Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σλίτζι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σλίτζι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

20.8.19

Φωτογραφίες από τα γυρίσματα του βίντεο κλιπ για το "Σφιγμένοι Ώμοι"

Τον Ιούλιο, γυρίσαμε το βίντεο κλιπ για το χιπ χοπ τραγούδι "Σφιγμένοι Ώμοι" του Δράμα Κωμικού από τον πρώτο του -ομώνυμο- δίσκο που πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα.

Να μερικές φωτογραφίες από τα γυρίσματα.















Φωτογραφίες: Γιώργος Γαλανάκης

5.7.19

τί είναι το σλίτζι

Η ανεξάρτητη ομάδα σλίτζι δημιουργήθηκε τον Νοέμβριο του 2014 και τον πρώτο καιρό διατηρούσε μόνο το ομώνυμο blog. Εξαρχής, στόχος μας ήταν να περάσουμε από το διαδίκτυο και στο χαρτί, πράγμα που έγινε αρχικά με την έκδοση δύο λογοτεχνικών βιβλίων (Ψεύτικος Ντουνιάς, 2015 - Κόκκινη Μπογιά, 2017) και, από τον Δεκέμβρη του 2017, πιο σταθερά μέσα από το τριμηνιαίο έντυπο Μαμπέτι. Παράλληλα, δημοσιεύουμε και κείμενα κοινωνικού/πολιτικού χαρατήρα, ενώ ασχολούμαστε με ολοένα και περισσότερες καλλιτεχνικές μορφές (π.χ. ραδιόφωνο, φωτογραφία, βίντεο). Στη συνέχεια, αποτελεί σκοπό μας η διεύρυνση των δραστηριοτήτων μας και σε άλλα πεδία, πέραν της τέχνης.

Στεκόμαστε απέναντι στην παραίτηση και την υποταγή. Θέλουμε να αποδείξουμε ότι κανείς δεν είναι μόνος του, ότι όλοι μαζί αλλά και ο καθένας ξεχωριστά μπορούμε να ορίσουμε την τύχη μας, έτσι όπως την φανταζόμαστε εμείς. Μακριά από την εκμετάλλευση και τη λατρεία του κέρδους, έχουμε τη δύναμη να δημιουργήσουμε καταστάσεις και κοινότητες πέρα από τις αστικές αξίες, πέρα από τη μοιρολατρία. Ζωντανές και γνήσιες, όπου εμείς και μόνο εμείς θα ορίζουμε το παρόν και το μέλλον τους.

Λειτουργούμε βασισμένοι στις αρχές της ελευθερίας (σε κανέναν δεν ανήκει κανείς άλλος πέρα από τον ευατό του), της οργάνωσης (ό,τι κάνουμε οργανώνεται άρτια χωρίς προχειρότητες), και της ενότητας (δεν επιζητούμε την ταύτιση αλλά τον αμοιβαίο σεβασμό). Στο ταξίδι για έναν κόσμο αληθινά δικό μας, επιθυμούμε να είμαστε ένα ακόμη όχημα. Ένας ανοιχτός κύκλος δημιουργίας και την ίδια στιγμή ένα οργανωμένο σημείο εκκίνησης, που με τον καιρό θα μπορεί να συμβάλλει στη γέννηση και την επαφή αντίστοιχων εγχειρημάτων.




5.9.18

FilmyPress.gr

Ο Ψογκ, που έγραφε κριτικές ταινιών στο ιστορικό cine.gr από το 2012 μέχρι να κλείσει τον Ιούλιο του 2017, ξαναφοράει το ιντελέξουαλ μονόγυαλο και στρίβει πριτένσιουσλι το μουστάκι του από τον βολικό καναπέ του κινηματογραφικού κριτικού, στο ολοκαίνουριο FilmyPress.gr.

"Χώρος καθαρής έκφρασης απόψεων, αγνής, ειλικρινούς κριτικής ταινιών και υγιούς διαλόγου. Στόχος του ό,τι γράφεται να γράφεται με αγάπη."




2.11.17

τρία χρόνια σλίτζι

Πριν τρία χρόνια ακριβώς μπήκε το πρώτο κείμενο στο blog. Σήμερα είμαστε ακόμα εδώ, περισσότεροι πλέον, αγγίζοντας κι άλλα πεδία, λίγο καιρό πριν κάνουμε το μεγαλύτερό μας βήμα.

Το φυτίλι δεν σβήνει και σκοπεύουμε να μεγαλώσει.
Προχωράμε.




**Το καλοκαίρι ηχογραφήσαμε μια ραδιοφωνική εκπομπή όπου λέμε δυο λόγια σχετικά με το σλίτζι και συζητάμε και γι' άλλα παρόμοια θέματα.

Κλικ εδώ για να την ακούσετε.

27.1.17

ΜΑΖΙ μ' αλήτες, αγίους και τρελούς

Το σλίτζι δεν είναι μόνο blog, δεν είναι ανεπίσημος εκδοτικός όμιλος, δεν είναι ούτε καλλιτεχνική ομάδα, δεν είναι οργάνωση. Είναι, θα λέγαμε, κάτι σαν μια άτυπη κοινότητα.

Βασίζεται στην όρεξη, στην πρωτοβουλία, στη συμμετοχή, στην υπευθυνότητα, στη θέληση, στην προσωπική επαφή. Δεν προσφέρουμε τέχνη και δεν παράγουμε θέαμα. Δημιουργούμε, εκφραζόμαστε, περνάμε καλά, δοκιμάζουμε πράγματα, εξελλίσουμε τους εαυτούς μας και τις σχέσεις μας.

Παράλληλα, είμαστε ανοιχτοί -και κάτι παραπάνω- στο να μας στέλνετε ό,τι θέλετε και να συμμετέχετε όπως θέλετε. Από το να στείλετε κείμενα, αυτοκόλλητα και φωτογραφίες, μέχρι το να πάρετε βιβλία να μοιράζετε στην πόλη σας, από το να μας προτείνετε ιδέες και να μας βοηθήσετε σε κάτι που κάνουμε, μέχρι το να σας βοηθήσουμε εμείς σε κάτι που θέλετε να κάνετε. Και, φυσικά, όσο περισσότερο κάνουμε μαζί πράγματα, τόσο χάνονται το «μας» και το «σας» και γίνονται σλίτζι.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως όποια πρόταση και αν κάνετε εμείς θα την δεχτούμε. Ένα απαραίτητο κριτήριο είναι αυτό που προτείνεται να «ταιριάζει» και ένα ιδανικό είναι να νιώθετε τον εαυτό σας κομμάτι του σλίτζι, ακόμη κι αν προς το παρόν δεν είστε. Συγκεκριμένα, εάν ήδη σας έχει περάσει από το μυαλό η συμμετοχή με κάποιο τρόπο, τότε θα ‘στε χαζοί αν διστάσετε.

Μία «άτυπη κοινότητα» χάνει το νόημα της αν δεν αλληλεπιδρά με τους «γύρω» της και αν οι «γύρω» της δεν μπορούν να γίνουν «εντός» της.


Φιλιά!

8.10.15

αφιέρωμα: Οι Έλληνες γλεντζέδες





Καλοκαίρι. Μια εποχή γεμάτη γάμους, βαφτίσια, πανηγύρια και γλέντια. Μια εποχή συνώνυμη της ελληνικής παράδοσης, όπου τα πασοκοσαυροείδη πλάσματα και οι θείες έχουν την τιμητική τους. Μετά από πολύ έρευνα παρουσιάζουμε τις κατηγορίες Ελλήνων γλεντζέδων, όπως εμφανίζονται στα αθάνατα Ελληνικά πανηγύρια, θεσμός που ελπίζουμε να μην εξαφανιστεί ποτέ, όσες κρίσεις και αν ταλαιπωρήσουν το δύστυχο "Ελλαδιστάν" (όπως χαρακτηριστικά αποκαλεί την χώρα μας η λατρεμένη Σοφία Βούλτεψη και η Φωτεινή Πιπιλή).

1) Ο "ένα ακόμη ουζάκι"



Η συγκεκριμένη κατηγορία συναντάται κυρίως στους αρρένες πανηγυρόφιλους (οι κυρίες ως γνωστόν έχουν πιο λεπτούς τρόπους) και υπάρχει σε κάθε ελληνική οικογένεια (συνήθως ενσαρκώνεται από κάποιον μακρινό θείο). Ο "ένα ακόμη ουζάκι" λατρεύει την "πετσούλα" από οποιοδήποτε κρέας. Όσο περισσότερο λιπαρή, γλιτσιασμένη και καμμένη, τόσο περισσότερο νόστιμη γι' αυτόν. Καθ' όλη τη διάρκεια του πανηγυριού τσιμπάει και λίγη απ'αυτήν, εννοείται με τα χέρια, σκουπίζοντας τα μετά στο άσπρο φανελάκι του (για μικρότερες ηλικίες) ή στο πουκάμισο του (για 60+ ηλικίες). Η πανηγυρική του ικανότητα μετράται με βάσει τις λίγδες στο φανελάκι ή στην μπλούζα του. Στα διαλείμματα ανάμεσα στους χορούς πετάγεται στο τραπέζι για να χαιρετήσει τους πάντες, να τους σηκώσει να χορέψουν, να τους ταΐσει πέτσα (Επιμένει. Αν δεν φας προσβάλλεται και την τρώει ο ίδιος.) και να πιει λίγο ουζάκι ή κρασάκι. Συνήθως έχει κάποιο πρόβλημα υγείας στην καρδιά ή υψηλή χοληστερίνη. Πίνει και τρώει "κρυφά" από την γυναίκα, η οποία τον μαλώνει κάθε φορά που το παρακάνει με τα γαρδουμπάκια, τα κοκορέτσια και τα τα κρασόουζα. Οι επιπλήξεις της εννοείται πως δεν τον επηρεάζουν, "υπερβάλει η γυναίκα" λέει σιωπηλά στους διπλανούς του. Είναι γνωστός στην οικογένεια και στους φίλους ως μεγάλος χορευταράς. Φυσικά, πάντα και για πάντα θα ψηφίζει ΠΑΣΟΚ, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο - η ύπαρξη του Αντρέα γι' αυτόν είναι αρκετή.

2) Η γυναίκα του "ένα ακόμη ουζάκι"



Η καταπονημένη αυτή γυναίκα βρίσκει στα πανηγύρια την ευκαιρία να ξεχαστεί από τις κακουχίες και τις συμφορές που την χτυπάνε αλύπητα. Με τον έναν γιο στην ξενιτιά, τον άλλον παντρεμένο με ακατάλληλη και ανεπρόκοπη γυναίκα, την κόρη ακόμη ανύπαντρη (παρά τα μαθήματα άξιας νοικοκυροσύνης και μικροαστίλας που της παρέδωσε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της) και τον άντρα με σοβαρά προβλήματα υγείας θεωρεί πως η ζωή της έδειξε το σκληρότερο της πρόσωπο. Φοράει συνήθως μαύρα, αγαπημένο της τηλεοπτικό πρόσωπο είναι η Τατιάνα (την αποκαλεί χαϊδευτικά Τάτι) Στεφανίδου, φτιάχνει καταπληκτικά ,κατά την γνώμη της, γεμιστά και highlight της σεζόν 2014-2015 γι' αυτήν ξεκάθαρα αποτελούν τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας. Κάθε καλοκαίρι προσπαθεί (φέρνει και την κόρη της μαζί) να πηγαίνει στην Τήνο για το προσκύνημα στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας της Τήνου.  Μάλιστα, προκειμένου να δείξει την αφοσίωση και την βαθιά της πίστη, μαζί με άλλους πιστούς μπουσουλάει μέχρι τον ναό από την στιγμή που κατεβαίνει από το πλοίο.

3) Η "Χαρά Βέρρα" στυλ





Η ωραία του χωριού, η τοπική καλλονή, το καμάρι του μπαμπά, η πρωταγωνίστρια στις καρδιές των αντρών του πανηγυριού και η πηγή της ζήλιας αλλά και του σεβασμού των υπόλοιπων γυναικών. Η Χαρά Βέρρα οπωσδήποτε έχει μακριά ίσια ξανθά κατά προτίμηση μαλλιά και παραπάνω κιλά, φοράει κοντά και ασφυχτικά στενά φορέματα, τακούνια χρυσά ή μαύρα, και είναι βαμμένη σαν ινδιάνα. Της αρέσει να περιποιείται τον εαυτό της και επιλέγει να τονίζει τα δυνατά της χαρακτηριστικά λικνίζοντας το κορμί της σε ρυθμούς τσιφτεντελιού ανεξάρτητα του τραγουδιού. Ποιο είναι το καινούριο της αγαπημένο fashion trend; Τα βαμμένα και διακοσμημένα με πέτρες, φιογκάκια, ζωάκια και οτιδήποτε άλλο νύχια. Θεωρείται απρόσιτη γυναίκα, δύσκολα μπορείς να κερδίσεις την καρδιά της.

4) Ο καταπιεσμένος μεσήλικας



Ο καταπιεσμένος μεσήλικας είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας με λαϊκή καταγωγή, την οποία η επαγγελματική του εξέλιξη και η γενικότερη πορεία του στη ζωή σιγά σιγά την έσβησαν από την μνήμη του. Στην πραγματικότητα δεν είναι και πολύ ευτυχισμένος από τη ζωή του και συχνά μελαγχολεί και νοσταλγεί τα παλιά. Υπάρχουν στιγμές όμως, που  του δίνεται η ευκαιρία να θυμηθεί και να τιμήσει την καταγωγή του. Τέτοιες στιγμές είναι τα πανηγύρια. Φοράει το πόλο μπλουζάκι του, οπωσδήποτε σε κάποια ξεχωριστή απόχρωση. Αγαπημένα του χρώματα είναι το φωσφοριζέ κίτρινο, το γαλάζιο, το πορτοκαλί και το έντονο κόκκινο. Στα πανηγύρια ξεχνάει τα άγχη του, γίνεται άλλος άνθρωπος, χορεύει και φωνάζει. Την επόμενη μέρα είναι στο κρεβάτι με έναν αφόρητο πόνο στην μέση και έντονο πονοκέφαλο, συνδυασμό της επήρειας του αλκοόλ και των φωνών της γυναίκας του.

5) Οι διοργανωτές



Τα πρόσωπα αυτά καλύπτονται από ένα βαρύ πέπλο μυστηρίου. Γνωρίζουμε πως ακούνε φανατικά Μάριο Blackman,  καθώς και ότι το ταλέντο τους και η δημιουργικότητα τους ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας. Τα χαρίσματα τους αυτά αποδεικνύονται από τις εξαιρετικές επιλογές περιοχών για τα πανηγύρια και από τις υψηλής αισθητικής αφίσες. Ιδανικοί προορισμοί; Γαργαλιάνοι, Βρυσσούλες, Βαρθολομιό, αλλά και πιο mainstream και λιγότερο σκληροπυρηνικές επιλογές όπως τα Τρίκαλα.

                                                                                                                                       -Αγγέλας

5.11.14

στο βουνό


Γιατί ρε φίλε, εμείς όποτε θέλουμε, φοράμε τα μποτάκια μας, παίρνουμε τη σκηνή μας και ένα σλίτζι και φεύγουμε για το βουνό.

Τα club σας, τα mall σας, τα υπερσύγχρονα γήπεδα και οι ουρανοξίστες σας, φαντάζουν -από εκεί ψηλά- τόσο πολύ μικρά, όσο οι ψυχές όλων σας που κάθεστε και σπαταλάτε τη ζωή σας σε αυτά.

Και στο βουνό, ξέρετε, δεν έχει καν φώτα να μας κρύβουν τα αστέρια.

Τα κοιτάμε και σκεφτόμαστε πόσο μικρούληδες είμαστε, πως και μόνο που γεννηθήκαμε και κάθε μέρα είναι δική μας, είναι σα να γράφουμε ένα παραμύθι και ταυτόχρονα να είμαστε οι ήρωές του.

Καταλαβαίνουμε κιόλας πόσο γελοία είναι πράγματα όπως πχ οι λογιστές, οι επαγγελματίες πολιτικοί ή οι σιδερογροθιές.

Δεν ασχολούμαστε με αυτά, εμείς συχνάζουμε σε τρένα, σε σπίτια φίλων, σε αυτοσχέδια ατελιέ και studio.

Είμαστε γλάροι, αλλά όταν χρειαστεί γινόμαστε λύκοι.


-Canis Lupus.