H E X // Παρουσίαση ποιητικής συλλογής

Αυτό το Σάββατο, θα γίνει παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Hex της Μαριανίνας Καλοκαιρινού και του  Θωμά Μελετέα στο Communitism στο Μεταξουργείο.

Θα υπάρξει σύντομο μουσικοχορευτικό περφόρμανς και θα ακολουθήσει πάρτι απόκρυφης μυσταγωγίας και σκοτεινής μαγγανείας.

//

"Κάποιες ιστορίες κυλούν όχι σε ευθείες γραμμές, μα σε εναλλαγές κύκλων. Η διαδρομή του hex ανοίξε την περασμένη άνοιξη έχοντας καταβολές στην κοινή μας τάση για τη μυσταγωγία και μετά κύλησε στη δημιουργία ενός μικρού μαγικού σύμπαντος μέσα στο οποίο συνειρμικά  ένα πρόσωπο με τεντωμένα χαρακτηριστικά, ένα ποτήρι που σπάει μόνο του στη μέση της νύχτας, ένα στόμα που ανοίγει πολύ για να μιλήσει, ένας αποπνικτικός εφιάλτης, μια βρώμικη σπηλιά στο αστικό τοπίο, μαζί με ένα ματσάκι φοβίες και περήφανους παραλογισμούς καταλήγουν υλικά που στριφογυρίζουν μέσα στους εκτροχιασμούς της γραμμικής μας πραγματικότητας. Μόλις μπήκε ο χειμώνας, και το hex κλείνοντας φτάνει στο επόμενο σημείο εκκίνησης ελπίζοντας ότι νέα γριμόρια θα μαγειρευτούν στα μυαλά των γύρω μας."

-Μαριανίνα Καλοκαιρινού & Θωμάς Μελετέας

//

Στο χώρο θα υπάρχει κουτί ελεύθερης συνεισφοράς για τη βραδιά.

Θα είμαστε κι εμείς εκεί, με τον πάγκο μας.

Σάββατο 16 Νοεμβρίου, 21:00

Kino 28 Communitism

Κεραμεικου 28, Αθήνα

FB Event

πέντε χρόνια σλίτζι

Πέντε χρόνια μετά, και το σλίτζι είναι ό,τι ήταν και στην αρχή, με διαφορετική όμως μορφή, πιο συγκροτημένη και μάλλον πιο ανεπτυγμένη. Είναι το γεμάτο δουλειές και υποχρεώσεις πρωινό, που θα κλέψουμε δέκα λεπτά για να αφήσουμε το Μαμπέτι σε κάποιον απ' τους χώρους διανομής του και να πούμε δυο κουβέντες με τα παιδιά εκεί. Είναι το τέλος μιας δύσκολης βδομάδας, που θα έχουμε συνέλευση να συζητήσουμε και να οργανώσουμε επόμενα πράγματα και το ότι μετά θα κάτσουμε να πιούμε όλοι μαζί ένα κρασί στο Κιούμπρικ. Είναι μια πρόταση ή μια ιδέα που θα μας στείλει κάποιος και θα μας κάνει να ξεχαστούμε για λίγο απ' τις άσχημες σκέψεις μιας περιόδου. Είναι η σιγουριά ότι όταν είμαστε μαζί, έχουμε όλο τον χώρο να είμαστε αυθεντικοί, χωρίς κανείς να μας θεωρήσει περίεργους. Είναι βασικά το ότι κανείς δεν είναι μόνος του και καμία δεν είναι μόνη της.

Είναι όμως και πιο συγκεκριμένα πράγματα το σλίτζι. Είναι η προσωπική έκφραση χωρίς λογοκρισία. Είναι το σπίτι για όσα "δικά μας παιδιά" δεν έχουνε σπίτι. Για την ακρίβεια, είναι απλά η αυλή και μερικά υλικά που σιγά-σιγά αρχίζουν να φέρνουν σε σπίτι. Είναι η υπόσχεση ότι σε αυτό τον κόσμο, που μας καλωσορίζει στην υποκρισία και στην βαρβαρότητα, θα βρούμε τον τρόπο να μείνουμε ευαίσθητοι χωρίς να βυθιζόμαστε συναισθηματικά στο σκοτάδι. Ότι όσο κι αν οι καιροί λένε το αντίθετο, θα κρατήσουμε μερικές γωνιές για την ομορφιά και την περηφάνια. Ότι δεν τα παρατάμε καθόλου εύκολα, είμαστε αρκετοί, είμαστε ενωμένοι και είμαστε εδώ. Πάνω απ' όλα, είμαστε εδώ.

Το σλίτζι είναι βέβαια κι άλλα πράγματα, αυτή τη φορά όντως συγκεκριμένα. Είναι τα τέσσερα βιβλία, τα οκτώ τευχη απ' το Μαμπέτι, το βίντεο κλιπ, οι ηχογραφήσεις, τα τρία γλέντια, τα εκατοντάδες κείμενα στο μπλογκ και αρκετά ακόμη επιμέρους πράγματα. Είναι δηλαδή η έμπρακτη απόδειξη ότι γίνεται να κάνουμε τέχνη και να εκφραστούμε με τους δικούς μας όρους, με σοβαρότητα και μεράκι. Ότι μεγαλύτερη σημασία δεν έχει ούτε το μπάτζετ ούτε η εμπειρία, αλλά η διάθεση και η οργάνωση. Και αυτό δεν πάει μόνο για την τέχνη.

Υπάρχουν μερικά στοιχεία που πιστεύουμε ότι αξίζει να αναφερθούν, διότι σε μεγάλο βαθμό χαρακτηρίζουν τη λειτουργία του σλίτζι. Ένα είναι η εμπιστοσύνη και η προσωπική επαφή, οι οποίες μας διευκολύνουν στο κάθε τι και χωρίς αυτές δεν θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει ούτε τα μισά. Ένα άλλο είναι η προσπάθεια να οργανώνουμε κάθε λεπτομέρεια και να κυνηγάμε το καλύτερο αποτέλεσμα, κόντρα σε μια γενικότερη μετριότητα που επικρατεί. Κι ένα τρίτο, το ότι δεν κάνουμε μεγαλεπίβολα σχέδια, δεν δημιουργούμε υπερβολικές προσδοκίες, προσέχουμε κυρίως το επόμενό μας βήμα, συνεχώς αναπροσαρμόζουμε τη γενική μας κατεύθυνση και αφού έχουμε πετύχει κάτι, τότε μπορούμε να το χαρούμε και να το προβάλλουμε.

Απέναντι λοιπόν από τον πολιτισμό του κέρδους, αργά αλλά ελπίζουμε σταθερά, φτιάχνουμε μια κοινότητα που επιλέγει να διατηρεί κάποιες παραδοσιακές αξίες όπως η καλοσύνη, ο σεβασμός, η απλότητα, η συντροφικότητα. Μια κοινότητα στην οποία σε κανέναν δεν ανήκει κανείς άλλος πέρα από τον εαυτό του και την ίδια στιγμή αυτή ανήκει σε όλους μας, για τον καθένα υπάρχει κάτι στο οποίο είναι σημαντικός.

Πέντε χρόνια μετά, ο χώρος που φτιάξαμε για να εκφραζόμαστε, σταδιακά μεγαλώνει.
Πέντε χρόνια μετά, οι πόρτες μας είναι ανοιχτές για όσους νιώθουν αυτά που κάνουμε.
Πέντε χρόνια μετά, ό,τι κι αν σημαίνει, το γνήσιο δεν πεθαίνει.

HEX: Ανακοίνωση για την κυκλοφορία

HEΧ:

προς μαγική κυκλοφορία τον Νοέμβρη.

Ποιήματα της Μαριανίνας Καλοκαιρινού και του Θωμά Μελετέα

με εικονογράφηση της Αθηνάς Κουμελά.

Το τέταρτο βιβλίο του σλίτζι, σε συνεργασία με τα παιδιά που συμμετείχαν στη συγγραφή του, είναι ήδη στο τυπογραφείο.

Για παραγγελίες στείλτε μήνυμα.

Θα ακολουθήσει εκδήλωση παρουσίασης.

-- v e r --

 το κρύο δέρμα 

τα μάτια κάτω απ τα μάτια 

οι άνθρωποι στις γωνίες 

είναι έντομα 

και τα αντικείμενα συμπαγή και μαύρα 

τώρα απλώνονται 

τα φυτά τρώνε το χώμα

τα δόντια των παιδιών σε πανέρια 

φυτρώνουν των πεθαμένων χιλιάδες χέρια.

ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ: χώροι διανομής + δημοσίευση δύο κειμένων

Το βιβλίο μπορείτε να το παραλάβετε χέρι-με-χέρι μετά από συνεννόηση, σε κάθε εκδήλωση που κάνει το σλίτζι, καθώς και στους παρακάτω χώρους:

Βιβλιοπωλείο Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22, Αθήνα

Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28, Αθήνα

Κιτάπι, χώρος βιβλίου Κατάληψης Ευαγγελισμού, Θεοτοκοπούλου 18, Ηράκλειο

Συνεταιριστικό Καφενείο Ακροβάτης, πεζόδρομος Καραϊσκάκη 16, Αγρίνιο

Δημοσιεύουμε επίσης, ενδεικτικά, την εισαγωγή του βιβλίου και ένα ακόμη κείμενο.


ΕΙΣΑΓΩΓΗ

-τσακάλια-

  Η Μεσόγειος που έζησα και ζω, η Μεσόγειος για την οποία έγραψα και γράφω, είναι τα λερωμένα παπούτσια όσων δεν σταμάτησαν ποτέ να γυρίζουν, είναι τα δάκρυα που γεννήσανε πείσμα και γίνανε φωτιά.

  Μιλάω για εμάς, τα παιδιά της Μεσογείου, τους «περίεργους», τους «υπερβολικούς», όπου ο καθένας είναι ό,τι θέλει, επειδή ακριβώς το θέλει. Εμείς που τ’ αφήσαμε όλα και βγάλαμε ένα καλοκαίρι στη θάλασσα, εμείς που δουλέψαμε έναν μήνα έξτρα για να πάρουμε τη φανέλα του Σεβτσένκο, εμείς που βρεθήκαμε στην πρώτη γραμμή με φόβο και συνείδηση κι από τότε είμαστε πάντα εκεί, εμείς που ως τα σαράντα δεν μαζέψαμε τα λεφτά να φύγουμε από τα υπόγεια και τα χαμηλοτάβανα. Μείναμε εδώ, να υμνούμε τη θάλασσα, την απέραντη κίνηση, την αλμύρα, το κάθε της κύμα.

  Εμείς, ο ανθός αυτής της κοινωνίας, το καντήλι της Μεσογείου, διαλέξαμε έναν δρόμο και τον πήγαμε στο τέρμα, ξεφτιλίσαμε τους φόβους μας, ξεπεράσαμε κάθε αναστολή, αγγίξαμε τη Γη μας. Κόντρα σ’ όσους ζουν στο σκοτάδι των συμβιβασμών τους, εγκλωβισμένοι σε μια φαύλη προσπάθεια για την «ιερή» επιτυχία, για την πλαστή αριστεία, για οποιοδήποτε περιτύλιγμα της ήττας.

  Χαρίζουμε τα βραβεία και τις κορνίζες, ξέρουμε ότι είμαστε πιο πετυχημένοι απ’ όλους εκείνους που βεβήλωσαν το δώρο της ύπαρξης. Αγνοήσαμε με κόπο τα καλέσματα του καθωσπρέπει, πιστέψαμε στις επιλογές μας, πονέσαμε, ματώσαμε, διαλυθήκαμε, αλλά ακόμα και τσακισμένοι κρατήσαμε τον λόγο μας απέναντι στη ζωή. Όπως και να ‘χει, είμαστε ακόμα εδώ: δυο χέρια, δυο πόδια και το κεφάλι μας ψηλά.

  Κι έχουμε την τιμή να κουβαλάμε τον ήλιο του κόσμου.

Φλάι

  Είμαι με αυτούς που τριγυρνάνε τις νύχτες

  με τους εργάτες που όταν δεν έχουν μεροκάματο, βγαίνουν το μεσημέρι και πάνε στο πρακτορείο, με το τζιν, τις σαγιονάρες και τη μπλούζα κρεμασμένη στον ώμο

  με τους αλήτες που τα βράδια του Νοέμβρη τα περνάνε μόνοι τους σε κάποιο παλιό μπαρ

  με τους Αλβανούς που αράζουν στα παγκάκια στη Χανιόπορτα, που ό,τι τους έχει απομείνει χωράει στις τσέπες τους

  με τους ναυτικούς που κάθε μεσάνυχτα προσεύχονται στη θάλασσα και λιώνουν στην ποδιά της

  και με τους αναρχικούς που κάνουνε πρωτοχρονιά έξω από τις φυλακές.

  Φωτιά – Θάλασσα - Μοναξιά

*ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ: Ανακοίνωση για την κυκλοφορία