μαζί μ΄αλήτες, αγίους και τρελούς

5.9.18

FilmyPress.gr

Ο Ψογκ, που έγραφε κριτικές ταινιών στο ιστορικό cine.gr από το 2012 μέχρι να κλείσει τον Ιούλιο του 2017, ξαναφοράει το ιντελέξουαλ μονόγυαλο και στρίβει πριτένσιουσλι το μουστάκι του από τον βολικό καναπέ του κινηματογραφικού κριτικού, στο ολοκαίνουριο FilmyPress.gr.

"Χώρος καθαρής έκφρασης απόψεων, αγνής, ειλικρινούς κριτικής ταινιών και υγιούς διαλόγου. Στόχος του ό,τι γράφεται να γράφεται με αγάπη."




28.8.18

ο επαγγελματίας κάμπερ


- Ο επαγγελματίας κάμπερ ξεκινάει τις διακοπές του στις 20 Ιουνίου και πηγαίνει για ελεύθερο κάμπινγκ στο ίδιο νησί και στην ίδια παραλία που πάει εδώ και δεκαπέντε χρόνια.

- Κάθε χρόνο φτιάχνει στο ίδιο σημείο της παραλίας, μια καβάτζα με καλάμια και λιόπανο ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ και για τους τρεις-τέσσερις φίλους του που αποτελούν και τους πιο μαχητικούς συντρόφους του στο "ήρθαν τα Εξάρχεια και μας γαμήσαν τις διακοπές".

- Όσο περνάει το καλοκαίρι, το λιόπανο γίνεται μουνόπανο κι έτσι καταλήγει να το μπαλώνει με πετσέτες, σλίπινγκ μπαγκ, σακούλες και, με το αγαπημένο αντικείμενο του επαγγελματια κάμπερ, με *παρεό*.

- Περνάει όλη την ημέρα του γυμνός, είτε πηγαίνωντας βόλτες πάνω-κάτω στην παραλία, είτε στην καβάτζα παρέα με τους συντρόφους του να μισοκοιτάει όποιον φοράει μαγιό και να κάνει παρατηρήσεις για καφέδες, ρακέτες, φωνές, παιχνίδι στη θάλασσα, τάβλι ή ακόμη και για το ότι του κόβεις τη θέα.

- Γύρω στο μεσημέρι, φοράει το παρεό του (αυστηρά μόνο το παρεό) και πηγαίνει στο μαγαζί πίσω από την παραλία όπου παίρνει λουξ δυτικό καφέ, παραδοσιακή στραπατσάδα, δύο μεγάλες μπύρες, πιάτο ημέρας και για φινάλε ένα ραβανί, πληρώνοντας εν τέλει 35€ και αφήνοντας και άλλα 5€ στους σερβιτόρους "που τους ξέρει τόσα χρόνια και τους έχει σαν παιδιά του".

- Η αγαπημένη του στιγμή της ημέρας, είναι όταν πας να κατσεις στην καβάτζα του (που δεν ξέρεις πως είναι δικιά του και που θεωρείς περίεργο κάποιος να βάζει ένα λιόπανο στην παραλία και να ιδιοποιείται το χώρο) και αυτός με ύφος κουταβιού που από μέσα κρύβει μια ύαινα σου λέει "πόσο πολύ λυπάται και πόσο δεν του αρέσει αυτό που κάνει" αλλά πρέπει να σε διώξει από εκεί γιατί αυτός την έφτιαξε και δεν θα καταδεχτεί καν να κάτσετε μαζί.

- Στην οικογένειά του θεωρείται ο "τρελός που πάει δυο μήνες διακοπές" και που "έχει μια ξεχωριστή σχέση με τη θάλασσα" αλλά όλοι ξέρουνε πόσο μεγάλο αρχίδι είναι και κανείς δεν τον αγκαλιάζει γιατί θα κολλήσει γλίτσα.

- Ακόμη καλύτερα το έχουν καταλάβει όσοι έτυχε να είναι υφιστάμενοί του το χειμώνα στη δουλειά όπου "κι αυτός κάθε καλοκαίρι την αράζει στην παραλία, αλλά τώρα πρέπει να τσακιστείς να στρώσεις τον κώλο σου".

- Ο επαγγελματίας κάμπερ δεν θα σε πάρει στο αμάξι μέχρι τη χώρα γιατί παραπάνω άτομα = παραπάνω βενζίνη και στην τελική νέα παιδιά είστε, ας το πάρετε με τα πόδια να δείτε και την διαδρομή που αυτός την ξέρει κέδρο τον κέδρο και που σε κάθε γωνιά της έχει περάσει τα καλύτερά του χρόνια, με τρελές καταστάσεις που εμείς οι σημερινοί ούτε που μπορούμε να φανταστούμε.

- Έχει πάρει για όλο το καλοκαίρι μόνο ένα βιβλίο αλλά "καταπληκτικό", με έντονα χρώματα και τράιμπαλ σχέδια στο εξώφυλλο, που εξηγεί πώς μέσω της θετικής ενέργειας και της ηλιόλουστης στάσης ζωής θα καταφέρεις να αγγίξεις την ατομική σου ευτυχία.

- Τα βράδια πηγαίνει σε ένα συγκεκριμένο μπαράκι (όπως το λέει) στη χώρα που "το έχει αγαπήσει και είναι πολύ δεμένος μαζί του", κάθεται στην μπάρα, παίρνει τρία διαφορετικά κοκτέιλ που απολαμβάνει με ύφος εναλλακτικού Μπραντ Πιτ με ψάθινο καπέλο και "ροκάρει" στο ρυθμό της μουσικής απολαμβάνοντας την ολοκληρωμένη καλοκαιρινή εμπειρία.

- Τέλος, αν έχεις έστω ένα πράγμα να θυμάσαι από τον επαγγελματία κάμπερ, είναι αυτό που λάτρευε περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο, αυτό που φρόντιζε να αερίζει και να λιάζει όλη μέρα, αυτό που αποτελεί το σήμα κατατεθέν του και που το έχεις δει από κάθε δυνατή και αδύνατη οπτική γωνία, είναι δηλαδή... το πουλί του!

-C. Lupus

10.8.18

όλντσκουλ (playlists)

"Διαβάτη, τα ίχνη σου είναι
μόνο ο δρόμος και τίποτε άλλο
Διαβάτη δεν υπάρχει δρόμος,
ο δρόμος γίνεται βαδίζοντας…
Βαδίζοντας γίνεται ο δρόμος
και γυρίζοντας το βλέμμα πίσω
φαίνεται το μονοπάτι
που ποτέ δε θα ξαναπατήσεις
Διαβάτη δεν υπάρχει δρόμος
μόνο απόνερα στη θάλασσα."
Αντόνιο Ματσάδο

Δύο "όλντσκουλ" πλέιλιστ και δύο ξενύχτια. Καλό Αύγουστο.

\

*playlists: Ψογκ

Υ.Γ.: Εδώ όλες οι playlist του σλίτζι. Η σελίδα ανανεώνεται διαρκώς με καινούριες. (Α, και μας βγαίνει ο κώλος να τις φτιάξουμε, όχι αστεία.)

13.7.18

ελιές, αμπέλια και καράβια

Σου τα ‘χαν πει τ’ αφρόψαρα για του Αίολου το διάβα,
θαλασσοπούλι ορφανό, με μάνα την αλμύρα
«Ξερό κεφάλι ο καιρός και πεισματάρα η μοίρα»
Κι απ’ τον Πειραιά ξεκίνησες και βγήκες στο Μολδάβα

Σε γέφυρα του Τάμεση πίνεις φτηνό μηλίτη
και σλιβοβίτσα τσέχικη κάτω από του Καρόλου
και πριν χαθείς ταξιδευτή μες στο πετσί του ρόλου
Na zdravi και μουρμούρισες απόφθεγμα του Ελύτη

Στάζουν τα καραβόσκοινα όλο σκουριά κι αλάτι
Μα είναι πικρή στο ράμφος σου η γλύκα η ποταμίσια
Κι αν ίδια γεύση έχουν παντού τα βραδινά μεθύσια
Δεν έχετε άγκυρα, ζωή και χρόνε κωπηλάτη!

Ούτε σε ρώτησ’ ο άνεμος αν θέλεις καλοκαίρι
ούτε στο χώμα κοίταξε τις ρίζες σου από ξύλο
μονάχα σ’ είδε στα κλαδιά κιτρινισμένο φύλλο
κι έτσ’ οι εποχές σε τράβηξαν με βία από το χέρι

Σαν ποταμόπλοιο ζεις, λοιπόν, σε μπόρες και σε χιόνια
και του πελάγου το άνοιγμα μες στα όνειρά σου σκιάχτρο
πια δεν κοιτάς πριν κοιμηθείς προς το βορρά για το άστρο
μ’ αν τα ‘χεις τσούξει το ρωτάς: «Πώς πέρασαν τα χρόνια;»
-Ψογκ

Υ.Γ.1: Na zdravi = "Στην υγειά μας" στα Τσέχικα.
Υ.Γ.2: Το ποίημα πρωτοδημοσιεύτηκε στο Μαμπέτι #2