26.3.20

και να που τελικά, ακόμη και η άνοιξη μπορεί να πεθάνει

Μόνο τα λουλούδια που ανθίζουν, τη θάλασσα που σιγά-σιγά ζεσταίνει, τον ουρανό που γίνεται πιο φωτεινός, μόνο αυτά αφορά η φετινή άνοιξη. Για φέτος, σίγουρα δεν αφορά τους ανθρώπους. Οι πόλεις είναι έρημες, οι άνθρωποι αγχωμένοι, ο αέρας βαρύς.

Το μόνο που θα μπορούσε να ειπωθεί από εμάς, είναι να ακούμε όλοι τις συμβουλές των υγειονομικών ώστε να βγούμε από αυτήν την κατάσταση όσο γίνεται πιο γρήγορα και με τις ελάχιστες απώλειες. Παράλληλα, να προσέξουμε και τον εαυτό μας, διότι πέρα από την σωματική υγεία υπάρχει κι εκείνη του μυαλού μας που, πόσο μάλλον τώρα, δεν είναι καθόλου δεδομένη.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι η κοινωνία μας νοσεί. Νοσεί διότι είναι απόλυτα βασισμένη στο κέρδος και όχι στον άνθρωπο, στη ζωή. Έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε να θεωρεί την υγεία εμπόρευμα και όχι δημόσιο αγαθό. Καμιά ελπίδα δεν πρόκειται να υπάρξει και από πουθενά δεν πρόκειται να πάρουμε κουράγιο, όταν όλη η βαρβαρότητα του σύγχρονου συστήματος ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας κι εμείς την αφήνουμε να μας πλακώσει.

Αντί για μέτρα ενίσχυσης των νοσοκομείων, βλέπουμε μέτρα ηλεκτρονικής παρακολούθησης των εξόδων μας, αντί για μάσκες και ιατρικό εξοπλισμό, δίνονται χρήματα για drone και ελικόπτερα.

Δεν είμαστε απλώς "μακριά απ' τον παράδεισο". Είμαστε ένα βήμα πριν την κόλαση.

Ακόμη κι έτσι, όμως, η άνοιξη θα συνεχίσει πάντα να έρχεται στην ώρα της. Άλλοτε λίγο νωρίτερα, άλλοτε λίγο αργότερα. Η φετινή άνοιξη θα είναι δύσκολη για όλους, μα δεν μας μένει παρά να παλέψουμε με αλληλεγγύη, σεβασμό και συνεργασία, στοιχεία τα οποία φυσιολογικά θα έπρεπε να αποτελούν τα θεμέλια της κοινωνίας μας.

Και ας υποσχεθούμε πως μέχρι την επόμενη άνοιξη, ή έστω μέχρι κάποια επόμενη, θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να την χαρούμε όπως της αξίζει, όπως έχουμε ξεχάσει.

8.3.20

Το σλίτζι παρουσιάζει: "Κρίστοφερ" από τους Πρactors


*Edit: Η παράσταση αναβάλεται για λόγους σεβασμού στη δημόσια υγιεινή




Ένα παιδί 15 ετών έχει μια συγκεκριμένη οπτική για τον κόσμο.
Η συγκεκριμένη οπτική του για τα πράγματα πολλές φορές στην καθημερινότητα του, τον καθιστούν μη λειτουργικό, απροσάρμοστο, ''διαφορετικό''.

Ο θάνατος ενός σκύλου είναι το συμβάν, που γίνεται η αφορμή για να ανακαλύψει τα όρια τα δικά του και των δικών του ανθρώπων.

Σε έναν κόσμο τόσο ίδιο, είμαστε όλοι τόσο διαφορετικοί,
και γι' αυτό τρωγόμαστε ασταμάτητα μεταξύ μας προσπαθώντας να αλλάξουμε ο ένας τον άλλο.

Το θεατρικό εργαστήρι Πρactors διασκευάζει το μπεστ σέλλερ μυθιστόρημα του Μάρκ Χάντον ''Ποιος σκότωσε τον σκύλο τα μεσάνυχτα'' και παρουσιάζει μέσα από τη δημιουργική θεατρική φαντασία, τη μουσική και μια φαντασμαγορική χιουμοριστική αφήγηση, τις περιπέτειες του μικρού Κρίστοφερ σε διδασκαλία και σκηνοθεσία Αποστόλη Ψαρρού.


Ταυτότητα παράστασης

Κρίστοφερ από την ομάδα Πρactors

Συγγραφέας: Μάρκ Χάντον
Σκηνοθεσία/Θεατρική διασκευή: Αποστόλης Ψαρρός
Βοηθός σκηνοθέτη: Λιάνα Γαβριήλ
Μουσική: Νάσος Κρέτσης
Φωτογραφίες: Άρτεμις Λιάγκα
Κουστούμια: Impact Athletics
Φωτισμοί: Αποστόλης Τσατσάκος
Παίζουν: Ιωάννα Ανεμογιάννη, Λιάνα Γαβριήλ, Νάσος Κρέτσης, Ερμής Κρούσκος, Αγγελική Μάγκου, Νίκος Παλιούρας, Πάνος Πασχάλης, Γιώργος Χαρίσης
Αφίσα: σλίτζι


Μια παράσταση αφιερωμένη στους ''διαφορετικούς'' αυτού του κόσμου.

14 Μαρτίου στις 20:00
Στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο "Εμπρός"
Είσοδος με ελεύθερη συνεισφορά
Διάρκεια παράστασης : 80 λεπτά

*τα έσοδα θα μοιραστούν οι ομάδες σλίτζι και Πρactors

FB event

26.2.20

εσύ, θέλεις να ζεις υποταγμένος;

Η πραγματικότητα μες τον καπιταλισμό, στην βάση της δεν έχει και πολλές διαφορές ανάλογα τις κυβερνήσεις. Οι πολλοί σκοτώνονται στην δουλειά, οι ελάχιστοι πλουτίζουν. Το κράτος "φυλάει την τάξη", τα ΜΜΕ σπέρνουν το μίσος ανάμεσα στο λαό, οι φασίστες κάνουν την αναγκαία βρώμικη δουλειά για να μην χαλάσει η εικόνα της "γλυκιάς Δημοκρατίας" και η ζωή συνεχίζεται με κούραση, άγχος και ψυχολογικά. Οι όποιες στιγμές ευτυχίας, όχι για όλους σπάνιες, απλώς μας θυμίζουν το δώρο της ζωής και την ομορφιά της ύπαρξης, που ακόμη δεν έχουν καταφέρει να εξοντώσουν πλήρως, αλλά κι αυτό μάλλον δεν αργεί.

Μέσα σε όλη αυτή τη συνθήκη, η κυβέρνηση της ΝΔ έρχεται περιχαρής και φουριόζα να βάλει το κερασάκι στην τούρτα. Δεν αρκεί η καπιταλιστική κανονικότητα απλώς να συνεχίζεται. Πρέπει οι υπήκοοι να ξεχάσουν κάθε ιδέα για την ανατροπή της, πρέπει καθένας που χαλάει το σενάριο της "ευτυχισμένης υποταγής" είτε να πειστεί να αποκτήσει έναν χρήσιμο ρόλο εντός της, είτε να φύγει με τις κλωτσιές απ' την αίθουσα.

Απ' τον Ιούλιο που κέρδισαν τις εκλογές, η καταστολή από ύπουλη και διακριτική όπως ήταν, μετατράπηκε σε πρώτο θέμα στην ημερήσια διάταξη. Έχοντας, για αρχή, ως κύριο στόχο τους μετανάστες και τους αναρχικούς, για τους πρώτους χτίζει κλειστά κέντρα κράτησης (δηλαδή φυλακές) και για τους δεύτερους βγάζει τελεσίγραφα περί άμεσης εκκένωσης όλων των καταλήψεων. Κι ακόμη κι αν οι αναρχικοί είναι αρκετά μαχητικοί και οργανωμένοι για να αντισταθούν αξιοπρεπώς, η καταστολή σύντομα θα χτυπήσει την πόρτα σε ευρύτερα κοινωνικά κομμάτια όπως οι φοιτητές, οι ανασφάλιστοι, οι εργάτες κ.λπ.

Σήμερα λοιπόν, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να αποφασίσουμε ποιά ζωή θέλουμε να συνεχιστεί. Καθένας και καθεμιά προσωπικά να κάνει ξεκάθαρο το αν είναι εντάξει με μια ζωή πνιγμένη στο άγχος, την υποταγή, την εκμετάλλευση και τον φόβο. Μια τέτοια καθημερινότητα δεν μας την ετοιμάζουν. Είναι ήδη εδώ και η μόνη περίπτωση να ξεφύγουμε είναι η οργανωμένη και συνεχής δράση. Ατομικά ας πάρουμε θέση, συλλογικά ας ετοιμάσουμε τις κοινότητες και τις απαντήσεις μας.

*editorial απ' το Μαμπέτι #9

22.2.20

έκδοση για τα 5 χρόνια του σλίτζι



Με αφορμή τα 5 χρόνια χρόνια του σλίτζι, φτιάξαμε μια μπροσούρα που περιλαμβάνει όλα τα κείμενα που αναφέρονται στον χαρακτήρα και την ταυτότητά μας, καθώς και μερικά ακόμη επιλεγμένα προσωπικά κείμενα, απ' το 2014 ως το 2019. Η μπροσούρα είναι 20 σελίδες και τυπώθηκε σε 1000 αντίτυπα με σκοπό να φτάσει σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο. Ιδιαίτερη σημασία δίνουμε στην χέρι-με-χέρι διάδοση, ώστε να διαβαστεί και από άτομα που έχουν δείξει ένα ενδιαφέρον για την ομάδα αυτά τα χρόνια και πιστεύουμε ότι, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν. Παράλληλα, θα τις αφήνουμε και σε χώρους που δίνεται το Μαμπέτι.

Επικοινωνία: slitzi.info@gmail.com