16.4.25

το μεγάλος μας όραμα, η καθημερινή ζωή

Κι ενώ η ζωή φαινομενικά κυλάει με κάποιον δικό της ρυθμό, έρχονται ξαφνικά φορές που ένα τεράστιο κενό αποκαλύπτεται μπροστά μας, φορές που αισθανόμαστε μια ανυπέρβλητη ματαιότητα για την σύγχρονη ζωή της πόλης, μια έλλειψη ουσιαστικού νοήματος που την αντικρίζουμε τριγύρω αλλά και μέσα μας.

Απ' το Λύκειο στο Πανεπιστήμιο κι από κει στην καθημερινότητα της δουλειάς, μάς προβληματίζουν πάνω-κάτω τα ίδια πράγματα και απέναντι σε αυτά στεκόμαστε εδώ και χρόνια με πείσμα. Να μη γίνει η δουλειά η ζωή μας, να μη χαθούμε με τους ανθρώπους μας, να μην υιοθετήσουμε ένα προσχεδιασμένο μέλλον, να μην αγνοήσουμε τον πόνο και την αδικία γύρω μας, να μη μας συνθλίψουν οι ρόλοι της κοινωνίας, να μην αποδεχθούμε καμία συνθήκη εξουσίας, να μη λησμονήσουμε την ευτυχία, να μη συμβιβαστούμε με μια ύπαρξη πεζή και ανέραστη.

Στην εποχή μας όλα τα μεγάλα οράματα έχουν πεθάνει. Μέχρι λίγο πριν την αλλαγή της χιλιετίας, ακόμη κι αν εμάς στο σήμερα δεν μας εκφράζει συλλογικά μάλλον καμία από τις τότε "μεγάλες αξίες" , οι άνθρωποι έβρισκαν σε κάτι να πιστέψουν και να ορίσουν τη ζωή τους με βάση αυτό. Άλλοι πίστευαν στον Θεό και ήλπιζαν στη συγχώρεση, στη σωτηρία της ψυχής και στον μεταθανάτιο παράδεισο, άλλοι στην πατρίδα και στην ενίσχυσή της, στο ξεπέρασμα της φτώχειας και στην καλύτερη και χωρίς πολέμους ζωή για τις επόμενες γενιές της χώρας, άλλοι στην επανάσταση και τον υπαρκτό σοσιαλισμό, που για πολύ καιρό κυριαρχούσε στα 2/3 του πλανήτη και υποσχόταν μια κοινωνία ισότητας και δικαιοσύνης.

Εν τέλει τα χρόνια πέρασαν και ήρθε απότομα να τα σκεπάσει όλα το αμερικάνικο όνειρο· το  παθιασμένο και άνευ όρων κυνήγι του χρήματος, της φήμης, της ανέλιξης, της προβολής. Εκεί όπου όλα είναι μάταια και περιττά, εκτός από ό,τι μπορεί να μας αποφέρει κέρδος. Κάπου εδώ βρισκόμαστε λοιπόν μέχρι σήμερα, στη μεγάλη εικόνα τουλάχιστον, με την επιπλέον ιδιαιτερότητα ότι πια έχει αποκαλυφθεί πως αυτό το ιδιότυπο star system δεν μπορεί να χωρέσει πάρα μόνο ελάχιστους, με την πλειοψηφία απλώς να ζει για να το θρέφει.

Οι προβληματισμοί μάς έρχονται διάσπαρτοι και απανωτοί σαν καταιγίδα στα κεφάλια μας. Όσο όμως κι αν λένε ότι όλα τα αγοράζει το χρήμα, εμείς τουλάχιστον ας μην συμβιβαστούμε στη μετριότητα, ας θυμηθούμε τα παιδικά μας όνειρα, ας μη χάσουμε κάθε επαφή με το φυσικό περιβάλλον και την απλότητα της ζωής, ας μην αφήσουμε την τεχνολογία να ορίζει τις σχέσεις μας, ας συνεχίσουμε να προσπαθούμε για μια κοινωνία όπου κανένα άτομο δεν θα περισσεύει, ας μη συναινέσουμε στον έλεγχο των πάντων απ' το κράτος, ας μην προσαρμοστεί όλη μας η ζωή στην εργασία μας, ας επιμείνουμε ως το τέλος στην αναζήτηση της ευτυχίας.

Δεν θεωρητικολογούμε ούτε και βαδίζουμε σε κενό αέρος, έχουμε την πίστη στη συνείδησή μας να μάς ορίζει ένα στέρεο έδαφος για να προχωράμε: την αδιαλλαξία της αξιοπρέπειας μας, την υπεράσπιση όλων των αδικημένων, τον σεβασμό στο διαφορετικό, την ενσυναίσθηση με τον συνάνθρωπο και τη φύση, την επιδίωξη να αφήσουμε στις επόμενες γενιές έναν κόσμο ο οποίος θα συνεχίζει να περιέχει και να διαφυλάττει ουσιαστικά νοήματα.

Δεν έχουμε κανένα μεγάλο όραμα να προσφέρουμε πάρα την απλή καθημερινή συνύπαρξη· μια παρέα σε ένα καφενείο, ένα βιβλίο που μας απορροφά, δύο παιδιά που αγαπιούνται ακόμα, ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο στο αμάξι, ένα πλοίο που μας φέρνει αγαπημένα πρόσωπα, τον ουρανό που όλο αλλάζει χρώματα κι όλο τον αγνοούμε.

Δε θυσιαζόμαστε στο όνομα μιας αόριστης αγάπης για την ανθρωπότητα, δεν υπακούμε σε μια ιστορία με δικούς της νόμους, που προχωρά μόνο με φωτιά και αίμα. Ονειρευόμαστε την ευτυχία, όχι σε κάποιο άπιαστο μέλλον, όχι σε κάποια μακρινή πολιτεία που καμιά εγγύηση δεν έχουμε πως ποτέ θα υπάρξει, αλλά στο τώρα, σ’ αυτήν τη γη, ανάμεσα στους ανθρώπους του σήμερα. Δε διαχωρίζουμε τη δικαιοσύνη από τη συμπόνια, τον αγώνα για ελευθερία από την τρυφερότητα και την ομορφιά. Βρίσκουμε το θάρρος σε ένα χαμόγελο, σε δυο ερωτευμένα μάτια, σε ένα φιλικό άγγιγμα.

Κι όταν, από κάποια αμμουδιά, κοιτάζουμε τ’ άστρα, δε βλέπουμε μακρινούς πλανήτες, δε νιώθουμε δέος μπροστά στην απεραντοσύνη του σύμπαντος, μονάχα αφουγκραζόμαστε την ανάσα εκείνων που κάθονται πλάι μας με τα μάτια στραμμένα στη νύχτα. Κι αν παραμένουμε ξένοι, κι αν μοιάζει καμιά φορά να μας χωρίζει το χάος, δεν παύουμε να αναζητούμε το κοινό εκείνο όραμα που θα μας ενώσει.

18.3.25

διήμερο ελευθεριακής θεωρίας

 



ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ
29-30 Μαρτίου, Πάντειο

Σας καλούμε στο Διήμερο Ελευθεριακής Θεωρίας που θα διεξαχθεί το Σαββατοκύριακο 29-30 Μαρτίου 2025 στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το διήμερο έχει σκοπό να προωθήσει την οργανωμένη και συγκροτημένη συζήτηση εντός των ελευθεριακών κύκλων και ομάδων, που σταδιακά ίσως οδηγήσει και στην διαμόρφωση μιας πιο στέρεας, συγκεκριμένης και ολοκληρωμένης θεωρίας. Έργο μας δεν θέλουμε να είναι προς το παρόν η διαμόρφωση αυτής της θεωρίας, αλλά η δημιουργία χώρου για προβληματισμό, κινήτρου για εμβάθυνση και σύνθεση, ένα έναυσμα για να ασχοληθούν άνθρωποι και συλλογικότητες σοβαρά με το θεωρητικό-ιδεολογικό κομμάτι που συχνά αμελείται. Αυτό το διήμερο πέρα από την αυτοτελή αξία που θα έχει, θα μπορούσε να είναι και αφορμή για αντίστοιχες και μαζικότερες εκδηλώσεις που ελπίζουμε να ακολουθήσουν, είτε από εμάς είτε από άλλα σχήματα.

Πιο συγκεκριμένα λοιπόν, σκοπεύουμε να ασχοληθούμε με τέσσερις θεματικές αναλύοντάς τες σε τρεις διαφορετικούς άξονες την καθεμία: Φύση-Περιβάλλον, Κράτος, Τέχνη, Ψυχική Υγεία. Για καθεμία θεματική θα ασχοληθούμε επιμέρους με τα εξής: 1) Κριτική στο πως αντιμετωπίζονται και υπάρχουν σήμερα στο κράτος και τον καπιταλισμό, 2) Σκιαγράφηση της μορφής που θα μπορούσαν να έχουν σε μια κοινωνία ελευθερίας και αλληλεγγύης, 3) Τι κάνουμε για το εκάστοτε ζήτημα στην διαδρομή μας από το σήμερα προς την ελεύθερη κοινωνία (αντιστάσεις, αγώνες, ενδιάμεσοι στόχοι, προεικόνιση της μορφής που οραματιζόμαστε).

Θα υπάρξουν εισηγήσεις από τις αντίστοιχες ομάδες για κάθε θεματική, ενώ θα δοθεί και αρκετός χρόνος για συζήτηση και τοποθετήσεις από το κοινό.

2.3.25

η αρχή της άνοιξης



Μια ημέρα μετά τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις που έχουν γίνει στην Ελλάδα, ήρθε η αρχή της άνοιξης. 1η Μαρτίου 2025. Ακριβώς δυο χρόνια πριν, την 1η Μαρτίου 2023 στη μαχητική συγκέντρωση λίγων χιλιάδων έξω απ' τα γραφεία της Hellenic Train και με ένα διάχυτο πένθος να κατακλύζει την κοινωνία, κανείς δεν περίμενε πως σήμερα θα φτάναμε στις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στην ιστορία της χώρας.

Συγκεντρώσεις όπου το μέγεθος τους καθώς και ο πρωτοφανής βαθμός κινητοποίησης σχεδόν ολόκληρης της κοινωνίας, δεν θυμίζουν απλώς αντικυβερνητική διαμαρτυρία αλλά την έναρξη μιας νέας εποχής, αντίστοιχες σε μέγεθος μόνο με αυτές που γιόρταζαν το τέλος της δικτατορίας ή της κατοχής. Υπήρξαν πολλές πόλεις που κατέβηκε στο δρόμο περίπου ο μισός πληθυσμός τους, πρέπει να ψάξουμε αρκετά για να βρούμε έστω δυο-τρεις γνωστούς μας που δεν συμμετείχαν, είναι βέβαιο ότι η χθεσινή μέρα θα αναφέρεται ακόμη και σε πενήντα χρόνια από σήμερα. Ποιά χαρακτηριστικά θα έχει η νέα εποχή η οποία ειπώθηκε θα φανεί σταδιακά, ωστόσο σε ένα σημαντικό βαθμό αυτό είναι και στο δικό μας χέρι.

Αν μη τι άλλο, υπήρξαν δύο πολύ ενθαρρυντικά στοιχεία για αρχή. Πρώτον, ότι παρά τις αυτονόητα διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις και ιδεολογικές αναφορές του πλήθους, επικράτησε κλίμα ενότητας και ελευθερίας έκφρασης, με το φασιστικό στοιχείο να είναι απομονωμένο και μη διακριτό. Δεύτερον, η άτυπη ηγεσία των συγκέντρωσεων αυτών, δηλαδή οι συγγενείς των θυμάτων, διαπνέονται από υψηλό ήθος και ποιοτικά χαρακτηριστικά που λείπουν από την ελληνική κοινωνία, πόσο μάλλον από το πολιτικό σύστημα: ευγένεια, σεβασμό, ειλικρίνεια, θάρρος, προσπάθεια, πείσμα, νηφαλιότητα, συναίσθημα.
 
Η εποχή της απάθειας τελείωσε, τουλάχιστον προς το παρόν. Δεν λέμε ότι τα εκατομμύρια των ανθρώπων που διαδήλωσαν εχτές θα επιλέξουν μια ολομέτωπη σύγκρουση με το κράτος -άλλωστε ειδικά στο επιχειρησιακό επίπεδο η υπεροπλία του είναι χαώδης, αλλά σίγουρα η μεγάλη πλειοψηφία δεν θα ανεχθεί τόσο εύκολα πλέον την ξεδιάντροπη κοροϊδία και τη σιωπηλή αποδοχή μιας διεφθαρμένης εξουσίας. Είναι δύσκολο να υπάρξουν άμεσες και τεράστιες αλλαγές, μάλιστα οι "από τα πάνω" εξελίξεις δεν ήταν ποτέ η πρόταση μας, όμως ελπίζουμε και σκοπεύουμε τα πιο υγιή κομμάτια της κοινωνίας να αρχίσουν να αφήνουν πολύ πιο έντονο το αποτύπωμά τους στην ιστορία.
 
Απ' τα πιο μικρά για αρχή ως τα πιο μεγάλα, μπορούμε να οργανωθούμε συλλογικά, να αντισταθούμε σε όσους ελέγχουν τις ζωές μας, να δημιουργήσουμε τις δικές μας πρωτοβουλίες και δομές για εκείνα που πιστεύουμε πως χρειάζονται, να συντονιστούμε και να ξεδιαλύνουμε σιγά-σιγά το όραμα μας. Το μονοπάτι αχνοφαίνεται χρόνια τώρα και είμαστε πολλοί και πολλές που επιλέγουμε να το ακολουθήσουμε, ωστόσο διαρκώς λείπουν η αποφασιστικότητα και η πίστη. Ελπίζουμε πως στις 28/2 αυτές άνθισαν παντού!

-C. Lupus


24.2.25

Μαμπέτι, τεύχος 22



Περιεχόμενα:

Editorial: Γειτονιές
Επίλογος - Dontknow
Αύγουστος - C. Lupus
Η γενέτειρα των φεγγοβολημάτων - Άνα
Είμαστε εχθροί - Κωνσταντής Κυριακού
Κωνσταντινούπολη-Πανόρμου - Στέφανος
Όνειρα - Γιώργος Χ.
Συλλογικό από την ποιητική βραδιά 9/7/24
Όνειρο μπλουμ - Evianthi
Μία Σλήθεια - Βασιλική


Σημεία διανομής:

ΑΘΗΝΑ


ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

ΓΙΑΝΝΕΝΑ

ΑΓΡΙΝΙΟ

ΒΟΛΟΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΡΕΘΥΜΝΟ

*Μπορούμε να σας στέλνουμε το υλικό μας και στο σπίτι σας ή σε όποια διεύθυνση επιθυμείτε. Δείτε αναλυτικότερα εδώ: συνδρομή έντυπου υλικού / οικονομικής στήριξης.

Όλα τα τεύχη είναι δωρεάν ή με ελεύθερη συνεισφορά.

Αν θέλετε να σας στείλουμε αντίτυπα για να μοιράσετε στη περιοχή σας, επικοινωνήστε στο slitzi.info@gmail.com.

22.1.25

με αφορμή το ναζιστικό χαιρετισμό του 'Ελον Μασκ



Η ανθρωπότητα έχει ήδη συντρίψει μία φορά τον φασισμό και θα το κάνει ξανά και ξανά για όσες χρειαστεί. Από χθες όλα τα άσχημα του πλανήτη ενώθηκαν στα πρόσωπα των "ηγετών" του. Ο διαχρονικός φονικός ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ, ο ρόλος τους ως πρωτεύουσα του παγκόσμιου καπιταλισμού και η πανίσχυρη πολιτιστική επιρροή που ασκούν σε όλο τον πλανήτη απορρίπτοντας κάθε αξία πέραν του κέρδους, ενώθηκαν καταρχήν με τον τεχνοεπιστημονικο ολοκληρωτισμό και τον μετανθρωπισμό, αλλά πλέον και με τον επίσημο θαυμασμό του ναζισμού.

Όσο διεστραμμένες κι αν είναι οι συγκεκριμένες ελίτ, όσο κι αν νομίζουν ότι είναι απείρως ανώτερες από εμάς τους "άθλιους", το τέλος τους είναι προδιαγεγραμμένο. Η ιστορία κινείται από τους απλούς ανθρώπους και θα τους στείλει και πάλι στα πιο βρώμικα σκουπίδια της. Όπως τότε, έτσι και τώρα, οι οικοδόμοι, οι υπάλληλοι στα γραφεία, οι σερβιτόρες, οι ντελιβεράδες, οι δασκάλες, οι μετανάστες εργάτες γης, εκατομμύρια απλοί καθημερινοί άνθρωποι θα κλείσουν ξανά το καπάκι του ντενεκέ απ' τον οποίο προσπαθούν να ξεπροβάλλουν τα υψωμένα χέρια.

Ωστόσο, αυτή τη φορά ας μην βρουν τόσο πολλούς χρήσιμους ηλίθιους να τους ακολουθήσουν και να σπείρουν στη Γη το θάνατο... Μελέτη, συζήτηση, συνείδηση και πράξη! Μπροστά στα ενοποιημένα πλέον πρόσωπα του τέρατος, κάθε βήμα προς την ελεύθερη ζωή και την ουσιαστική ύπαρξη, είναι μια νίκη απέναντι στο νέο φασισμό

-C. Lupus

22.6.24

Μαμπέτι, τεύχος 21


Περιεχόμενα:

Editorial: Παύσεις
Απ' τα παράθυρα - C. Lupus
Σώμα μου - Dontknow
Επιστολή (με θερμούς χαιρετισμούς) - Κωνσταντής Κυριακού
Ο ήλιος λάμπει - Πάρις Κυρτάτας
Δεν ξέρω - maramairh
Ονειροπολώντας την άφιξη των αγγελιοφόρων - Άνα
Χωρίς τίτλο - Ψογκ
Κρυφά ταλέντα, απόσπασμα του Έριχ Μύζαμ - μτφρ.: Orca


Σημεία διανομής:

ΑΘΗΝΑ


ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

ΓΙΑΝΝΕΝΑ

ΑΓΡΙΝΙΟ

ΒΟΛΟΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΡΕΘΥΜΝΟ

*Μπορούμε να σας στέλνουμε το υλικό μας και στο σπίτι σας ή σε όποια διεύθυνση επιθυμείτε. Δείτε αναλυτικότερα εδώ: συνδρομή έντυπου υλικού / οικονομικής στήριξης.

Όλα τα τεύχη είναι δωρεάν ή με ελεύθερη συνεισφορά.

Αν θέλετε να σας στείλουμε αντίτυπα για να μοιράσετε στη περιοχή σας, επικοινωνήστε στο slitzi.info@gmail.com.

11.6.24

νέα έκδοση: Παύσεις #1




-Εισαγωγικό σημείωμα-

Οι Παύσεις είναι ένα νέο έντυπο που αρχίζει την έκδοσή του μετά από πρωτοβουλία της ομάδας του σλίτζι. Περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο δοκίμια ελεύθερης θεματολογίας, μεσαίου ή μεγαλύτερου μεγέθους, χωρίς να αποκλείεται η δημοσίευση συντομότερων κειμένων αν προκύψουν τέτοια.

Αντιγράφοντας από το αυτοπαρουσιαστικό κείμενο του σλίτζι, "λειτουργούμε βασισμένοι στις αρχές της ελευθερίας (σε κανέναν δεν ανήκει κανείς άλλος πέρα από τον εαυτό του), της οργάνωσης (ό,τι κάνουμε οργανώνεται άρτια χωρίς προχειρότητες), και της ενότητας (δεν επιζητούμε την ταύτιση αλλά τον αμοιβαίο σεβασμό)." Αυτές οι τρεις αρχές συνεχίζουν να αποτελούν την βάση μας και για το παρόν έντυπο.

Επιλέγουμε να εκδώσουμε ένα έντυπο που κατά κύριο λόγο θα αποτελείται από δοκίμια, επειδή θεωρούμε ότι η ολοκληρωμένη ανάλυση ενός ζητήματος έχει να προσφέρει ουσιαστικά, ιδίως σε μία εποχή επιφανειακότερων προσεγγίσεων. Δεν θέλουμε να χαθούμε στον χυλό της υπερπληροφόρησης και των ταχύτατων μεταβολών σε όλα τα πεδία· πέρα από το ένστικτο οφείλουμε να συμβουλευόμαστε και την σκέψη, την εμβάθυνση, τη νηφάλια οπτική. Εκεί λοιπόν έχει να προσφέρει η δημοσίευση εκτενέστερων κειμένων και για εμάς παραμένει ανοιχτή προς όποιο άτομο, ανεξάρτητα από ακαδημαϊκά ή προσωπικά κριτήρια, αξιολογώντας μόνο το περιεχόμενο.

Τέλος, όπως και οι προηγούμενες, έτσι και αυτή η έκδοσή μας παραμένει εκτός του “κανονικού” εμπορίου, αναμφίβολα εκτός διαφημίσεων και “γνωριμιών”, συνεπώς μπορεί να ελπίζει μόνο στα μέλη της αλλά και στον κόσμο που συνειδητά την στηρίζει στην πράξη.

*Μπορείτε να βρείτε τις Παύσεις, στα σημεία διανομής του υλικού μας

2.3.24

ανοιχτό κάλεσμα για καλλιτεχνικό υλικό με θέμα "Γειτονιές"


Η γειτονιά είναι ο τόπος που ζούμε, που δουλεύουμε ή που συχνάζουμε, πολλές φορές είναι ο τόπος στον οποίο περνάμε το μεγαλύτερο κομμάτι της ημέρας μας. Γνωρίζουμε τα στενά της, τις πλατείες της, τους φούρνους της, τις ζωγραφιές και τις παρέες της. Η γειτονιά μπορεί να συμβάλλει στην γνωριμία των ανθρώπων, στην μεταξύ τους αλληλοϋποστήριξη για τα καθημερινά ζητήματα της ζωής, στην κοινωνικοποίησή τους. Μπορεί να αποτελέσει μία ευρύτερη άτυπη κοινότητα, ενάντια στην απομόνωση καθενός στο διαμέρισμά του.

Μέσα σε όλες τις επιθέσεις που δεχόμαστε συνεχόμενα από το κράτος και τον καπιταλισμό, μία ακόμη είναι και η προσπάθειά τους να καταστρέψουν τις γειτονιές μας και να επιβάλλουν παντού την αποξένωση, την ελεγχόμενη διασκέδαση, την απρόσωπη ζωή. Ειδικότερα στις περιοχές του κέντρου της Αθήνας, παρατηρούμε μία επιχείρηση επέλασης εναλλακτικών (χρηματοδοτούμενων) μαγαζιών, ευρωπαίων τουριστών αλλά και κυριλέ καταναλωτών, πολύ συχνά με την ιδιαίτερη συνδρομή της αστυνομίας όπως συμβαίνει ειδικά στα Εξάρχεια.

Ωστόσο, οι γειτονιές μας σε καμία περίπτωση δεν έχουν πεθάνει, το πνεύμα τους είναι εδώ και προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις απειλές για το ξερίζωμά του. Αντιστεκόμαστε, μεταξύ άλλων, και στον αισθητικό εξευγενισμό των γειτονιών μας και θέλουμε να παραμείνουν χώροι έκφρασης και συνάντησης των ανθρώπων τους.

Με βάση το συγκεκριμένο θέμα λοιπόν, κάνουμε ανοιχτό κάλεσμα για την συλλογή καλλιτεχνικού υλικού (φωτογραφίες-ποιήματα-κείμενα-ζωγραφιές-βίντεο-σκίτσα-μουσική κ.λπ.), το οποίο σταδιακά θα δημοσιεύεται στις σελίδες μας. Στο τέλος, ανάλογα το υλικό που θα έχει μαζευτεί, θα υπάρξει και κάποια ολοκληρωμένη παρουσίασή του, όπως για παράδειγμα έκθεση σε κάποιον χώρο, έντυπη έκδοσή, ή ό,τι άλλο προκύψει. Το χρονικό περιθώριο για την αποστολή του υλικού είναι ένας μήνας, πιο συγκεκριμένα έως τα τέλη του Μαρτίου.

*Για αποστολές, χρησιμοποιείτε έιτε τις σελίδες μας σε fb/insta, είτε (καλύτερα) το μέιλ slitzi.info@gmail.com

9.1.24

Βόλος: παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Κατά τον Δαίμονα Εαυτού" (Β. Μάγγος)

Την Δευτέρα 15 Ιανουαρίου στις 20.00 θα είμαστε στον Βόλο για να συμμετάσχουμε στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Βασίλη Μάγγου "Κατά τον Δαίμονα Εαυτού". Η παρουσίαση θα γίνει στα πλαίσια της εικαστικής έκθεσης "26 πορτρέτα για τον Βασίλη", του Δημήτρη Αστερίου.

Τα λέμε εκεί!




28.12.23

Μαμπέτι, τεύχος 20



Περιεχόμενα:

Καταφύγιο - Dontknow
Περπατάω πια - Αναστασία Π.
Μεσογειακό νανούρισμα απροσδιόριστης χρονολογίας - Ψογκ
Αποχωρισμοί - Orca
Άτιτλο - Orca
Πυξίδα - Simor
Εικοσιπέντε - Dontknow
Όταν σε γνώρισα - Δράμα Κωμικού
Mal du depart - Canis Lupus


*φωτογραφία εξωφύλλου: Ψογκ

Σημεία διανομής:

ΑΘΗΝΑ


ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

ΓΙΑΝΝΕΝΑ

ΑΓΡΙΝΙΟ

ΒΟΛΟΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΡΕΘΥΜΝΟ

*Μπορούμε να σας στέλνουμε το υλικό μας και στο σπίτι σας ή σε όποια διεύθυνση επιθυμείτε. Δείτε αναλυτικότερα εδώ: συνδρομή έντυπου υλικού / οικονομικής στήριξης.

Όλα τα τεύχη είναι δωρεάν ή με ελεύθερη συνεισφορά.

Αν θέλετε να σας στείλουμε αντίτυπα για να μοιράσετε στη περιοχή σας, επικοινωνήστε στο slitzi.info@gmail.com.

19.12.23

ΞΩΚΛΗΣΣΙΑ: Ανακοίνωση για την κυκλοφορία

Κυκλοφορούν από μέσα Δεκέμβρη τα Ξωκλήσσια, τρίτη ποιητική συλλογή του Canis Lupus και συνολικά έβδομη του σλίτζι. Το βιβλίο είναι 40 σελίδες, περιλαμβάνοντας είκοσι ποιήματα και το παρακάτω εισαγωγικό σημείωμα. Το βρίσκετε στις Εκλάμψεις καθώς και στα σημεία διανομής του υλικού μας. Για παραγγελίες μάς στέλνετε στο slitzi.info@gmail.com ή στις σελίδες μας σε FB/Instagram. Τα έσοδα πάνε όλα στο ταμείο του σλίτζι.


Εισαγωγικό σημείωμα

Γράφουμε κυρίως για το χώμα, την πέτρα και τα βράχια, διότι εν τέλει αυτή είναι η καθημερινότητά μας κι εκεί αποδεικνύεται ο εαυτός μας, αλλά κι από την άλλη, γιατί οφείλουμε να μετράμε προσεκτικά τα όνειρα και τις λέξεις μας όποτε αποφασίζουμε να μιλήσουμε για τον ήλιο. Η ιστορία θα τελειώσει όταν μολυνθεί κι η τελευταία ανάσα, όταν ξεχάσουμε οριστικά το παρελθόν μας, ως τότε είναι όλα ανοιχτά, κι εμείς, μέσα από κάποιο ερημικό ξωκλήσσι της εποχής μας, μελετάμε μεθοδικά τις απαντήσεις μας στο σκοτάδι. Ας μην συναινέσουμε στην επικράτηση του θανάτου και, προς Θεού, ας μην παρασυρθούμε στην θυσία της χαράς· για οποιονδήποτε λόγο.

Χρωστάμε εξηγήσεις μόνο στην αυστηρή ματιά των κολασμένων.

13.12.23

νέα έκδοση: Κατά τον δαίμονα εαυτού - Βασίλειος Μάγγος

 


[Σημείωμα για την έκδοση]

Η έκδοση αυτή αποτελεί αυτούσια μεταφορά στο χαρτί, των ποιημάτων και των κειμένων που ο Βασίλειος Μάγγος έχει δημοσιεύσει στο μπλογκ του. Δεν έχουν γίνει καθόλου γλωσσικές, τυπογραφικές ή ορθογραφικές αλλαγές, ενώ έχουν προστεθεί σχέδια τα οποία εμπνέυστηκαν μέσα από τα κείμενα.

Η ιδέα για την έκδοση του βιβλίου προήλθε από την ομάδα του σλίτζι, ενώ όλη η διαδικασία της δημιουργίας και της διανομής του είναι σε συνεργασία με συγγενικά και φιλικά πρόσωπα του Βασίλειου, μέσω συνελεύσεων και ανοιχτής επικοινωνίας. Η διανομή του βιβλίου θα γίνεται σε αυτοοργανωμένους χώρους, καταλήψεις και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία, ενώ όποιο άτομο θέλει μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας για να λάβει αντίτυπα. Τα χρήματα που μαζεύονται πηγαίνουν για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων της υπόθεσης.

Σκοπός της έκδοσης είναι η έντυπη και ολοκληρωμένη αποτύπωση της λογοτεχνικής δουλειάς που ο Βασίλειος Μάγγος είχε επιλέξει να δημοσιοποιήσει μέσα από το μπλογκ του. Θέλουμε να αποτελέσει μια μικρή συνεισφορά στην προσπάθεια για την διατήρηση της μνήμης, καθώς και στην υπεράσπιση της προσωπικής του ιστορίας μέσα από την ακέραια μεταφορά της έκφρασής του. Σπάνια συμβαίνει η ποίηση κάποιου να συμβαδίζει σε τόσο μεγάλο βαθμό με τις επιλογές και την στάση ζωής του, και τότε είναι που γίνεται ακόμη πιο αιχμηρή. Το πέρασμα ανθρώπων που δεν συνθηκολόγησαν ποτέ με τον σάπιο κόσμο που μας περιβάλλει, αφήνει ισχυρή παρακαταθήκη και μας συντροφεύει σε κάθε μας μάχη, που ακόμη κι αν ίσως δεν την κερδίσουμε ποτέ, θα την δώσουμε σίγουρα ως το τέλος.

*άμεσα διαθέσιμο στις Εκλάμψεις, θα ενημερώσουμε και για άλλα σημεία διανομής

10.11.23

εκδήλωση του σλίτζι στα Γιάννενα




ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ σλίτζι ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ
μαζί με REBEL kollektiv και Rkdistro

Θα γίνει παρουσίαση της μπροσούρας που εκδόσαμε πέρσι σε 2.000 αντίτυπα με θέμα "Η τέχνη στις εποχές της απομάγευσης" και θα ακολουθήσει συζήτηση και μετά μπαρ. Τα υπόλοιπα από κοντά, ευχαριστούμε για την φιλοξενία!

12.10.23

Ρεμπέτικο-Παραδοσιακό γλέντι για την ενίσχυση του σλίτζι




Ρεμπέτικο-παραδοσιακό γλέντι για την ενίσχυση του σλίτζι.

Κυριακή 15 Οκτωβρίου, 19.00
Πλατεία Μερκούρη, Πετράλωνα

Τα χρήματα θα πάνε για την έκδοση δύο νέων βιβλίων μες στο φθινόπωρο, για την έκδοση νέου τεύχους από το Μαμπέτι και για την δημιουργία μιας νέας σειράς εντύπων που θα περιλαμβάνει δοκίμια.

**το γλέντι θα είναι όπεν, φέρτε τα όργανά σας!

20.9.23

Ανοιχτή συνέλευση σλίτζι

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ σλίτζι
Κυριακή 24-9, 19.00, Εκλάμψεις

Ενδεικτικά θέματα:

1) Έκδοση δυο νέων βιβλίων
2) Δημιουργία νέας έκδοσης με συλλογή δοκιμίων
3) Εκδηλώσεις στην επαρχία
4) Οικονομική ενίσχυση
5) Οργάνωση επικοινωνίας με τα σημεία διανομής του υλικού μας
6) Μαμπέτι

Η συνέλευση είναι ανοιχτή και για άτομα που ενδιαφέρονται να έρθουν για πρώτη φορά.

9.6.23

πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης (Εκλάμψεις, Ταξίδι στο Χωροχρόνο, σλίτζι)




Παρασκευή 9 Ιουνίου, 22.00 στη Νομική

Post Punk
Dark Wave
Punk
Techno

για την οικονομική ενίσχυση των ομάδων:

Εκλάμψεις
(χώρος βιβλίου στα Εξάρχεια)
https://www.facebook.com/eklampseis/

σλίτζι
(ανεξάρτητη καλλιτεχνική ομάδα)
http://slitzi.blogspot.com/

Ταξίδι στο Χωροχρόνο
(ποιήματα δρόμου σε ασπρόμαυρο φόντο)
https://taxidihorohrono.wordpress.com/

*για οποιοδήποτε πρόβλημα απευθυνθείται στο μπαρ

22.5.23

όποιος υποτιμά τον λαό, τον ξεγράφει η ιστορία

Δεν ετοιμάζουμε βαλίτσες εμείς και δεν κλείνουμε εισιτήρια, για Βερολίνο, Κοπεγχάγη ή Ολλανδία. Θα μείνουμε εδώ, γιατί εδώ είναι ο τόπος μας. Εδώ μεγαλώσαμε, εδώ χαρήκαμε, σ' αυτά τα μέρη πονέσαμε και ονειρευτήκαμε. Με τους ανθρώπους εδώ συνεννοούμαστε, ξέρουμε τις εκφράσεις και τις φράσεις τους, μπορούμε να ερμηνεύουμε τις σιωπές τους. Δεν θα απομονωθούμε σε ένα καβούκι ομοίων μας, μισώντας ό,τι δεν μας μοιάζει.

Ο λαός κρίνεται συνεχώς, πολλές φορές αρνητικά μάλιστα. Ζούμε σε εποχές μαρασμού και μεγάλο κομμάτι των ανθρώπων γύρω μας έχει συνθηκολογήσει με αυτό, αναπαράγοντάς το. Ωστόσο, δεν θα απογοητευτούμε από τον λαό επειδή δεν στήριξε ένα συνονθύλευμα αριστερών τσαρλατάνων, το οποίο έφτασε μέχρι το έσχατο σημείο κατάντιας μία μέρα πριν τις εκλογές, αρνούμενο να απορρίψει την επίσημη στήριξη ναζιστών. Και, χωρίς να δικαιολογήσουμε την εμπιστοσύνη που σημαντικό μέρος του έδωσε στη ΝΔ, πρώτα και κύρια θα πρέπει να προβληματιστούμε που εμείς δεν συμβάλλαμε, ούτε στο ελάχιστο, ώστε να υπάρχει κάποια άλλη βιώσιμη πρόταση. Που αντί να απαντάμε στις πραγματικές ανάγκες, εμμένουμε σε μια ιδεολογική καθαρότητα.

Όσο υπάρχουν τριγύρω μας χιλιάδες απλοί άνθρωποι που ορίζουν τις ζωές τους με βάση τις αξίες της ελευθερίας και της αλληλεγγύης, θα περπατάμε περήφανα σε αυτούς τους δρόμους. Το μέλλον χτίζεται στα πρωινά λεωφορεία πριν την δουλειά, στα απογευματινά καφενεία, στα καθημερινά ξυπνητήρια και στις στιγμές που συλλογικά δημιουργούμε για να τα βγάζουμε πέρα. Αν δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε στις στοιχειώδεις ανάγκες των συνανθρώπων μας, είμαστε αδιάφοροι. Την ίδια στιγμή, οφείλουμε να προετοιμαζόμαστε για τους τρεις μεγάλους κινδύνους που διαφαίνονται στον ορίζοντα: τον συνεχώς αυξανόμενο ολοκληρωτισμό και έλεγχο των πάντων από την άρχουσα τάξη, την ισοπέδωση του περιβάλλοντος με πιθανότητα ανεπανόρθωτων καταστροφών, το ενδεχόμενο γενικευμένου πολέμου που θα περιλαμβάνει και την Ελλάδα. Αν περνάνε τα χρόνια χωρίς να γινόμαστε ολοένα και πιο έτοιμοι να αναμετρηθούμε με τα παραπάνω, απλώς φλυαρούμε. Τέλος, έχουμε ουσία και ελπίδα μόνο αν το φως του κόσμου προβάλλει στα πρόσωπα όλων όσων αγωνιζόμαστε μαζί, μόνο αν οι άνθρωποι που έχουμε δίπλα μας μάς επιβεβαιώνουν καθημερινά πως βρισκόμαστε στην σωστή διαδρομή.

-C. Lupus

4.5.23

ΨΗΧΟΣΗ - Νοέμβριος


Στίχοι-Ερμηνεία-Βίντεο: Ψογκ
Ηχογράφηση-Παραγωγή-Μίξη: Esostrephia

"Νοέμβριος"

Να χαθώ μέσα σ’ ενα στενό των κυκλάδων, να μη βγω ποτέ
Να μην ξέρω τι κάνω, ποιος είμαι, πού πάω, πόσο μάλλον γιατί
Να ‘χω γίνει κομμάτια με Τζέιμσον κι Άλφα, να πάψω ρε πια να ρωτάω
Να ‘χει η θάλασσα αντάρα και καταραμένος να μοιάζει ο ουρανός και σταχτί.
Να χαθώ στην Ερμούπολη και στα Θολάρια, να βγω ποιου δεν ξέρω στη χώρα νησιού
Να χαθώ στα σκοτάδια κι αν αύριο ξυπνήσω να ‘μ’ ίσκιος συκιάς στην πλατεία
Να μην έρθουν να παίξουν παιδιά, μόνο δυο-τρία γατιά που χαθήκαν κι αυτά
Να ‘χει γδάρτη βοριά, άνθρωπος να μη μπορεί να σταθεί, να τον πιάνει ναυτία.
Άμα βρέξει να πέσουν στις πλάκες τα φώτα του δρόμου και να ‘μ’ η ομορφιά που κανείς δε θα δει
Κι αν ξεχάστηκες κι άξαφνα γέρασες να ΄ρθεις και ίσως να δεις στα νερά τον εαυτό σου παιδί
Έχει μια βοκαμβίλια στην άκρη του δρόμου, τυλίγει μια λάμπα που νύσταξε
Θέλει να κοιμηθεί μα από κάτω της κλαίει μια κοπέλα
(Οδός Βυζαντίου και Τζαβέλα)
Να την παρηγορήσει θα ήθελε, αδιάκριτη νιώθει και δίστασε
Πάλι το ‘σκασε η σκέψη μου από τον φεγγίτη και μίσεψε
Ψάχνω έρημη αλάνα για να κατουρήσω, πώς έφτασα πια τόσο κάτω;
Να ‘χα εύχομαι, λέω, τη ζωή από πάντα κομμένη στο πιάτο
Δες με πάλι μικρό και αδύναμο, να ‘μαι 26 και ήδη να μη με κρατάνε τα πόδια
Και να λέω το βρήκα, θα γράψω, θα γράψω, θα γράψω και να μη βρίσκω πάλι τα λόγια
Τα λόγια τα πήρε η παλίρροια. Μείνανε μόνο ρολόγια.
Η θάλασσα απέναντι μαύρη κι απέραντη, τ’ άστρα χαθήκαν, για σβήστε τα φώτα για λίγο να δούμε πού είμαστε
Λοιπόν είμαι μόνος, κανείς δε με ξέρει εδώ που το κύμα με ξέβρασε
Ελεύθερος είμαι και είμαι χαμένος, κανείς δε θα ξέρει ποιος είμαι αν αύριο βρεθώ στ’ ακρογυάλι πνιγμένος.

Esostrephia:

29.4.23

ρεμπέτικο-παραδοσιακό γλέντι



Ρεμπέτικο-παραδοσιακό γλέντι για την οικονομική ενίσχυση των Εκλάμψεων και του σλίτζι, την Κυριακή στο πάρκο Ναυαρίνου.

Το γλέντι θα είναι όπεν, φέρτε τα όργανά σας!