος μας φταίει, που δεν ασχολείται με τους πολίτες. Τα φρένα έχουν χαλάσει, είναι προφανές. Να σου πω ποιός φταίει; Εμείς που τους ψηφίζουμε τους αλήτες. Και θα τους ξαναψηφίσουμε. Δεν φταίει κανείς άλλος…

Αθλήτρια αδελφή: Εμείς φταίμε, εμείς…

Αδελφή που έπαιζε με το αυτί της: Μμμμμ

Αθλήτρια αδελφή: Να σας πω κάτι; Ο οδηγός φταίει. Πως πάει έτσι;  Άμα είχαν χαλάσει θα τα έφτιαχναν, δε θα τα αφήναν έτσι να πεθάνουμε.

Γιαγιά: Τι να πω κορίτσι μου; Τι θα γίνει οδηγέ με τα φρένα, θα πεθάνουμε;

Οδηγός: Δε βλέπεις;

Αθλήτρια αδελφή: Χέστηκε.

Αδελφή που έπαιζε με το αυτί της: Χμ χε

Μετά από ένα διάστημα ηρεμίας, αφού άκουσα διάφορες αναλύσεις από την αθλήτρια αδελφή για το αν φταίει ο οδηγός ή τα φρένα, άρχισαν οι λίγο πιο ανοιχτές στροφές. Η γιαγιά τρομοκρατήθηκε.

Γιαγιά (στο  μέσο μιας σχετικά ανοιχτής στροφής): Πάει! Θα πεθάνουμε!

Αθλήτρια αδελφή:  Έτσι όπως πάμε…

Γιαγιά: Μα είναι να μην βγεις στις ειδήσεις με αυτά που γίνονται;  Όχι ότι θα σε ακούσει και κανείς... Να κατηγορήσεις το κράτος!

Αθλήτρια αδελφή: Εγώ, εγώ θα βγω! Το φαντάζεσαι; Με  τέτοια φάτσα; Ντάξει πλάκα κάνω.. (κλείσιμο ματιού σε μένα)

Γιαγιά: Να σου πω αγόρι μου έχουμε πολλές στροφές ακόμα;

Εγώ: Όχι, όχι τελειώσαμε. Ούτε ανηφόρες, ούτε κατηφόρες, εντάξει είμαστε.

Γιαγιά: Μακάρι…

Αδελφή που έπαιζε με το αυτί της: Μμμμμ

Και επιτέλους φτάσαμε στον προορισμό μας! Ζωντανοί όπως μάλλον καταλάβατε για να γράφω το άρθρο. «Δόξα τω θεώ!» φώναξε η γιαγιά. Χαιρετηθήκαμε όλοι μαζί (η αδελφή που έπαιζε με το αυτί της δεν μας χαιρέτησε) και αποχωριστήκαμε.

                                                                                                                           
                                                                                                                                   -Αγγέλας

αφιέρωμα: Αγγέλας

Κεφάλαιο 1^ο: Τι σημαίνει «Αγγέλας»;

Σύμφωνα με τον ορισμό του Λεξικού της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, Αγγέλας σημαίνει «ποώδες, πολυετές, γαστερόποδο πνευμονοφόρο μαλάκιο του γένους Στρύχνον της οικογένειας των Στρυχνοειδών με επίσημη ονομασία Solanum melongena».

Ωστόσο, αυτός ο ορισμός είναι παντελώς άσχετος με το θέμα του συγκεκριμένου άρθρου.

Κεφάλαιο 2^ο: Τι είναι το «Αγγέλας»;

*βήξιμο με νόημα* “Ο” Αγγέλας.

Κεφάλαιο 3^ο: Τι είναι “ο” «Αγγέλας»;

Το θέμα είναι αμφιλεγόμενο και μέσα στα χρόνια έχουν διατυπωθεί ποικίλλες διφορούμενες απόψεις γύρω του.

Φήμες χρονολογούν τη δημιουργία του Αγγέλα κατά τα μέσα του 19^ου αιώνα, ως μια πιο εξελιγμένη και λειτουργική μορφή του τέρατος του Φρανκενστάιν, από κάποιο από τα εγγόνια του γνωστού επιστήμονα. Το σώμα της νέας αυτής εφεύρεσης ήταν ενιαίο, αλλά ο εγκέφαλος προερχόταν από κάποιο αποδημητικό πτηνό, με αποτέλεσμα να ξεγελά μεν παντελώς το μάτι ως πραγματικός άνθρωπος, αλλά να παρατηρείται κάτι το παράδοξο στη συμπεριφορά του λόγω της συχνής αφηρημάδας του. Πάντως, στον εγγονό Φρανκενστάιν ποτέ δεν αναγνωρίστηκε το κατόρθωμά του, ούτε και απέκτησε ποτέ τη φήμη του παππού του, καθότι κανείς δεν πίστεψε πως ο Αγγέλας δεν ήταν αληθινός άνθρωπος.

Αξιοπιστία στις φήμες αυτές προσδίδει το γεγονός ότι ο Αγγέλας σήμερα υφίσταται, συνεπώς δεν θα μπορούσε να ήταν τόσα χρόνια ζωντανός αν ήταν κανονικός άνθρωπος.

Το γεγονός ότι ο ίδιος δεν έχει καμία ανάμνηση από πριν τα μέσα της δεκαετίας του 1990 (όπως αποκαλύπτει στον Ψηλέα Ψογκ σε συνέντευξή του εδώ), δεν πρέπει να μας προκαλεί δυσπιστία, αφού, σύμφωνα με τις ίδιες φήμες, μόλις τότε ξύπνησε από την πολύχρονη χειμερία νάρκη του, καθότι προηγουμένως (αποδεικνύοντας και την προαναφερθείσα αφηρημάδα του) πίστευε πως ήταν αρκούδα.

Κεφάλαιο 4^ο: Ζωή προ-σλίτζι

Χάρη στις εντυπωσιακές ικανότητες που του χάρισε η ξεχωριστή φύση του, ο Αγγέλας έζησε μια μεστή και πλούσια σε συγκινήσεις ζωή. Επαγγελματικά, έγινε διάσημος χάρη στην ανεπανάληπτη επιτυχία του στο χώρο των μεταφορών, ιδρύοντας την παγκοσμίου φήμης εταιρεία «Αγγέλας». Περισσότερες πληροφορίες για τους ενδιαφερόμενους εδώ: www.aggelas.gr

Θέλοντας να αξιοποιήσει τόσο τις αμέτρητες αξιοζήλευτες εμπειρίες του, όσο και το έμφυτο συγγραφικό του ταλέντο, ο Αγγέλας αποφάσισε να αγκαλιάσει τον θαυμαστό κόσμο της μόρφωσης και απέκτησε πρώτο πτυχίο, μεταπτυχιακό, PhD και ντοκτορά πάνω στη Συγγραφή Αυτοβιογραφίας. Επόμενος σταθμός στη ζωή του; Με όλα αυτά τα εντυπωσιακά προσόντα, κατορθώνει, εν έτει 2014,  να γίνει δεκτός ως συντάκτης στο «σλίτζι».

Κεφάλαιο 5^ο: Καριέρα στο σλίτζι

Μία νέα σελίδα γυρίζει στη ζωή του φαινομένου «Αγγέλας», του οποίου το πρώτο άρθρο «αυτοβιογραφία ενός αθλητή» αποδεικνύεται ακαριαία το πιο δημοφιλές κείμενο στα χρονικά του σλίτζι.

Από την ημέρα της δημοσίευσής του, η υστερία που προκαλεί το άκουσμα του ονόματος Αγγέλας είναι μαζική και ο ίδιος είναι πλέον αληθινός σελέμπριτι. Απέκτησε μάλιστα και το δικό του αστέρι στο Hollywood Walk of Fame. Βασικά, αυτό δεν είναι απόλυτα ακριβές. Η αλήθεια είναι πως ο Αγγέλας είχε ήδη το δικό του αστέρι εκεί χρόνια τώρα, αφού ήταν απίστευτα διάσημος έτσι κι αλλιώς. Για του λόγου το αληθές, το όνομά του βρίσκεται εκεί από τότε που γεννήθηκε, τον 19^ο αιώνα, και το Walk of Fame φτιάχτηκε γύρω του για να το περιέχει.

Βασικά, ακριβώς επειδή είναι τόσο διάσημος είχε και τέτοια επιτυχία η αθλητική αυτοβιογραφία του -όχι χάρη στις γνώσεις του πάνω στη συγγραφή αυτοβιογραφίας. Αυτές, άλλωστε, (λόγω της αφηρημάδας του) τις έχει ξεχάσει.

Αξίζει να σημειωθεί πως η συντριπτική πλειοψηφία των θαυμαστών του είναι γένους θηλυκού. Τα απανταχού θηλυκά του πλανήτη έχουν αποδείξει καιρό τώρα την ακαταμάχητη γοητεία που ασκεί ο Αγγέλας πάνω τους. Το αποκορύφωμα, όμως, των καρδιο-κατακτήσεών του δεν είναι παρά (ποια άλλη;) η νυν γνωστή ως «Μπράντενα», τουτέστιν η Αντελίνα Τζολί. Όσο και να ζηλεύετε, κορίτσια, μην κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε ότι το «Αντζελίνα» είναι η εγγλέζικη προφορά του «Αγγέλενα».

Κεφάλαιο 6^ο: Μελλοντικά σχέδια

Αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, ολόκληρος ο πλανήτης βρίσκεται σε αγωνία καθώς ο Αγγέλας προετοιμάζει την επόμενη αυτοβιογραφία του -ζώντας την.

Υ.Γ.: Ελπίζουμε σε αυτό το αφιέρωμα ο Αγγέλας να βρει τις απαραίτητες πληροφορίες που δεν θυμάται, ώστε να τις χρησιμοποιήσει όταν θα εκδώσει την ολοκληρωμένη αυτοβιογραφία του.

-Ψηλέας Ψογκ