αποκάλυψη ΣΟΚ!!!

Πριν από λίγες μέρες, στα γραφεία του "σλίτζι" δεχθήκαμε ανώνυμο τηλεφώνημα, το οποίο καταδίκαζε βανδαλισμό σε κεντρική εκκλησία του Ηρακλείου της Κρήτης. 

Αμέσως, ενημερώθηκαν οι εκεί ανταποκριτές μας, οι οποίοι ενεργοποιήθηκαν τάχιστα και ύστερα από ενδελεχή έρευνα και αναλυτικό ρεπορτάζ, καταφέρνουμε σήμερα να αποκαλύψουμε σε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ένα θέμα που θα συζητηθεί.

Μπάινουμε στο ΨΗΤΟ:

Αυτό το αναρχικό "Α" που βλέπετε στη πρώτη φωτογραφία, δεν είναι ένας συνηθισμένος βανδαλισμός των γωνστών-αγνώστων, από αυτούς που δυστυχώς έχουμε συνηθίσει. Είναι κάτι, που αυτή τη φορά ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ. Όπως φαίνεται και στην αποκλειστική μας φωτογραφία, το αναρχικό αυτό "Α", βρίσκεται ΠΑΝΩ ΣΕ ΠΡΟΣΟΨΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. Και μάλιστα, όχι στην πρόσοψη οποιασδήποτε εκκλησίας, αλλά της κεντρικότερης εκκλησίας της 4ης μεγαλύτερης πόλης της πατρίδας μας, τον Άγιο Μηνά στο Ηράκλειο της λεβεντογέννας Κρήτης.

Περί αυτού επρόκειτο λοιπόν το τηλεφώνημα του αναγνώστη μας. Όπως καταλαβαίνετε μιλάμε για ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ!!! ΑΝΑΡΧΙΑ(=χάος=διάβολος) ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!! Ομολογούμε πως και εμείς όταν το ανακαλύψαμε πάθαμε ΣΟΚ. Το πράγμα όμως δε σταματάει εδώ...

Πάμε στο ΚΑΛΥΤΕΡΟ:

Οι νεαροί αντιεξουσιαστές, δεν αρκέστηκαν στο να ζωγραφίσουν, όπως μας έχουν συνηθίσει, με μαύρο σπρέυ το -γνωστό πλέον- "κυκλωμένο Α", αλλά αυτή τη φορά θέλησαν να το καρφώσουν στην πρόσοψη του ιερού ναού, τρισδιάστατο και επιχρυσωμένο!

Μάλιστα, δεν έμειναν μονάχα εκεί, αλλά κατασκεύασαν και ένα αντίστοιχο "Ω" στην απέναντι πλευρά της πρόσοψης, προσπαθώντας έτσι να ξεγελάσουν τους πιστούς. Μάταια όμως. Το "σλίτζι" τους "τσάκωσε" και έκανε την ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ.

Μετά τη σημερινή μας αποκάλυψη προκύπτουν και ορισμένα σημαντικά ερωτήματα:

• Θα πράξει τα δέοντα η εκκλησία προκειμένου να απομακρυνθούν τα σύμβολα του διαβόλου από τους ιερούς ναούς;
• Για πόσο καιρό ακόμη, ως πολίτες και ως Χριστιανοί θα ανεχόμαστε τέτοια σύμβολα να "κοσμούν" το μέρος που επικοινωνούμε με το Θεό;
• Ο Αλέξης Τσίπρας (ο οποίος να μην ξεχνάμε έδωσε ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΡΚΟ), ποιανού το μέρος θα πάρει; Της εκκλησίας ή των αναρχικών; Του Θεού ή του Διαβόλου;
• Που βρήκαν τα χρήματα οι αναρχικοί ώστε να ΕΠΙΧΡΥΣΩΣΟΥΝ το σύμβολό τους;
• Μήπως από τις μυστικές υπηρεσίες της Αμερικής;
• Μήπως από τον Τζωρτζ Σόρος;
• Πώς ανέβηκαν τόσο ψηλά και κρέμασαν το σήμα τους; 
• Μήπως έχουν αναπτύξει υπερφυσικές ικανότητες;
• ΜΗΠΩΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ;;;

Τα ερωτήματα φίλοι αναγνώστες, πολλά. Οι απαντήσεις, αναμένονται αποκαλυπτικές! Για οτιδήποτε νεότερο, δεσμευόμαστε πως θα σας ενημερώσουμε ΠΡΩΤΟΙ.

-Canis Lupus

αφιέρωμα: Blogoscars

Με αφορμή τα βραβεία Όσκαρ, η σχέση των περισσότερων με τα οποία είναι αυτό που λέμε love to hate, αξίζει να στρέψουμε για λίγο το βλέμμα μας στην… ελληνική εκδοχή τους. Περίπου δηλαδή. Έχετε ακούσει για τα Blogoscars;

Μια αντίδραση στην προβλεψιμότητα των επίσημων Academy Awards ή ένας υπέροχος geekίζων ιντερνετικός χαβαλές, τα Blogoscars δεν είναι παρά, απλούστατα, αυτό που δηλώνει το όνομά τους. Τα βραβεία «Όσκαρ» των ελληνικών blog. Σίγουρα, δεν πρόκειται για βράβευση γκλαμουράτη και με κόκκινα χαλιά, αλλά είναι μια απόλυτα αξιόλογη κίνηση που αξίζει πολύ μεγαλύτερης διάδοσης απ’ όση έχει δεχτεί.

Τουτέστιν, όποιος έχει blog –ή κι όποιος δεν έχει, μέσω blog φίλων- μπορεί να δώσει τις δικές του κινηματογραφικές ψήφους στις ταινίες της χρονιάς (κι όχι μόνο τις υποψήφιες για Όσκαρ), στις βασικές κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Ανδρικού και Γυναικείου Ρόλου, Soundtrack και, από πέρυσι, Αγαπημένης Σκηνής (!). Ο συντάκτης ή φιλοξενούμενος του κάθε blog μοιράζει τις ψήφους του σε λίστες των 5, 10 ή 20 επιλογών, αναλόγως την κατηγορία, παίρνοντας μέρος στην ψηφοφορία της οποίας τα αποτελέσματα ανακοινώνονται λίγο πριν την επίσημη Οσκαρική τελετή.

Κάθε χρόνο λοιπόν, η οργανωτική επιτροπή συντονίζει τους Έλληνες bloggers σε μια εβδομάδα δημοσίευσης κινηματογραφικών λιστών (συνήθως από μία την ημέρα), η οποία είναι άκρως απολαυστική, κι όχι μόνο για τους προφανείς λόγους. Όπως οι διοργανωτές δημοσιεύουν τις σχετικές ανακοινώσεις συνοδευόμενες από έξυπνα βίντεο ή ευρηματικά σχεδιασμένες αφίσες (όπως το υπέροχο, μινιμαλιστικό σήμα-κατατεθέν), έτσι και οι συμμετέχοντες σκαρφίζονται αιφνιδιαστικά εμπνευσμένες και εξαιρετικά δημιουργικές παρουσιάσεις για τις λίστες τους. Από χειροποίητα σκίτσα και αναπαραστάσεις κινηματογραφικών σκηνών με φιγούρες Lego μέχρι ρέμπους και ξεκαρδιστικές ψευτο-συνεντεύξεις με κινηματογραφικούς πρωταγωνιστές. Μια βόλτα στα συμμετέχοντα blog θα σας αποκαλύψει εντυπωσιακή αίσθηση του χιούμορ, ζωηρή δημιουργικότητα και μια άκρως ευχάριστη γενική διάθεση που αποδεικνύει με πόση αγάπη και ειλικρίνεια δίνονται αυτά τα «βραβεία».

   

Παράλληλα, το fun είναι ακόμα μεγαλύτερο αφού οι ανακοινώσεις των αποτελεσμάτων πραγματοποιούνται με εξίσου ευφάνταστες παρουσιάσεις, ενώ, πριν την έναρξη της μπλογκοσκαρικής εβδομάδας, τα διάφορα συμμετέχοντα μπλογκ δημοσιεύουν «ανεπίσημες» λίστες απολαυστικά αναπάντεχων θεμάτων. (Βλέπε: «Τοπ 3 καταστροφές σε ταινίες της Τζέσικα Τσαστέιν που δεν έχουν καμία σχέση με τους χαρακτήρες της Τζέσικα Τσαστέιν»)

Φέτος είναι η πέμπτη χρονιά που λαμβάνει χώρα η μπλογκοσκαρική ψηφοφορία, η οποία πλέον έχει εξελιχθεί σε καθιερωμένο –και πολύ αγαπημένο- ετήσιο θεσμό, με περίπου εκατό συμμετοχές κάθε φορά. Από το 2014, οι Κατηγορίες Α’ και Β’ ρόλων έχουν συμπτυχθεί σε απλώς Ανδρικό και Γυναικείο, προς αποφυγήν της σύγχυσης που παρατηρούνταν τις προηγούμενες χρονιές γύρω από μερικούς ρόλους (όπως ο Philip Seymoyr Hoffman στο «The Master» ή ο Crhistoph Waltz στον «Django Unchained», που αμφότεροι πήγαν στα Όσκαρ ως β’ ρόλοι, ενώ ήταν κατ’ ουσίαν α’), ενώ προστέθηκε η πρωτότυπη κατηγορία των Σκηνών.

Μια σύντομη αναδρομή στους μεγάλους μπλογκοσκαρικούς νικητές: Το 2011, Οσκαρική χρονιά του «Λόγου του βασιλιά», τα blogoscars έχρισαν καλύτερη ταινία τον «Μαύρο κύκνο» του Darren Aronofsky. Το `12, ενώ το επίσημο χρυσό αγαλματίδιο πήγε στο βουβό «The artist», οι Έλληνες bloggers το έδωσαν στο στυλάτο «Drive», το οποίο μάλιστα θριάμβευσε και στις περισσότερες από τις υπόλοιπες κατηγορίες. Το `13, χρονιά του «Argo» Οσκαρικά, του ταραντινικού «Django» μπλοκοσκαρικά. Τέλος, πέρυσι, στην οσκαρική βράβευση του «12 years a slave», η ελληνική μπλογκόσφαιρα απάντησε με «Her».

Η φετινή χρονιά μπορεί να ήταν λίγο διαφορετική, καθώς τα Blogoscars, ελλείψει χρόνου (και υπό τις πιέσεις του Terrence Fletcher) έγιναν BlogoscarsExpress και η διαδικασία ακολούθησε πιο βιαστικούς ρυθμούς, ωστόσο αυτό δεν μείωσε την απόλαυση ενός ευχάριστα εξαντλητικού φιλμικού μαραθωνίου με γραμμή λήξης τις δικές μας λίστες ιντερνετικών αντι-Όσκαρ.

The Blogoscars, λοιπόν, go to…

Καλύτερη ταινία: The Grand Budapest Hotel

Σκηνοθεσία: Wes Anderson (The Grand Budapest Hotel)

Σενάριο: The Grand Budapest Hotel

Ανδρικός ρόλος: Jake Gyllenhaal (Nightcrawler)

Γυναικείος ρόλος: Rosamund Pike (Gone girl)

Soundtrack: Under the skin

Σκηνή: Under the skin – Το κενό δέρμα που αιωρείται

Κάθε χρονιά οι κανόνες της ψηφοφορίας, αλλά και ο τρόπος συμμετοχής ανακοινώνονται στο blogoscars.gr, ενώ συνεχής ενημέρωση παρέχεται από τη σελίδα των Blogoscars στο facebook και το hashtag #blogoscars στο twitter.

Υ.Γ.: Οι ψήφοι του Ψηλέα Ψογκ εδώ.

-Ψηλέας Ψογκ

πώς είσαι;

Καλά.


(Δεν είμαι καλά. Αισθάνομαι μόνος. Δεν κάνω αυτό που θέλω. Δεν μ'αρέσει η δουλειά μου. Σιχαίνομαι τη δουλεία μου. Το αφεντικό μου. Τους συναδέλφους μου. Το μετρό. Τις γιαγιάδες που πιάνουν 3 θέσεις με τις σακούλες τους. Τη γκρίνια τους. Την κίνηση στο δρόμο. Τους χοντρούς που βρίζουν στο δρόμο. Τα πολλά αυτοκίνητα. Τις κόρνες. Τον πανικό. Τους θυμωμένους ανθρώπους, που περπατούν με σκυμμένο κεφάλι. Την καλημέρα με την τύπισσα στα everest. Τη σαπισμένη τυρόπιτα. Το μάλωμα επειδή άργησα πέντε λεπτά. Τα σημαντικά έγγραφα που πρέπει να υπογράψω. Τους "φίλους" μου, που ο ένας ζηλεύει τον άλλον. Τα αυτοκίνητα και τα σπίτια που καυχιούνται ότι έχουν. Τις "τέλειες" οικογένειες τους. Τη γυναίκα μου. Ναι κι αυτήν. Δεν μιλάμε πολύ πια. Περισσότερο βλέπω την τηλεόραση παρά αυτήν. Τα παιδιά μεγάλωσαν. Ούτε με αυτά μιλάω. Προτιμούν τις καφετέριες. Τα παιχνίδια στο κινητό. Φοβάμαι να τα αλλάξω όμως όλα. Φοβάμαι την παραμικρή αλλαγή. Αυτό είναι που φοβάμαι περισσότερο. Ότι μέχρι να πεθάνω κάθε μέρα θα είναι ίδια με την άλλη. Κάθε μέρα.)

                                                                                                                                         -Αγγέλας 

το χιονι

Χιονίζει! Άμα χιονίζει στην Αθήνα, είναι θαύμα. Μπορούν τα πάντα να συμβούν. Να, όταν η Γουέντυ και τ'αδέρφια της πέταξαν απ'το παράθυρό τους στην Ονειροχώρα με τον Πήτερ Παν, τότε χιόνιζε. Αλλά όχι μόνο στα παραμύθια, όχι μόνο στα «ψέματα».

Να, ξυπνάς αργά, σε δύο ώρες γράφεις, δεν έχεις διαβάσει, δεν θα προλάβεις, θα κοπείς, θα αποτύχεις... Χιονίζει όμως μαγεία. Πέφτει το χιόνι σιωπηλά, σου υπόσχεται γελαστές υποσχέσεις. Όταν χιονίζει τα σύννεφα είναι άσπρα, όχι γκρι. Δεν σου φτάνει ο αέρας, δεν σε χωράει ο τόπος.

Στο δρόμο ούτε μια ομπρέλλα. Όλοι περπατούν αργά, όλοι κοιτάνε ψηλά. Στην πλατεία Ομόνοιας οι άνθρωποι είναι συνήθως βιαστικοί, κουρασμένοι απ'το πρωί- και κοιτάνε πάντα κάτω. Χιονίζει όμως. Στο λεωφορείο τα μάτια λάμπουν σαν να γίνεται κάπου κρυφά μια σκανταλιά. Όλοι κοιτάνε απ'τα παράθυρα, χαμογελάνε, σφυρίζουν, μουρμουρίζουν, κοιτιούνται ντροπαλά. Οι πιο άτακτοι μπαίνοντας μπορεί να πουν και Καλημέρα. Πέραμα- Ομόνοια μέσω Γρηγορίου Λαμπράκη. Η πιο μίζερη διαδρομή του κόσμου, σκέτη εκδρομή. Έχει κίνηση- δε σε νοιάζει. Σταματά το λεωφορείο μπροστά σ'ένα tattoo shop. Δίπλα έχει ένα nail studio. Χιονίζει και όλοι έχουν βγει να δουν- θαύμα. Οι χεβιμεταλάδες αγριωποί του tattoo κάνουν πιο πολλές χαρές κι απ'τα κορίτσια του nail studio, τσιρίζουν, βγάζουν και selfies.

Χιονίζει και μπερδεύεσαι, Φλεβάρης έχουν ανθίσει οι αμυγδαλιές, το χιόνι θα τις κάψει. Μπερδεύονται στα μάτια σου πέταλα και νιφάδες, τα χάνεις. Μα, αυτό είναι το νόημα. Για να καούν ανθίζουν.

Κι όποιος κρατάει ομπρέλλα στο χιόνι είναι κακός άνθρωπος.

-Στέλλα