Μερικές πληροφορίες και σκέψεις σχετικά
με την πρώτη έκδοση του σλίτζι, τον «Ψεύτικο Ντουνιά».
Η ιδέα για το βιβλίο μου ήρθε ένα βράδυ τέλη Απριλίου. Αρχικά, χωρίς να το
έχω συζητήσει με τους άλλους, μάζεψα κείμενά μου από παλιά, τα θυμήθηκα και σκέφτηκα
ποια έχουν «ελπίδες» να μπουν σε βιβλίο. Μέχρι τον Ιούνιο είχα καταλήξει
περίπου στο ποια ήθελα και είχα αρχίσει να τα διορθώνω, ενώ είχε αποφασιστεί το
ότι όντως θα το κάνουμε.
Μες τον Αύγουστο, οι «λεπτομέρειες» της έκδοσης προχώρησαν αρκετά . Έγινε η
1η φάση της γλωσσικής επιμέλειας των κειμένων από τη Στέλλα,
φτιάξαμε το promo video, άρχισε να διαμορφώνεται το εξώφυλλο και
το αρχείο word του
βιβλίου, όπως και η τελική σειρά των κειμένων.
Μέχρι το Νοέμβριο που άρχισε η εκτύπωση του «Ψεύτικου Ντουνιά» είχε
τελειώσει το εξώφυλλο, είχε γίνει η 2η γλωσσική επιμέλεια (η οποία
είναι σε μεγάλο βαθμό «επαγγελματική», δεν αφορά μόνο τυπογραφικά ή ορθογραφικά
λάθη, είναι μία «κανονική» γλωσσική επιμέλεια) και είχε βρεθεί και το τυπογραφείο.
Όλα αυτά βέβαια με πολλή δουλειά και χρόνο, αλλά έτσι είχαμε διαλέξει.
Η επιλογή να κυκλοφορήσει με αυτό τον τρόπο το βιβλίο ήταν σαφώς συνειδητή.
Υπάρχουν πολύ χειρότερα βιβλία που εκδίδονται από εκδοτικούς οίκους, οπότε αν
θέλαμε κάποιος θα μας έπαιρνε και εμάς. Οι λόγοι που προσωπικά προτιμήσα αυτού
του είδους την κυκλοφορία είναι κυρίως γιατί το να πάμε σε κάποιον εκδοτικό
οίκο «δεν μου κολλούσε». Μου ήταν αρκετά περίεργο να δώσω τα κείμενά μου σε
κάποιον ο οποίος θα τα διαβάσει για να τα κρίνει (σε μεγάλο βαθμό για την
«εμπορικότητά» τους μάλιστα) και μετά θα τα δώσει σε κάποιους άλλους οι οποίοι
σχεδόν δεν θα τα κοιτάξουν καν και απλά θα κάνουν την τυπική γλωσσική επιμέλεια
και θα φτιάξουν το προς εκτύπωση αρχείο. Επίσης, δεν γινόταν να μη συμμετέχω ενεργά
στη δημιουργία του εξωφύλλου, μιας και είναι η «εικόνα» του βιβλίου. Βασικά,
δεν γινόταν να υπήρχε έστω και ένα πράγμα στο οποίο να μη συμμετέχω ενεργά,
γιατί ένιωθα πως θα χάλαγε η συνεκτικότητα του όλου πράγματος και θα ήταν πολύ
μακριά από το να αποτελεί μία ολοκληρωμένη καλλιτεχνική δημιουργία. Τέλος,
επειδή τα πάντα ετεροκαθορίζονται, για να δεχτώ την έκδοση από κάποιον εκδοτικό
οίκο θα έπρεπε να μην έχω ούτε ένα «παράπονο» από αυτόν, οπότε ήταν κι αυτό
δύσκολο.
Έπρεπε βέβαια να υπάρχει και κάποιος τρόπος να το δίνουμε, γιατί θα ήταν
χαζό να μην το διαβάσει κανείς. Αρχικά λοιπόν το βιβλίο δίνεται χέρι με χέρι
και όταν βρούμε μαγαζιά τα οποία να θέλουν και να θέλουμε να το διαθέτουν,
πιθανά θα γίνει, αλλά προς το παρόν δεν είναι πρώτη προτεραιότητα. Με τον
καιρό, θα πουλιέται και στο δρόμο και επίσης κατά καιρούς το αφήνουμε και σε
μαγαζιά-χώρους που συμπαθούμε και έχουν βιβλιοθήκες. Παρ’ όλ’ αυτά, εσείς που
το έχετε διαβάσει, αν σας άρεσε, θα ήταν πολύ καλό να μην το κρύψετε από τους
φίλους σας και αν το θέλουν σίγουρα θα βρεθεί τρόπος να το πάρουν και ‘κείνοι.
Το σλίτζι λοιπόν προσπαθεί να
στηρίζεται όσο περισσότερο μπορεί στον εαυτό του και «τους γύρω του» και να αποφεύγει
τα σάπια πράγματα που μας έχουν περικυκλώσει, χωρίς βέβαια να γίνει υπερβολικά
αντικοινωνικό και σνομπ.
Η διάδοση του «Ψεύτικου Ντουνιά» και η ανάγνωσή του από πολύ κόσμο δεν
είναι όμως αυτοσκοπός. Ο βασικός σκοπός έχει επιτευχθεί. Το βιβλίο υπάρχει και
θα υπάρχει, είναι κατά τη γνώμη μας ωραίο και όπως το ήθελα/θέλαμε. Φτιάχτηκε,
είναι πια «πράγμα» και αυτό δεν αλλάζει. Η διαδικασία της «από μόνοι μας»
έκδοσης πέτυχε και ούτε αυτό αλλάζει.
*Περισσότερα για το βιβλίο εδώ.
Παραγγελίες: slitzi.info@gmail.com
-C.Lupus
