μαζί μ΄αλήτες, αγίους και τρελούς

30.9.15

πόλη κοιμισμένη

Μαύρα παράθυρα -αγρύπνια
δρόμοι ωχροί, θαμπή βραδιά
των δέντρων κόβω, που ‘ναι ξύπνια
δυο στεναγμούς απ’ τα κλαδιά
και μία σκέψη για το δρόμο μου

Στην πόλη αυτήν την κοιμισμένη
σε κάποιο ήσυχο στενό
αναζητώ να με προσμένει
ένα χαμόγελο στερνό
και ένα χάδι της στον ώμο μου.

-ψ.ψ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου